Spring naar bijdragen

Trucking in Australia


RobNiat
 Share

Recommended Posts

  • Forumlid

Hieronder volgt het relaas van het verwezenlijken van dromen en de keiharde werkelijkheid van het rijden met Roadtrains door de australische "outback".

De combinatie van een rusteloze geest, tomeloze nieuwsgierigheid, een onbedaarlijke hang naar avontuur en, hoewel ik het een rotuitdrukking vind, een gevaarlijk hoog percentage diesel in mijn aderen heeft me al op vele uithoeken van de globe gebracht.

Het is niet zo dat bij mij altijd het gras groener is aan de overkant -in Nederland heb ik in twintig jaar tijd slechts drie werkgevers gehad- en ik kan het waarderen dat er mensen zijn die gewoon tevreden zijn met wat ze hebben en wat ze doen, maar ik heb altijd het idee gehad dat er meer is en dat ik iets mis als ik niet probeer alles eruit te halen wat er in zit.

Ik ben dan ook niet te vangen in 48-urige werkweken, wijze praatjes van "de conrolerende instanties' of onnozele regeltjes van hoge heren bij grote bedrijven die zelf nog nooit een stuur hebben vastgehad.

Zo heb ik door de jaren heen vrijwel heel Europa doorkruist, van Zweden tot Spanje en van Schotland tot Slovenie en alles wat daar omheen en tussen ligt.

Buiten dat heb ik nog eens een jaar in Nieuw-Zeeland gereden en een blauwe maandag in Amerika geholpen met de graanoogst.

Ook loop ik al jaren rond met plannen om m'n spulletje te pakken en naar Canada te vertrekken om van daar, net als vele andere hollanders, naar Amerika heen-en-weer te gaan pendelen. Alleen de gedachte aaan de ijskoude winters daarboven in het noorden heeft me nog altijd van dat plan afgehouden. Ik zie weinig avontuur in sneeuwkettingen leggen bij temperaturen van minus 20 en lager...

Dit jaar dan ben ik eigenlijk min of meer bij toeval in Australie beland en heb ik me daar een baan weten te scoren als "truckie" op een Roadtrain.

Niet eens zozeer gepland -het was altijd wel een droom van me, maar na eerdere bezoeken aan het land en verhalen over pogingen van anderen om er te immigreren wat vrijwel onmogelijk is met een ongeschoold beroep als het onze, had ik besloten dat het rijden in Australie net een brug te ver was- maar dit keer trof ik het net dat ik op de juiste tijd op de juiste plek was. (zondagskind dat ik ben) Dat in combinatie met een beetje bluf een een kleine gok heeft me dan toch geholpen in ieder geval deze droom waar te maken.

Dat ik dit hele jaar uit Nederland weg zou blijven was wel zo gepland. Alleen zag ik mezelf meer in een hangmatje ergens in Zuidoost-Azie dan achter het stuur van een vrachtwagen.

Ik liep echter op internet tegen zo'n spotgoedkoop ticket naar Australie aaan dat ik het niet kon laten liggen. Ik heb nog een paar vrienden in Australie dus die kon ik dan mooi bezoeken. Die vrienden wonen echter in Sydney aan de oostkust terwijl mijn ticket me naar Perth bracht, ruim 3800 kilometer de andere kant op aan de westkust.

Die afstand besloot ik al liftend te overbruggen, deels omdat het misschien wel de leukste manier is om mensen te ontmoeten en het absoluut de goedkoopste manier van reizen is. Maar vooral om nog maar weer eens een goede indruk te krijgen van de enorme afstanden en de onvoorstelbare leegte van dit reusachtige land. En dan natuurlijk het liefste vanaf een eersteklas zitplaats, hoog in de cabine van een vrachtwagen. (als ik dan zelf nooit met een roadtrain zou komen te rijden wilde ik toch tenminste met eentje mee-rijden)

Op de morgen van mijn vierde dag liften stond ik bij een Roadhouse in het plaatsje Ceduna, bijna halverwege mijn geplande reis. Bij de pomp stonden twee roadtrains te tanken. De eerste chauffeur die ik het vroeg was "westbound", de verkeerde kant op dus. Daar kwam ik net vandaan. Maar de ander wilde me wel een slinger de goede kant op geven. Het was een zaterdag en hij was op weg naar huis in Port Augusta, zo'n 5 1/2 uur verderop.

Na de nodige prietpraat over en weer kwam het onderwerp ik wat ik nou eigenlijk zoal deed als ik niet door Australie aan het liften was. Uitgelegd dat ik eigenlijk ook een "truckie" was, net als hij, maar dan aan de andere kant van de wereld, en met iets kortere combinaties over ietsjes drukkere wegen waar wij overigens wel aan de goede kant van de weg rijden.

De goede man wist me ervan te overtuigen dat ik zijn baas moest bellen omdat die ab-so-luut werk voor me zou hebben en dat het he-le-maal geen probleem zou zijn want er hadden al meer buitnelnders gereden.

Uiteindelijk na dat weekend een belletje gepleegd en zodoende stond ik een paar dagen later in het Adelaide-depot van de firma "Bunker Freightlines".

In het kort: praatje gemaakt, een aanzienlijke stapel papieren ingevuld en uitgezocht wat ik met mijn rijbewijs kon en mocht doen.

Dat bleek niet heel veel te zijn. Ik kreeg wel direkt mijn personenauto- en motorrijbewijs, maar om een vrachtwagen te mogen besturen moest ik toch wel eerst even een rijproef ondergaan. Gelukkig -omdat ik mijn nederlandse rijbewijs al lang genoeg had- mocht ik wel direkt op voor het MC-rijbewijs waarbij MC kort is voor Multiple Combination ofwel Roadtrains! En omdat ik in Nieuw Zeeland al ervaring had opgedaan met ongesynchroniseerde versnellingsbakken (dubbelclutchen) en rechtsgestuurde auto's (wat echt enorm wennen is) bleef de schade beperkt tot een cursus van een dag bestaande uit 4 uurtjes theorie en 8 uur sturen.

Die test (uiteraard...) glansrijk doorlopen en na nog een medische test kon ik dan aan de gang bij bovenstaande firma.

Bunker Freightlines is gespecialiseerd in het vervoer van spoedeisende goederen voor diverse opdrachtgevers. Zoals ze zelf zeggen van-en-naar elke hoofdstad in Australie behalve Darwin.

Ik zal een volgende keer proberen een kaartje van Australie te downloaden voor een meer begrijpelijk overzicht van de routes, maar die hoofdsteden zijn Brisbane in Qeeunsland, Sydney in New South Wales, Melbourne in Victoria, Adelaide voor South Australia en Perth voor Western Australia. Naar Darwin in het Northern Territory reden ze tot voor een aantal jaar wel, met triple-roadtrains, maar dat werk is komen te vervallen nadat de spoorlijn is doorgetrokken die Adelaide in het zuiden verbind met Darwin in het noorden van Australie.

In al deze hoofdsteden heeft Bunker dan ook depots, plus nog eentje in Dubbo, New South Wales wat een belangrijk knooppunt is voor verkeer van en naar Sydney.

Dan zijn er nog verschillende 'steunpunten' onderweg (meestal motels) waar de chauffeurs onderweg van auto wisselen en rusten.

Vrijwel alle interstate-werk vind plaats tussen de eigen depots en Bunker is in Australie de absolute voorloper wat betreft het gebruik van het "postiljon-systeem". Wat in het kort betekend dat een chauffeur een bepaalde route rijdt die hij net binnen zijn uren kan voltooien. Dan de auto bij een motel parkeert en daar naar bed gaat. Daar komt er dan weer een 'verse' chauffeur op die de auto weer verderop brengt.

Zo worden de auto's optimaal ingezet en komen de goederen in een recordtijd op hun bestemming.

Als chauffeur maak je je rust (meestal) in een fris opgemaakt motelbed en als je wakker wordt is er gelegeheid je te douchen en iets te eten of koffie te maken.

Nadelen voorde chauffeur zijn er natuurlijk ook zat: je hebt geen vaste auto, dus het is iedere keer een heel gesjouw met je persoonlijke spullen. Nu hoef je zelf niets te laden of te lossen en is het niet noodzakelijk om met tassen vol wegenkaaarten rond te rijden. Bovendien kun je bij de meeste overnachtingplaatsen je kleding (laten) wassen, dus je kunt je bagage wel aardig beperken.

Wat vervelender is is dat niemand zich echt om de auto's bekommert met als resultaat dat de meesten er na een jaartje al uitzien als een zwijnenstal. Nu is het stuur met een vochtig doekje eenvoudig te reinigen en als je je bedenkt dat er bijna nooit in de auto's hoeft te worden geslapen valt daar ook wel mee te leven.

Dan is er natuurlijk ook nog het risico dat je je (motel)-kamer moet delen met een snurkende, ruftende of bezwete collega...

De 'korte' ritten gaan wel in 1 ruk door trouwens. De route bijvoorbeeld van het depot in Adelaide naar het depot in Melbourne is ongeveer 750 kilometer en binnen acht-en-half uur te doen. Dat is vrijwel altijd "overnight"-werk en dat wordt meest gedaan door dezelfde mannen die ook vaak wel een 'vaste' auto hebben. Maar ook voor hun geen garantie want het kan goed dat, als je in je bed je rust ligt te maken, er een "daylighter" mee vandoor gaat naar weer een andere bestemming en dan kan het zomaar weken duren voor je je 'eigen' auto weer ziet (en kan gaan schoonmaken)

In het gunstigste geval zit er overdag alleen maar een "local guy" op die de trailers bij klanten aflevert of ophaalt.

Voor dit 'korte werk' trouwens (we hebben het altijd nog over ritten van tussen 750 en 1100 kilometer) worden de wat oudere auto's ingezet die eerst een jaartje of vier in het pendelwerk hebben gezeten en die zodoende al minimaal een anderhalf miljoen kilometer achter de kiezen hebben.

De auto's bij Bunker zijn hoofdzakelijk in Australie gefabriceerde Kenworths van de types K104, K104B en K108. Frontstuurcabines die per model maar op details van elkaar afwijken en volgens mij sinds de eerste wereldoorlog sowieso weinig veranderd zijn.

Ze zien er wel ontzettend ruig uit maar zo rijden ze helaas ook!

Wel zijn ze bijna onverwoestbaar en ontzettend simpel in elkaar gezet. Je komt dan ook nog zat modellen tegen van 20 tot 30 jaar oud en een botsing met een kangaroe laat nog geen krasje achter op je bullbar.

De auto's zijn speciaal gemaakt voor de australische markt met een verstevigd chassis, extra zware vering en grotere koeling. Alles om weerstand te bieden aan de extreme omstandigheden met lange afstanden op constante hoge snelheden, hoge treingewichten, slechte wegen en extreem hoge temperaturen.

Lanzaamaan echter worden de Kenworths bij Bunker verdrongen door Volvo's. Die worden ook lokaar geproduceerd (of in elk geval geassembleerd) en zijn eigenlijk alleen op details anders dan de Volvo's zoals we die in Europa hebben rijden. Ze zijn echter voordeliger in aanschaf dan de Kenworths, rijden stukken comfortabeler, zijn stukken zuiniger met de brandstof en ze houden wonderbaarlijk goed stand onder de extreme condities. Ze blijken zelfs stukken betrouwbaarder dan de Kenworths!

Dan rijden er nog een paar Freightliners rond van het model Argosy. Op zich een stoere auto om te zien, maar echt het enige wat er goed is aan die schillenbakken zijn de motoren die erin liggen. "Detroit-Diesel", absoluut het beste wat er te krijgen is.

Helaas niet meer leverbaar door Kenworth. Die worden allemaal aangedreven door Cummins-motoren. Er rijden nog wel een aantal oudere modellen rond met Detroit, maar dat aantal dunt hard uit.

Alle motoren bij de firma hebben vermogens van tussen 500 en 550 pk. De Volvo's zijn uitgerust met de standaard 13 liter, 520 pk krachtbron. Dat houdt niet echt over, maar het is voldoende om een trein van 80 ton aan de gang te houden.

Ik zal binnenkort proberen wat meer foto's te downloaden en ik ga op zoek naar een overzichtskaart van Australie. Dan kan ik een volgende keer het werk wat meer toelichten en misschien jullie een idee geven van wat ik daar zoal uitspookte. Ook beloof ik meer te vertellen over de regeltjes en het beleid aldaar.

Ben zelf alweer sinds eind juni weg uit Australie -nu dan toch in m'n hangmatje aan het genieten van het mooie weer- dus ik zou voldoende tijd moeten hebben iets in elkaar te draaien.

WORDT VERVOLGD.....

Link naar opmerking
Deel via andere websites

  • Forumlid

Foto's

Links een zogenaamde B-double: maximaal 26 meter lang en 60 ton zwaar. Deze is (met ontheffing) opgebouwd to 4,60 hoog, speciaal voor het vervoer van post.

Op de rechterfoto staan twee double-roadtrains. Double, want twee trailers. Tot 36 meter lang en 80 ton zwaar maximaal. Geparkeerd bij een Roadhouse op de "nullarbor-plain" in Western Australia.

post-7410-1394782776,0966_thumb.jpg

post-7410-1394782776,868_thumb.jpg

Link naar opmerking
Deel via andere websites

  • Forumlid

Echt prachtig om dit eens in 't Nederlands te lezen:ok: Ik heb weinig problemen om de Engelse taal te lezen, maar in 't Nederlands worden de details me toch wat sneller duidelijker.:ok:

Goed duidelijk verhaal en zeer interessant en leuk om te lezen:ok:

Ik heb nog wel een vraagje: Waarom ben je weggegaan uit Australie?:angel: Toch nog de drang om meer van de wereld te ontdekken?

En je zei eerst dat 't lastig was om te emigreren als je voor een "ongeschoold" beroep naar Australie gaat. Was 't in jou geval dan makkelijker om daar aan 't werk te komen omdat je al een baan aangeboden had gekregen?

Groeten Holland.

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Geweldig die frontstuur KW´s. Ik heb het Gouden Boek Trucking in Australie van Truckstar. Daar staan er ook meerdere in. Blijft (voor het oog!) schitterend spul vind ik.

In America is het allemaal wat gelikter vind ik, terwijl het Australische materiaal rauwer is.

Net nog dat boek nog even uit de kast haalt vanwege dit topic even plaatjes gekeken. Ik was op zoek naar het verhaal over die KW´s. Ik heb dat ooit gelezen, maar kan het zo niet vinden. Misschien zo in de truckstar gestaan. Die worden puur voor de australische markt gebouwd. Sterker, meer toegespitst op het gebruik in 'the outback.'

Ook is de Australische neus korter dan de Amerikaanse.

Wat heb je in God´s Own Country gereden?

Link naar opmerking
Deel via andere websites

  • Forumlid

Klopt Hallowed. In Australie is het meer functioneel. Maar er rijden ook zat superdikke showtrucks rond. Alleen kom je die in de outback niet tegen.

Ze maakten in Australie idd ook een 'eigen' model torpedo. Ik meen de T604 SAR. Dat nummer weet ik niet helemaal zeker, maar SAR staat voor Short (bonnet) Australian (model) Righthand-drive. Volgens vele Ozzies nog altijd de ultieme Kenworth. Maar doe mij maar een T904!

Slaapcabines zijn er ook korter trouwens dan in The States. Bij de trains komt het er niet zo erg op aan, maar in de oostelijke staten van Australie mag je niet langer zijn dan 26 beter (een soort LZV) en dan gaan de laadmeters toch gewoon tellen.

God's Country? In Nederland heb ik Scania en Volvo gereden. Of je bedoelt toch niet de USA? Daar reed ik met een twintig jaar oude Peterbilt met een dagcabine. Kieper bakwagen met een onderlosser-aanhanger. Beetje graan van het veld naar een silo rijden. En als er niks viel te oogsten reden we mais naar varkenshouderijen. Wel grappig werk, maar de baas was een hork. Dat had ik vrij vlot gezien. 6 weken gedaan. Het moet wel leuk blijven!

Link naar opmerking
Deel via andere websites

God's Country? In Nederland heb ik Scania en Volvo gereden. Of je bedoelt toch niet de USA?

God's own Country is de bijnaam van Nieuw Zeeland. Blijkbaar heeft het op jouw niet die indruk gemaakt :D.

Nieuw Zeeland lijkt me juist een vriendelijk land. Ik bedoel daarmee, de natuur het leven. Australie lijkt me wat ruiger, wat je ook een beetje in de bewoners terug ziet.

Link naar opmerking
Deel via andere websites

  • Forumlid

Aha! sorry, ik ben niet zo bij de les vandaag...

Ben begonnen in NZ op een oude International T-line. Reed bij Heinz-Watties (de conservenfabriek) etenresten weg naar een 'Dairy Farm' (hoe noemen wij dat, melkboerderij?) Dat was seizoenswerk voor een maand of drie.

Toen bij een ander containers gereden. 's-Nachts twee of drie keer van Hamilton naar Auckland op-en-neer. Mack en Freightliner had die man (LCL-transport) Meest volle bakken appels of vlees op en lege dozen terug. Maar toen het appeltjes-seizoen over was hadden ze me ook daar niet meer nodig.

Toen in het losgestort gegaan. Dat was super! Het hele Noord-eiland in de rondte met veevoer, graan, kunstmest, kalk en steentjes voor de wegenbouw. Dat was voor Regal-Haulage. Weet niet of die nu al een actuele website hebben. Die hadden voornamelijk Mack en een enkele Kenworth, International en een paar Freightliners. Veel ouwe meuk, maar het onderhoud was top dus dan kan dat.

Het werk was leuk, maar de betaling is bedroevend daar. Niet zozeer bij dit bedrijf maar overal in NZ. Ze hadden me graag gehouden, maar mijn visum verliep en ik vond het wel mooi geweest.

Twee jaar later trouwens weer een seizoen meegedraait bij Heinz. Was ik de enige chauffeur om de auto 24 uur per dag aan de gang te houden. Gelukkig geen tacho's daar, alleen logboeken...

Link naar opmerking
Deel via andere websites

  • Forumlid

Jaja, leuk verhaal.

Ik heb nog familie in adelaide wonen, dit jaar, op 10-10-10 gaan mijn ouders weer 3 maand die kant op.

eerst een weekie in dubai en dan doorvliegen naar noord australie.

vanuit daar een camper huren, en dan in anderhalve maand kris kras naar adelaide.

2 jaar geleden zijn ze er ook geweest, en hebben mij toen ook een lading foto's gestuurd van trucks in down under, mooooooiiiiii.

over twee jaar ga ik die kant op, kan niet wachten. dan komt een droom uit.

downunder.jpg

Link naar opmerking
Deel via andere websites

  • Forumlid

Ieder land heefd zijn eigen moeilijk heden Edwin. Denk dat de meeste chauffeurs van hier niet kunnen, of willen rijden in NL.

Hoeveel verdiende je daar in Australie Rob?

Dat je hier wat graan enz heb gereden dat is iets wat heel veel buiten landers doen, voor ong 1000 tot max 1500, per maand... Je reist dan mee met het seizoen zo gezegd, je begint in het noorden, waar het eerst word geoogst, en zakt dan naar het zuiden, trucks, combines en al.

Harversters noemen ze die dacht ik.

Link naar opmerking
Deel via andere websites

mooi hoor.....

Ik krijg er helemaal heimwee van als ik het zo lees en zie...

Tjonge waarom ben ik er toen toch weg gegaan...

Ik vondt het altijd heerlijk rijden daar.....

Maar ziet er goed uit... en een leuk verhaal ga zo door....

Link naar opmerking
Deel via andere websites

  • 2 weeks later...
  • 2 months later...

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Gast
Reageer op deze discussie...

×   Je hebt opgemaakte inhoud geplakt.   Opmaak verwijderen

  Only 75 emoji are allowed.

×   Je link is automatisch geïntegreerd.   In plaats daarvan als link tonen

×   Je voorgaande bijdrage is hersteld.   Tekstverwerker leegmaken

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Forum voorwaarden