Spring naar bijdragen

Bedankt!!!!


Gast loontje
 Share

Recommended Posts

  • Forumlid

Walter, Ilona, gewoon prachtig wat jullie ineengestoken hebben.Sorry dat ik mijn belofte niet nagekomen ben maar daar weten jullie ook de reden van.Voor de andere deelnemers en sympathysanten.... ik ben er eigenlijk een beetje stil van

Link naar opmerking
Deel via andere websites

in mijn volgende post wil ik zo duidelijk mogelijk proberen te vertellen hoe de dag ontstaan in en hoe die verlopen is, de foto's volgen daarna

Link naar opmerking
Deel via andere websites

P – day

Ik heb gelezen en gehoord dat heel veel mensen niet weten hoe deze verassing voor Cees is ontstaan, dus ik wil proberen om alles zo duidelijk mogelijk te vertellen over hoe de dag ontstaan is en hoe wij deze ervaren hebben.

Dit alles is begonnen door een oproepje van Mandy en Sonja. Zij vroegen op het Cf om een kaartje te sturen naar Cees, omdat hij terminaal ziek is en altijd chauffeur is geweest. Door de forumcrash hebben veel mensen dit niet mee gekregen. En heeft Ria zelf nog een oproep gedaan voor kaartjes om Cees zo een hart onder de riem te steken. De kaartjes zouden hem zeker opbeuren, want ja hij blijft een chauffeur in hart en nieren.

Op een gegeven ogenblik kwam Truckerlex met het idee om Cf vaantjes te maken voor de chauffeurs. Toen kwam bij Walter het idee om een vaantje op te sturen naar Cees namens het cf. dit is eens wat anders dan een kaartje. Helaas is er iets fout gegaan bij de tpg en is het vaantje nooit aangekomen.

Toen wij dit hoorde ontstond het idee om het vaantje zelf te gaan brengen. Niet met de luxewagen, maar met de vrachtwagen. Walter zou dan met zijn scania gaan en ik met mijn bakwagen. Maar met een paar wagens zou het vast gezelliger worden. Zodoende heeft Walter het topic “Chauffeurs omgeving Eindhoven gevraagd “ opgestart en gevraagd om chauffeurs uit de buurt. Als er vragen waren kon je die in een pb-tje stellen, om zo de verassing te bewaren. Langzaam aan kwamen er pb-tjes binnen en zo ook de aanmeldingen. Helaas geen chauffeurs uit de omgeving Eindhoven, de dichtstbijzijnde was Veghel.

De datum werd geprikt, 26 april 2008. Maar ja we konden natuurlijk niet alleen met het vaantje aankomen. Zo ontstond het idee om foto’s in te zamelen van mede cf-ers met een persoonlijke tekst op de achterkant van de foto. We hebben veel foto’s binnen gehad, zelfs van forumleden uit canada. Het is een machtig mooi album geworden. Belinda is bij de Daf dealer geweest en heeft nog veel promotie materiaal mee gekregen. Cees is namelijk een echte Daf freak. Van Stefan en Bert hebben we een cd vol met Daf foto’s gekregen. Van die cd heb ik een foto laten uitvergroten op posterformaat (50x75). Bij de bloemist in rosmalen hebben we 2 bossen bloemen besteld, 1 voor Cees en 1 voor Ria.

26 april 2008

Vandaag is het dan zover, we gaan naar Cees! Walter en ik gaan om 7.30 uur de deur uit om in Nijmegen de scania van Walter op te halen, vervolgens gaan we naar rosmalen om de bloemen op te halen, die we besteld hadden. De bloemen overtroffen zelfs onze verwachtingen, zo mooi en ontzettend groot. Onderweg naar Eindhoven konden Walter en ik alleen maar hopen dat iedereen die had toegezegd om te komen er ook daadwerkelijk zouden zijn. Aangekomen in Eindhoven waren Frank, Kitty en Frank (midweek) er al. Deze toppers hebben de hele week gereden, en hebben vrijdag overnacht bij truckstop 8 om er zo bij te kunnen zijn. Langzaam aan kwam ook de rest binnen gedruppeld, tot onze grote opluchting!

Toen iedereen er was en de voorstel ronde plaats had gevonden, zijn we aan de koffie gegaan. Het groepje wat er vandaag was kent elkaar alleen maar via het forum, sommige hebben elkaar wel eens in het echt gezien, maar lang niet iedereen. Dus het was nog best wel spannend of het onderling ook zou klikken. Tot iedereen z’n grote opluchting was dit gelukkig wel het geval! Na de koffie hebben we nog een paar groepsfoto’s genomen. En kwam het moment daar…. We gaan richting Heeze.

Marcel, Vivian en Nick in hun Daf 95xf,

Frank en Kitty in hun Scania,

Belinda, Hans en Marley-Jo in hun Daf 105xf SSC

Midweek in zijn Daf 95xf

William en Eveline hun Daf 105xf SSC

Walter en ik in de Scania.

Guido heeft Sonja en Mandy van het station gehaald met de luxewagen. Guido stapte in bij Frank en Kitty, Sonja stapte in bij Marcel en Vivian, en Mandy mocht gezellig mee met Frank (midweek).

Iedereen had een plekje en toen kon de optocht naar Heeze beginnen.

Frank en Kitty voorop met de Tom Tom en de rest volgde op de voet. De mensen in het dorp keken hun ogen uit, ja een optocht van 6 losse trekker zie je niet elke dag. Een paar straten voor de eind bestemming wisselenden Frank en Walter van plaats en reden wij voorop. Via de telefoon navigeerde frank ons naar de plaats van bestemming.

Onder luid getoeter kwamen we de straat binnen. Cees, Ria, familie en vrienden stonden al buiten. Ria heeft de verassing weken stil kunnen houden, maar toen ze gisteravond ong. 80 broodjes stond te smeren en 30 stoelen buiten ging zetten, kon ze het niet meer geheim houden.

En wat bleek, toen wij aankwamen zaten ze achter in de tuin en zegt Cees: ik hoor een Daf! Dus die zijn meteen naar voren gelopen. Waar onder veel getoeter de straat in kwamen. Ria had de hele buurt ingelicht, dus de hele parkeerplaats was leeg. Zo konden wij netjes de trekkers parkeren. Toen iedereen geparkeerd stond en de spullen eruit waren, hebben we de bloemen overhandigd aan Cees en Ria. Voor Cees kwam er bij de bloemen nog een Cf vaantje en voor hun samen een hele mooie kaart. We werden uitgenodigd om mee naar binnen te gaan, binnen werd als eerst het vaantje aan de papegaai van Cees z’n bed gehangen. Frank overhandigde hem het fotoboek en de cd vol met Daf foto’s van Stefan. Last but not least kreeg hij ook nog de dafposter, deze werd meteen uitgepakt. De lach op zijn gezicht was op dat moment onbeschrijflijk…

Vriendelijk werden we naar buiten gesluisd voor een bak koffie en een plakje cake. Toen iedereen een plekje had gevonden, kreeg Cees van Belinda nog een tas vol met Daf hebbedingetjes, waaronder een Daf petje. Deze heeft hij meteen opgezet en niet meer afgedaan. Achter in de tuin was het erg gezellig, het was of iedereen elkaar al jaren kende. Cees en ook Ria genoten met volle teugen. Ria en d’r dochters hebben goed voor ons gezorgd, met de koffie, de cake en de lekkere broodjes. Maarja we waren niet alleen voor de koffie gekomen en Walter vroeg Cees of ie misschien nog in een vrachtwagen naar keuze wilde zitten. Daar zegt Cees, chauffeur in hart en nieren, natuurlijk geen nee tegen. Dus iedereen op naar de parkeerplaats. En je raad het al, Cees liep regelrecht op de Daf’s af. Nog even een paar foto’s gemaakt van Cees en de Daf. En toen is Cees op de bijrijders stoel bij Belinda gekropen. Toen er weer uit om bij de wagen van William te kijken, en ook daar werden foto’s van gemaakt. De vraag werd gesteld of Cees misschien een stukje mee wilde rijden met William, en ook daar zegt Cees geen nee tegen. Het was voor William even passen meten om van de parkeerplaats af te komen en ze konden op weg. Ze zijn 45 minuten aan het toeren geweest. Ik heb van horen zeggen dat Cees het helemaal geweldig vond en dat de verhalen van vroeger weer naar boven kwamen. Tijdens de rit van Cees werden wij nog meer verwend door Ria. Iedereen kreeg een hele mooi gele roos, met een bedank briefje eraan, en de chauffeurs kregen een doosje merci. Hoewel Guido niet met zijn eigen vrachtwagen kon komen, heeft ook hij een doosje merci gekregen voor de vele kaartjes die hij gestuurd heeft. Na de terugkomst van Cees en William konden we zien dat Cees zichtbaar moe was geworden van het hele gebeuren. Er werd besloten om nog 1 keer een groepsfoto te maken en dat het daarna tijd werd om te gaan. Dus zo gezegd zo gedaan. Er werd afscheid genomen van elkaar en zo luid als dat we binnen kwamen, zo luid gingen we ook weer weg.

Iedereen ging zijn eigen weg naar huis. Eenmaal thuis gekomen was iedereen best moe, maar ook met een heel goed gevoel. Walter wilde Ria graag nog even bellen om te vragen hoe ze de dag ervaren hadden. Ria vond het super allemaal en bleef ons (als groep) maar bedanken, dat wij dit allemaal hadden gedaan voor haar Cees. Ook vertelde Ria dat, wij vandaag Cees z’n grootste wens in vervulling hebben laten gaan, zijn wens was om nog één keer met een Daf mee te rijden…

Uhmm ..slik..dat wisten wij niet…

De tranen stonden dan ook in onze ogen toen wij dit nieuws hoorden.

Na nog een heleboel bedankjes over en weer, werd het telefoongesprek beëindigd.

Wij besloten dit nieuws persoonlijk door te geven aan de groep mensen die mee waren. Iedereen was net als wij toen we dit nieuws hoorde, sprakeloos… En zat met de gedachten: hebben wij dat gedaan??

Het nieuws sloeg bij iedereen in als een bom en iedereen is er tot op de dag van vandaag nog een beetje beduusd van. Dat wij (als groep) de grootste wens van Cees hebben vervuld, met voor ons een simpel iets en met de gedachte van dat doen we even, zal Cees vast leuk vinden en ondertussen laat je iemand zijn grootste wens in vervulling gaan….

Op Ria d’r blog hebben we gelezen dat Cees ’s avonds zei: als ik nu sterf, sterf ik als een gelukkig man…

Dit zegt denk ik wel genoeg over hoe Cees de dag ervaren heeft.

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Gast marsipulami

de fotos van de dag komen vanaf woensdag op de pagina, dan hebben we de tijd om alles te sorteren en op de site te zetten.

in ieder geval iedereen bedankt voor de mooie positieve reacties:tu:

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Meid wat heb jij de zo belangrijke dag voor Cees en familie mooi verwoord, krijg weer een brok in me keel bij het lezen van dit alles....ik ben er eigenlijk nog steeds heel erg van onder de indruk, voor mij was het ook een beetje dubbel allemaal (de reden weten jullie) daar had ik ook veel moeite mee......Vandaag veel over gesproken met de chauffeurs die ik dagelijks tegen komt op de terminals en bij de klanten. ik zie het gezicht van Cees nog steeds voor me. Maakt me blij en verdrietig tegelijk omdat die man ondanks de pijn zo vrolijk was, glinstering in zijn ogen na het zien van de wagens.....Hier zal nog lang over nagepraat worden

Walter, bedankt dat je nog even belde zaterdagavond:tu:

Groetjes Belinda

Link naar opmerking
Deel via andere websites

  • Forumlid

Zelf zou ik het niet beter kunnen verwoorden wat deze dag voor Cees heeft betekend.

Hij is er nog vol van en vertelt tegen ieder die het horen wil

"kijk dat is nou het chauffeurs wereldje daar tel je nog mee ook al ben je ziek".

Het vaantje hangt in de vitrinekast (achter glas)met Cees zijn minitrucks te pronken(anders gaat het naar nicotine stinken) ook het fotoboek heeft hier een ereplaatsje gekregen.

Ik kan alleen maar zeggen"jullie zijn toppertjes"

Om een indruk te geven van de grote van de bos bloemen hierbij een foto,

2552ps7.jpg

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Ik had het al gezegt maar na het lezen van het verslag van Loontje is mijn RESPECT alleen maar groter geworden. Fantastisch dat jullie dit hebben gedaan voor een collega die ernstig ziek is.

Ik heb er echt geen woorden voor.:tu::tu::tu:

Erwin,

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Gast mandy en sonja

ooit heb ik samen met mandy de kaarten aktie op touw gezet. na hier in mijn omgeving flyers uitgedeeld te hebben en een berichtje bij jullie geplaatst te hebben dacht ik nog, ach een kaartje van ee grote groep en dan houdt het op.

wat heb ik mij verschrikkelijk vergist!

Guido heeft mij regelmatig via de mail een hart onder de riem gestoken en ben ik als een zeer dierbare vriend gaan beschouwen.

ook hoorde ik dat ria en cees gedurende het afgelopen jaar met jullie contact is blijven houden en veel steun heeft gehad aan jullie.

ik ben met mijn dochter bij de dag zelf geweest en was onder de indruk.

de vriendschap die er heerste en dat ene belangrijke doel...cees verassen!

ik zag aan hem toen jullie zo in de tuin zaten dat hij zich helemaal weer als vanouds voelde.

lang niet gezien bij hem. het werkte beter als de morfine en al zijn medicijnen volgens mij. hij genoot maar ook zijn vrouw. ria is voor mij ook zo'n toppertje.

ik ben echt wel wat gewend maar nog steeds spookt die dag door mijn hoofd. ik kan het niet loslaten en vind het echt geweldig dat jullie net zo om hun geven, als ik doe.

jullie hebben hem supergelukkig gemaakt en dat was meer dan waar ik ooit op had durfen hopen.

laat nooit iemand in mijn bijzijn een slecht woord over jullie zeggen...ze krijgen met mij te doen

sonja

Link naar opmerking
Deel via andere websites

ooit heb ik samen met mandy de kaarten aktie op touw gezet. na hier in mijn omgeving flyers uitgedeeld te hebben en een berichtje bij jullie geplaatst te hebben dacht ik nog, ach een kaartje van ee grote groep en dan houdt het op.

wat heb ik mij verschrikkelijk vergist!

Guido heeft mij regelmatig via de mail een hart onder de riem gestoken en ben ik als een zeer dierbare vriend gaan beschouwen.

ook hoorde ik dat ria en cees gedurende het afgelopen jaar met jullie contact is blijven houden en veel steun heeft gehad aan jullie.

ik ben met mijn dochter bij de dag zelf geweest en was onder de indruk.

de vriendschap die er heerste en dat ene belangrijke doel...cees verassen!

ik zag aan hem toen jullie zo in de tuin zaten dat hij zich helemaal weer als vanouds voelde.

lang niet gezien bij hem. het werkte beter als de morfine en al zijn medicijnen volgens mij. hij genoot maar ook zijn vrouw. ria is voor mij ook zo'n toppertje.

ik ben echt wel wat gewend maar nog steeds spookt die dag door mijn hoofd. ik kan het niet loslaten en vind het echt geweldig dat jullie net zo om hun geven, als ik doe.

jullie hebben hem supergelukkig gemaakt en dat was meer dan waar ik ooit op had durfen hopen.

laat nooit iemand in mijn bijzijn een slecht woord over jullie zeggen...ze krijgen met mij te doen

sonja

Lieve Sonja en Mandy, ook voor jullie mijn respect. Jullie zijn hiermee begonnen door de mensen te vragen om een kaartje te sturen naar Cees. Walter en Ilona kwamen met het idee om deze dag waar te maken...En dat is opzeker gelukt

Ook jullie zijn "toppertjes":tu:

Groetjes Belinda

Link naar opmerking
Deel via andere websites

  • Forumlid

kijk daar word ik nou stil van!!!!:sjalom:

:wave: aan de mensen die dit verzorgt hebben!!!!!!!!!!:tu:

ps belinda ik heb ff op jouw site gekeken en verhaaltje gelezen,ook helemaal super(+brigtje):tu:

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Ik heb deze topic, naar hier verplaatst, omdat het belangrijk is, dit mag nooit meer vergeten worden, dit is een actie die een ongekende indruk achterlaat bij iedereen, die een ook maar een beetje gevoel in het lijf heeft.

Ik niks anders zeggen, respect voor iedereen die hier aan mee heeft gewerkt. Maar ook respect voor Ria en Cees, de tijd die zij door maken is zwaar,en door mensen zoals vrienden,familie, mandy en sonja, en natuurlijk de chauffeurs, die hier vanaf weten, en altijd weer een vriendelijke woorden hebben via een kaartje,persoonlijk contact, of via hyves. Maakt ook niet op welke manier. Alle beetjes helpen Ria en Cees door deze zware tijd heen.... RESPECT..............:tu:

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Gast frankie
P – day

Ik heb gelezen en gehoord dat heel veel mensen niet weten hoe deze verassing voor Cees is ontstaan, dus ik wil proberen om alles zo duidelijk mogelijk te vertellen over hoe de dag ontstaan is en hoe wij deze ervaren hebben.

Dit alles is begonnen door een oproepje van Mandy en Sonja. Zij vroegen op het Cf om een kaartje te sturen naar Cees, omdat hij terminaal ziek is en altijd chauffeur is geweest. Door de forumcrash hebben veel mensen dit niet mee gekregen. En heeft Ria zelf nog een oproep gedaan voor kaartjes om Cees zo een hart onder de riem te steken. De kaartjes zouden hem zeker opbeuren, want ja hij blijft een chauffeur in hart en nieren.

Op een gegeven ogenblik kwam Truckerlex met het idee om Cf vaantjes te maken voor de chauffeurs. Toen kwam bij Walter het idee om een vaantje op te sturen naar Cees namens het cf. dit is eens wat anders dan een kaartje. Helaas is er iets fout gegaan bij de tpg en is het vaantje nooit aangekomen.

Toen wij dit hoorde ontstond het idee om het vaantje zelf te gaan brengen. Niet met de luxewagen, maar met de vrachtwagen. Walter zou dan met zijn scania gaan en ik met mijn bakwagen. Maar met een paar wagens zou het vast gezelliger worden. Zodoende heeft Walter het topic “Chauffeurs omgeving Eindhoven gevraagd “ opgestart en gevraagd om chauffeurs uit de buurt. Als er vragen waren kon je die in een pb-tje stellen, om zo de verassing te bewaren. Langzaam aan kwamen er pb-tjes binnen en zo ook de aanmeldingen. Helaas geen chauffeurs uit de omgeving Eindhoven, de dichtstbijzijnde was Veghel.

De datum werd geprikt, 26 april 2008. Maar ja we konden natuurlijk niet alleen met het vaantje aankomen. Zo ontstond het idee om foto’s in te zamelen van mede cf-ers met een persoonlijke tekst op de achterkant van de foto. We hebben veel foto’s binnen gehad, zelfs van forumleden uit canada. Het is een machtig mooi album geworden. Belinda is bij de Daf dealer geweest en heeft nog veel promotie materiaal mee gekregen. Cees is namelijk een echte Daf freak. Van Stefan en Bert hebben we een cd vol met Daf foto’s gekregen. Van die cd heb ik een foto laten uitvergroten op posterformaat (50x75). Bij de bloemist in rosmalen hebben we 2 bossen bloemen besteld, 1 voor Cees en 1 voor Ria.

26 april 2008

Vandaag is het dan zover, we gaan naar Cees! Walter en ik gaan om 7.30 uur de deur uit om in Nijmegen de scania van Walter op te halen, vervolgens gaan we naar rosmalen om de bloemen op te halen, die we besteld hadden. De bloemen overtroffen zelfs onze verwachtingen, zo mooi en ontzettend groot. Onderweg naar Eindhoven konden Walter en ik alleen maar hopen dat iedereen die had toegezegd om te komen er ook daadwerkelijk zouden zijn. Aangekomen in Eindhoven waren Frank, Kitty en Frank (midweek) er al. Deze toppers hebben de hele week gereden, en hebben vrijdag overnacht bij truckstop 8 om er zo bij te kunnen zijn. Langzaam aan kwam ook de rest binnen gedruppeld, tot onze grote opluchting!

Toen iedereen er was en de voorstel ronde plaats had gevonden, zijn we aan de koffie gegaan. Het groepje wat er vandaag was kent elkaar alleen maar via het forum, sommige hebben elkaar wel eens in het echt gezien, maar lang niet iedereen. Dus het was nog best wel spannend of het onderling ook zou klikken. Tot iedereen z’n grote opluchting was dit gelukkig wel het geval! Na de koffie hebben we nog een paar groepsfoto’s genomen. En kwam het moment daar…. We gaan richting Heeze.

Marcel, Vivian en Nick in hun Daf 95xf,

Frank en Kitty in hun Scania,

Belinda, Hans en Marley-Jo in hun Daf 105xf SSC

Midweek in zijn Daf 95xf

William en Eveline hun Daf 105xf SSC

Walter en ik in de Scania.

Guido heeft Sonja en Mandy van het station gehaald met de luxewagen. Guido stapte in bij Frank en Kitty, Sonja stapte in bij Marcel en Vivian, en Mandy mocht gezellig mee met Frank (midweek).

Iedereen had een plekje en toen kon de optocht naar Heeze beginnen.

Frank en Kitty voorop met de Tom Tom en de rest volgde op de voet. De mensen in het dorp keken hun ogen uit, ja een optocht van 6 losse trekker zie je niet elke dag. Een paar straten voor de eind bestemming wisselenden Frank en Walter van plaats en reden wij voorop. Via de telefoon navigeerde frank ons naar de plaats van bestemming.

Onder luid getoeter kwamen we de straat binnen. Cees, Ria, familie en vrienden stonden al buiten. Ria heeft de verassing weken stil kunnen houden, maar toen ze gisteravond ong. 80 broodjes stond te smeren en 30 stoelen buiten ging zetten, kon ze het niet meer geheim houden.

En wat bleek, toen wij aankwamen zaten ze achter in de tuin en zegt Cees: ik hoor een Daf! Dus die zijn meteen naar voren gelopen. Waar onder veel getoeter de straat in kwamen. Ria had de hele buurt ingelicht, dus de hele parkeerplaats was leeg. Zo konden wij netjes de trekkers parkeren. Toen iedereen geparkeerd stond en de spullen eruit waren, hebben we de bloemen overhandigd aan Cees en Ria. Voor Cees kwam er bij de bloemen nog een Cf vaantje en voor hun samen een hele mooie kaart. We werden uitgenodigd om mee naar binnen te gaan, binnen werd als eerst het vaantje aan de papegaai van Cees z’n bed gehangen. Frank overhandigde hem het fotoboek en de cd vol met Daf foto’s van Stefan. Last but not least kreeg hij ook nog de dafposter, deze werd meteen uitgepakt. De lach op zijn gezicht was op dat moment onbeschrijflijk…

Vriendelijk werden we naar buiten gesluisd voor een bak koffie en een plakje cake. Toen iedereen een plekje had gevonden, kreeg Cees van Belinda nog een tas vol met Daf hebbedingetjes, waaronder een Daf petje. Deze heeft hij meteen opgezet en niet meer afgedaan. Achter in de tuin was het erg gezellig, het was of iedereen elkaar al jaren kende. Cees en ook Ria genoten met volle teugen. Ria en d’r dochters hebben goed voor ons gezorgd, met de koffie, de cake en de lekkere broodjes. Maarja we waren niet alleen voor de koffie gekomen en Walter vroeg Cees of ie misschien nog in een vrachtwagen naar keuze wilde zitten. Daar zegt Cees, chauffeur in hart en nieren, natuurlijk geen nee tegen. Dus iedereen op naar de parkeerplaats. En je raad het al, Cees liep regelrecht op de Daf’s af. Nog even een paar foto’s gemaakt van Cees en de Daf. En toen is Cees op de bijrijders stoel bij Belinda gekropen. Toen er weer uit om bij de wagen van William te kijken, en ook daar werden foto’s van gemaakt. De vraag werd gesteld of Cees misschien een stukje mee wilde rijden met William, en ook daar zegt Cees geen nee tegen. Het was voor William even passen meten om van de parkeerplaats af te komen en ze konden op weg. Ze zijn 45 minuten aan het toeren geweest. Ik heb van horen zeggen dat Cees het helemaal geweldig vond en dat de verhalen van vroeger weer naar boven kwamen. Tijdens de rit van Cees werden wij nog meer verwend door Ria. Iedereen kreeg een hele mooi gele roos, met een bedank briefje eraan, en de chauffeurs kregen een doosje merci. Hoewel Guido niet met zijn eigen vrachtwagen kon komen, heeft ook hij een doosje merci gekregen voor de vele kaartjes die hij gestuurd heeft. Na de terugkomst van Cees en William konden we zien dat Cees zichtbaar moe was geworden van het hele gebeuren. Er werd besloten om nog 1 keer een groepsfoto te maken en dat het daarna tijd werd om te gaan. Dus zo gezegd zo gedaan. Er werd afscheid genomen van elkaar en zo luid als dat we binnen kwamen, zo luid gingen we ook weer weg.

Iedereen ging zijn eigen weg naar huis. Eenmaal thuis gekomen was iedereen best moe, maar ook met een heel goed gevoel. Walter wilde Ria graag nog even bellen om te vragen hoe ze de dag ervaren hadden. Ria vond het super allemaal en bleef ons (als groep) maar bedanken, dat wij dit allemaal hadden gedaan voor haar Cees. Ook vertelde Ria dat, wij vandaag Cees z’n grootste wens in vervulling hebben laten gaan, zijn wens was om nog één keer met een Daf mee te rijden…

Uhmm ..slik..dat wisten wij niet…

De tranen stonden dan ook in onze ogen toen wij dit nieuws hoorden.

Na nog een heleboel bedankjes over en weer, werd het telefoongesprek beëindigd.

Wij besloten dit nieuws persoonlijk door te geven aan de groep mensen die mee waren. Iedereen was net als wij toen we dit nieuws hoorde, sprakeloos… En zat met de gedachten: hebben wij dat gedaan??

Het nieuws sloeg bij iedereen in als een bom en iedereen is er tot op de dag van vandaag nog een beetje beduusd van. Dat wij (als groep) de grootste wens van Cees hebben vervuld, met voor ons een simpel iets en met de gedachte van dat doen we even, zal Cees vast leuk vinden en ondertussen laat je iemand zijn grootste wens in vervulling gaan….

Op Ria d’r blog hebben we gelezen dat Cees ’s avonds zei: als ik nu sterf, sterf ik als een gelukkig man…

Dit zegt denk ik wel genoeg over hoe Cees de dag ervaren heeft.

bedankt loontje voor dit mooie verslag. ik zit weer met tranen in mijn ogen

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Gast frankie
Zelf zou ik het niet beter kunnen verwoorden wat deze dag voor Cees heeft betekend.

Hij is er nog vol van en vertelt tegen ieder die het horen wil

"kijk dat is nou het chauffeurs wereldje daar tel je nog mee ook al ben je ziek".

Het vaantje hangt in de vitrinekast (achter glas)met Cees zijn minitrucks te pronken(anders gaat het naar nicotine stinken) ook het fotoboek heeft hier een ereplaatsje gekregen.

Ik kan alleen maar zeggen"jullie zijn toppertjes"

Om een indruk te geven van de grote van de bos bloemen hierbij een foto,

ik stond vlak naast cees toen hij zijn vaantje kreeg, wat mij heel erg is opgevallen was die trotse blik in zijn ogen toen hij het vaantje zag en het een heel mooi plaatsje gaf aan zijn bed.

tja ria, dat chauffeurswereldje blijft een apart zootje mensen:D

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Gast Stefan
Frank overhandigde hem het fotoboek en de cd vol met Daf foto’s van Stefan. Last but not least kreeg hij ook nog de dafposter, deze werd meteen uitgepakt. De lach op zijn gezicht was op dat moment onbeschrijflijk…

En als ik dit lees krijg ik echt steeds een brok in mijn keel! Echt super van jullie!!

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Gast Belinda

William en Eveline zijn net weg bij ons en zijn ook nog steeds onder de indruk van ons bezoek aan Cees en Ria.......

Hij had aardig zitten kletsen tijdens het ritje samen met Cees

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Gast
Deze discussie is nu afgesloten voor verdere antwoorden.
 Share

×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Forum voorwaarden