Spring naar bijdragen

Klassement


Populaire bijdragen

Showing content with the highest reputation since 09-03-05 in all areas

  1. 35 points
    Het is definitief: Het Chauffeursforum blijft bestaan! Er is de afgelopen week en weekenden veel overleg en PB- verkeer geweest, er zijn verschillende aanbiedingen geweest van leden om met name het 'eigenaarschap' op zich te nemen; dat was ook het moeilijkste punt... De financiën waren eigenlijk gelijk al meteen door meerdere leden toegezegd, de admins willen in ieder geval gedurende de overdracht aan blijven dus dat was het probleem niet. Er zitten toch wel wat haken en ogen aan het in eigendom hebben van een forum zo groot als dit, daarnaast was er de harde eis van Freddy en Wilbert dat er alleen een team van eigenaren een kans zou maken op overname. Het verdwijnen van het "Stop-topic" was eigenlijk al een teken aan de wand: er is een team van drie leden bereid gevonden hun nek uit te steken om de toko hier draaiende te houden. Zij nemen alle taken (inclusief de technische kant) op zich die bij het eigendom horen en wij als admins kunnen op de oude voet verder om hier qua inhoud de handel indien nodig wat bij te sturen. Nog niet alle taken zijn al verdeeld en alle poppetjes zitten nog niet op de juiste plek; er moeten nog veel details uitgewerkt worden. Tenslotte hebben Freddy en Wilbert besloten om het 'Admin Only' gedeelte leeg te halen en dat inmiddels ook uitgevoerd. Alle opgeruimde discussies, overleg tussen admins en eigenaren over de gang van zaken en bijvoorbeeld te geven waarschuwingen zijn verwijderd en dus niet meer in te zien. Zodoende is dit ook een start met schone lei. Zo hangt de vlag er nu bij, heel veel details moeten dus nog besproken en uitgewerkt worden maar Het Chauffeursforum blijft. Namens mezelf, maar ik denk ook wel namens de mede-admins bedank ik Freddy en Wilbert bij deze voor het genoten vertrouwen en wens de nieuwe eigenaren veel succes!!
  2. 32 points
    Het probleem zit hem in het feit Jan, dat ik zeker wel een menselijke kant heb. een beetje dubbel dus... Ik kots van dat gribusvolk wat met hun fluoriserend vestje aan voor mij met 71 km/h op de autobaan zit, wat met hun croks of badslippers en adidas-broek stinkend naar de drank, de knoflook en het zweet voor mij aan het loket de rest een half uur ophoud omdat ze geen jota begrijpen wat van ze verlangd word of wat ze moeten doen. Ik stoor me mateloos als ik zie hoe dit soort vetnekken mijn parkeerplek bezet houden bij een routier, ik trek het liefst de kop van hun romp als ik zie hoe asociaal ze met hun kromgereden materiaal de derde baan nemen op de ring Antwerpen terwijl wij netjes als Jan Lul aan staan te sluiten omdat we bang zijn een weekgeld af te moeten tikken als de gendarme het toevallig mocht zien. Het lijkt wel of ze overal vrij spel hebben. Sterker...ze trekken zich nergens geen fuck van aan lijkt het wel. Gewoon een stelletje onbeschofte schooiers dus. Ik, als veelposter op dit forum, die altijd dit soort zaken genuanceerd heeft moet eerlijk bekennen dat ik de zaken verkeerd ingeschat heb. Die conclusie trek ik nu na zoveel jaren. Ik heb discussies gevoerd met o.a. Herman, en ik heb altijd de zaken gebagatelliseerd, 'het valt allemaal wel mee'. Ondanks de argumenten die Herman, maar met hem nog vele anderen aandroegen. Maar nee, het valt niet mee, we gaan er aan. Diegenen die rondom de kerk rijden met een filiaalritje Jumbo of een silo varkensvoer vur de boer'n zal er weinig van merken, diegenen die wat verder gaan kan het gewoon niet ontgaan. Het probleem zit hem in het feit dat wij Nederlanders allemaal maatschappelijk correct zijn opgevoed en ons vooral hard moeten maken en moeten ontfermen voor en over de mensen die het wat minder hebben en buitengesteld dreigen te raken van 'onze' samenleving. Helaas...de tijd van 1972 dat we de Turkse en Marrokaanse gastarbeiders met open armen binnenhaalden, de tijd dat we in 1981 met konvooien naar Polen trokken om daar de mensen te voorzien in hun behoeften is allemaal allang voorbij. De tijden zijn veranderd, en niet in positieve zin. Ik herinner me een uitspraak van iemand die ooit zei: "die muur die ze nu gaan afbreken zal het begin zijn van een hoop ellende. Beter was het dat ze hem twee meter hoger maakte". Die uitspraak vergeet ik nooit meer. Echter......er schuilt ook nog een soort van mens in mij. Ik ben op een normale Hollandse manier opgevoed, met normen en waarden. Daarnaast heb ik 6 jaar gediend bij het Korps Mariniers en heb met diverse uitzendingen van een half jaar of langer met eigen ogen gezien wat armoede en oorlog betekend en hoe een volk in ellende moet overleven. Dat maakt het voor een beetje dubbel en weet soms niet goed welke kant te kiezen met deze huidige situatie met paupers en gelukszoekers op de snelweg alsmede vluchtelingen die in je palletkist willen kruipen. Mijn onderbuikgevoel zegt afrotten met die klerelijers, mijn verstand zegt iets anders. Mijn vader was een onhebbelijk persoon waar ik altijd discussie mee had in oeverloze discussies waarbij hij naar mijn mening altijd gelijk moest hebben, maar waar ik nu - na zijn dood en wat jaren ouder- achteraf toch steeds bij denk; 'verrrek ouwe, je had eigenlijk gewoon gelijk... En aan één uitspraak van hem denk ik nog steeds, ik citeer hem letterlijk!! "Jongen...weet je wat het is.. Mijn ouders (1915) hebben armoede en de oorlog meegemaakt. Hun leven was kut. Honger, oorlog, ellende, niks kon, niks mocht".... "Ik...(1942) heb een mooie tijd meegemaakt. Alles kon en mocht, een leuke jeugd gehad en in mijn antiekhandel jaren eind '70-'90 veranderde alles wat ik aanraakte in goud. De belasting naaide ik waar ze bij stonden en ik deed waar ik zin in had. Een half jaar werkte ik, een half jaar was ik met het wielrennen mee. (hij was masseur van een landelijk bekende wielerploeg en was inderdaad een half jaar met de renners onderweg in Europa)". "Jij (ik ,chauffeur Huybregts 1969)...jij gaat niet meer meemaken wat ik wel heb meegemaakt. Jij raakt verstrikt in regeltjes, wetten en geouwehoer en zult je avondjes stappen met je vrienden, etc. moeten vergeten omdat je alleen nog maar bezig zal zijn met het hoofd boven water houden om thuis de kachel brandend te houden voor je gezin. Maar........jou kinderen (2001-2004) gaan een kutleven tegemoet. En allemaal door dat geteisem wat hier naar toe komt. Allemaal door dat buitenlands vies vuil tuig wat hier uit de ruif komt vreten". Conclusie: deze man was een ziener. Wat star en rechtlijnig in mijn opinie destijds, achteraf heeft hij gewoon gelijk gekregen. 'De lul' in mij is dan nog zo sociaal en met fatsoen grootgebracht om nooit zomaar iemand in de kou achter te laten, of dat nu een chauffeur uit Belarus is die een adres vraagt of een prutsert uit Slovenië die om een spanband en een 'trekje' vraagt wanneer hij zich op een provinciale weg heeft vastgereden in de ber. Precies zoals ik eerder al aangaf. Volgende week sta ik vol vragen op een onbekende plek in weet ik wat voor land voor mij, of maak ik een domme fout die ik hier op het forum niet durf te plaatsen. Dat maakt het allemaal zo dubbel, Maar dat er iets moet gebeuren, daar kan geen twijfel over bestaan!!!
  3. 28 points
    Soms heb je wel eens van die weken...dat je alles opeen rijtje zet en denkt; heb ik de juiste beslissing genomen ja of nee? Je doet ritten waar je voorheen enkel maar van kon dromen en komt op plekken die je tot nu toe alleen maar kende van horen zeggen. Dan kom je zelf daar en zie je met eigen ogen waar je het eigenlijk allemaal voor doet, gewoon puur genieten! Het blijft iets magisch hebben voor mij: de zee, het kolossale gebergte, de toppen met sneeuw... Afgelopen weken weer een paar ritten Frankrijk gedaan richting Pyrenëen en de Franse Alpen en mezelf weer opnieuw gezegd: dit had ik tien jaar eerder moeten doen.... Zomaar wat voorruitfoto's. Vanaf Toulouse naar Pamiers, richting Andorra. Pamiers gelost, en dan beginnen met het mooiste werk wat je in zuid-Frankrijk kunt doen, adresjes wijn ophalen bij de ontelbare Chateaus en Domaines die iedere streek rijk is daar.. Wat zeker zo leuk is aan dit werk is de gezelligheid 's avonds in de Franse routiertjes die overal te vinden zijn. Zeker wanneer een bekende uit de buurt geheel onverwacht en toevallig naast je komt staan... Ondanks alle gezelligheid in Narbonne moet er ook weer gewerkt worden de dag erna, en gaan we verder richting Spaanse grens om bij Perpignan in Rivesaltes de eerste twee te laden. Daarna nog een paar klantjes in de binnenlanden tussen Narbonne, Beziérs en Montpellier geladen, en zo komt er vanzelf weer een eind aan een week, waarvan ik er niet genoeg van kan krijgen. Na al die jaren begrijp ik nu mijn oud-collega's die voorheen in dit werk zaten, en prijs me gelukkig dat ik -ondanks alle misère in de transportwereld- dit toch nog mee mag maken, hoe lang het ook nog mag of zal duren. Alle goede dingen komen in drieën zegt men wel eens; de week ervoor al een rit eveneens naar de zuidkust gehad, deze week weer opnieuw en ik mag de volgende week beginnen met een rit Bretagne. Daar is zeker niks mis mee, maar mooi werk went snel, waarschuwde men al ooit... Never a dull moment bij KLG, en halverwege de week kan ik weer vertrekken met de volgende rit richting Grenoble wat compleet anders is als de zuidkust, maar zeker niet minder mooi. Hoeveel geluk kan een mens.. eehm chauffeur hebben. De 'Rhône-Alpes, de Alpe d'Huez, opnieuw kom ik ogen tekort, iedere keer weer... Fascinerend, mooi en gaaf, geweldig om het allemaal te mogen beleven. Soms overweeg ik wel eens om het verhalentopic opnieuw op te pakken, helaas rest me niet altijd alle tijd om hele verhalen te schrijven over alle belevingen van onderweg. Dan maar op deze manier; het zijn nogal wat foto's, en niet alleen maar voorruitfoto's, sommigen zijn te leuk om niet te plaatsen. Zie het daarom maar als een beknopt reisverslag waar ik jullie deelgenoot wil maken van de leuke en mooie dingen die nog steeds in ons beroep te vinden zijn. En nogmaals: spijt dat ik dit niet eerder ben gaan doen, maar dat was al geen nieuws....
  4. 25 points
    Vrijdagmiddag in ontvangst mogen nemen..... Geen stapelbak met splitter meer en steeds kabels aan de containers hangen maar met een haakarm lekker op de aitomaat cruisen....nu al zin in. Vandaag eerst maar ff oefenen en maandag voor het eerst op pad.
  5. 25 points
    De zomervakantie is weer in volle gang, en na een jaar hard ploeteren geniet ook ik weer van 3 weekjes vakantie. Weliswaar geen exotische reisjes naar verre oorden, of weken op een camping maar gewoon dicht bij huis. We houden het dus bij de gebruikelijke dagjes uit. Een pretpark, een dagje 'Schiphol behind the scenes', niets speciaals maar de jeugd moeten we ook tevreden houden. Vandaag stond Toverland Sevenum op het programma, een uurtje rijden en waar de rest van het gezin in de auto druk bezig is met van alles en nog wat, let ik - ook in mijn vakantie- uiteraard op wat er rondrijdt aan vrachtwagens en wat er links en rechts zo gebeurd op de weg. Op de heenweg, - amper een goeie tien minuten onderweg- zit er op de Burgemeester Bechtweg in Tilburg een vrachtwagen op een akelig dichte afstand achter mij. Ik rijd gewoon de toegestane snelheid van rond de 80 km/h, en gezien mijn ervaring met vrachtwagens en bumperkleven twijfel ik even om gas bij te geven of los te laten, maar kennelijk heeft 'Petmans' haast want het gaat hem niet hard genoeg, zwiept hem naar links en rost zijn combi plankgas links voorbij, om direct weer naar rechts te komen en vervolgens vol in de ankers te moeten voor een rood verkeerslicht. Sjouwert...denk ik nog. We rijden verder... Het volgende stoplicht op de kruising van de Nederlandweg met de Burgemeester Bechtweg springt van rood op groen dus ik kan doorrijden zonder m'n gas los te laten, maar moet vervolgens een flinke uitwijkmanouevre maken voor een idioot van een lokale vervoerder die van het Albert Heijn DC komt, vol door het rood rijd en hem bijna haaks de bocht omtrekt richting A65 . Gehaast en gek gemaakt door zijn haast niet haalbare ritopdracht die door de heren planners tot op de minuut is voorgekauwd ziet deze mafkees zijn kans schoon om middels deze kamikaze-actie toch mooi twee minuten van zijn fixtijd te rijden en zo 'nog geen bak koffie' eerder op de plaats van bestemming te komen. Dat een halve wagen rolcontainers ondersteboven ligt zal mij verders een rotzorg zijn, maar dat hij mij en mijn gezin over het hoofd ziet met zijn actie neem ik hem niet in dank af. Ik passeer hem en zie dat hij druk aan het bellen is. Waarschijnlijk met zijn collega's AH-piloten, die de bedenkelijke gewoonte hebben om elkaar de gehele dag te bellen waar en hoe laat ze ergens moeten zijn, getuige alle éen-armige chauffeurs die daar de poort uitdraaien. De andere arm houd meestal de telefoon aan het oor... Ik ga hem voorbij, en bedenk me wat ik ermee moet. Ik kan een hoop toestand uitlokken op een openbare weg, ik kan hem ook een flink oor aan naaien door zijn baas te bellen. Maar ach, wijselijk bedenk ik me dat ook ik niet zonder zonden ben alhoewel ik een rood verkeerslicht nooit bewust negeer en laat het voor wat het is, m'n gezin is nog immer onder de indruk van wat er zojuist gebeurde met die vrachtwagen waar ik zo plots voor moest remmen. Snel maar vergeten dit, we gaan er een leuke dag van maken. Op naar Sevenum! Onderweg begint mijn vriendin, die totaal niks met het wegtransport heeft -op een gedreven beroepschauffeur als vent na- opeens over het talrijke Oost-Europese vrachtwagens die we her en der passeren richting Venlo. Vreemd, sinds wanneer valt haar zoiets op, denk ik bij mezelf.. "Waar komt die vandaan, BG?" "Bulgarije", antwoord ik. "En SK, wat betekend dat?" "Slowakije", antwoord ik weer en in plaats van mezelf af te vragen hoe lang ik nog te werken heb in deze branche betrap ik er mezelf op dat we binnen een mum van tijd met z'n vieren een soort spelletje aan het doen zijn, raad de nummerplaat. "PL" roep ik! " "Jaaa pap, dat is Polen, dat weet ik ook wel", antwoord m'n oudste van 13 die lang genoeg met mij mee is geweest en dit spelletje al zovele keren meer heeft gespeeld met mij op de Belgische wegen, maar toen nog lang niet de leeftijd had om zich af te vragen wat al die vreemde vogels daar nu eigenlijk kwamen doen op de weg. Zo duurde het tot aan de afslag Sevenum, onderweg had ik vrouw en kinderen nog eens gewezen op Truckstop Nobis Asten, en dat ik daar ook wel eens 'moest eten en slapen'. " Nu is het heel rustig, maar vanavond staat het er helemaal vol met vrachtauto's, " legde ik ze uit. "Het enige wat er nu staat zijn wat Grieken en een paar Engelsen, en de rest ook allemaal mensen uit het Oosten". "Goh, dan rijden er toch wel een hoop rond hier", zegt het vrouwtje ietwat verbaast. Voor haar niets meer dan een constatering, voor mij een uitspraak die veel meerzeggend is als enkel dat, want als zij hier zomaar uit zichzelf mee komt, dan moet het toch wel erg gesteld zijn. Zo komen we weer bij Toverland Sevenum, waar we al enkele jaren op rij naar toe gingen. Nou ja, de kinderen hebben de keuze dus wie ben ik..? Een dag vol plezier is meestal zo voorbij, en rond 18.30 keren we huiswaarts. We draaien de snelweg A67 weer op richting Tilburg, en hervatten ons spelletje: raad de nummerplaat. "RO" roep ik weer terwijl ik een oude walmende MAN voorbij rijd, waarvan de spatborden met touwtjes bijeengebonden zijn en het ontbreekt aan een heus achterlicht of iets wat er enigszins op lijkt. "Die weet ik, Roemenië!", roept m'n oudste. Even verderop passeer ik een auto van Ralu. "HR" roep ik weer en verheug me nu al met deze instinker op het naderende moment hoe vrouw en kinderen er alledrie vol in tuinen. "Hongarije"! word er overtuigend geroepen vanaf de achterbank. "Fout, hahaha, Hrvatska" Ik leg ze uit dat het een auto uit Kroatïe is, uit Zagreb om precies te zijn en vertel ze over een tijd dat ik ook in Zagreb kwam. De tijd dat papa nog 'soldaat' was. Even later passeer ik twee combi's van Reining en vertel dat dat wel Hongaren zijn, maar op auto's van een Nederlands bedrijf. "Maar hoe kan het dan dat er Poolse auto's zijn met Poolse opleggers, en Poolse auto's met opleggers van Nederlandse bedrijven" vraagt mijn zoon? Een slimme vraag van een jongen van nét 13 die uiteraard om uitleg vraagt. Ik vertel hem in Jip- en Janneke taal over dat voor wat 'de baas' aan mij moet betalen, hij misschien wel 3 van die chauffeurs kan betalen. Omdat het zo simpel niet in elkaar zit probeer ik het verhaal wat duidelijker te krijgen door uit te leggen wat voor constructies er bedacht, welke mazen in de wet zitten en meer van die dingen die het mogelijk maken om Oostblokkers hier voor een appel en een ei te laten rijden en de Nederlandse chauffeur buiten spel te zetten. Maar in plaats van het verhaal helder en duidelijk te krijgen, raak ik zelf verstrikt in een onbegrijpelijke warboel van wetten, uitzonderingen, postadressen en Poolse of Roemeense BV's, en geef op een gegeven moment de moed op, dit word niks. "Ik zal het heel kort uit proberen te leggen: het kan zomaar zijn dat papa over een jaar of 5 misschien wel geen vrachtwagenchauffeur meer is", sluit ik af en zucht nog maar eens.... We tuffen lekker door, het is vakantietijd en dat merk je direct aan intensie van het verkeer op de weg. We naderen een rijtje van 4-5 vrachtwagens wat kort achter elkaar rijd terwijl er verders op de baan bijna niets zit, en waarbij de achterste vrachtwagen continu met zijn poten de rem aantikt. Voortdurend branden zijn remlichten en de afstand tot zijn voorligger bedraagt hooguit een meter of tien. "Waarom toch zo kort erop en continu op die rem" vraag ik mezelf af. Even later blijkt wat de mogelijke oorzaak is van zijn gevaarlijk korte afstand en het voortdurend remmen; meneer heeft het nogal druk met de krant lezen. Voorovergebogen in de krant stuurt hij met zijn ellebogen op het stuur zijn kolos over 's lands wegen en met beide handen slaat hij rustig en bedaard bladzijde voor bladzijde om. Af en toe kijkt hij eens op en remt dan wat bij om een mogelijke aanrijding te voorkomen. Dit geloof ik niet, en om mijn verhaal van bewijs te voorzien besluit ik om er een foto van te maken. Helaas...deze chauffeur uit de buurt van Someren is bijna thuis en precies bij de afslag Someren - Helmond-West gaat hij er af. Een gemiste kans dus.... Maar niet getreurd, een tweede kans doet zich nog geen twee minuten later aan wanneer ik opeens de vrouw in paniek een 'oeeeh-kreet' hoor slaan. Tegelijkertijd zie ik een -naar het schijnt- 'Nederlandse topchauffeur' van een bekende transporteur uit de buurt van de Veluwe op de vluchtstrook richting vangrail gaan, en op het allerlaatste moment een snuk aan het stuur naar links geven om ternauwernood een aanrijding of erger te voorkomen. "Die zit te slapen" denk ik, maar direct weer slingert hij opnieuw van links naar rechts waarbij hij soms bijna de volledige breedte van de vluchtstrook gebruikt. Dit herhaalt zich nog een paar keer zo, en wanneer ik hem gepasseerd ben zie ik een oudere man die zowat met zijn neus in zijn navigatie of boordcomputer zit en daarbij haast de controle over zijn voertuig verliest. Tjonge jonge, je maakt wat mee soms. Even later rijden we op de ring A2 bij Eindhoven. Het rijgedrag van een wit bestelbusje wat op de parallelweg N2 rijdt valt mij op. De bestuurder zit niet 'niet-handsfree' te bellen, nee deze is druk bezig om zijn laatste 'likes' op Facebook nog even te bekijken en nog wat andere belangrijke zaken op internet te doen die schijnbaar niet tot thuis kunnen wachten. Maar hij is geen stiekeme lafaard zoals de meeste anderen, dat moet ik hem nageven: hij houd gedurende de gehele tijd dat ik naast hem zit zijn smartphone pontificaal voor zijn neus. Dus niet sneaky op zijn bovenbeen of een andere manier om uit het zicht van Jos en Ger van de politie Brabant Zuid-Oost en een optreden in Wegmisbruikers voor te blijven, nee...gewoon vol in het zicht van alles en iedereen die het maar wil zien. Terloops passeert me op diezelfde parallelweg N2 even later een bestelbusje van DHL met een ongeschoren Noord-Afrikaans hoofd achter het stuur, die geheel ongevraagd zijn middelvinger naar mijn vriendin opsteekt. Zonder aanleiding, zonder reden, geheel ongevraagd en belangeloos, een middelvinger! Raar volk....die pakket-piloten van DHL.. Voordat we richting stad gaan om nog wat te eten als afsluiter maak in mezelf een optelsommetje van de dingen die ik zo onderweg gezien heb zien gebeuren, en besef dat ik het als agent van de KLPD niet slecht gedaan had om met een score als deze van vandaag thuis te komen. Is het iets van alledag, of is het toevallig omdat ik me nu een keer in een personenauto tussen 'de grote jongens' begeef en me dit nu gewoon opvalt? Ik denk het niet. Wie zonder zonden is werpen de eerste steen, en dat geld natuurlijk ook voor mij, net zo goed. Toch houd ik er wel degelijk rekening mee en probeer dingen zoals bellen of andere onbelangrijke zaken uit te stellen tot ik ergens stilsta. Omdat ik lang genoeg meeloop om goed te weten dat we geen van allen één haar beter zijn dan die personen met hun vrachtwagen of bestelbus die ik vandaag onderweg tegenkwam rest mij deze dag -vol met bedenkelijke constateringen- maar één gedachte: 'Verbeter de wereld, begin bij jezelf". Dat geldt zoals eerder gezegd net zo goed voor mij, ik lees hier niemand de les. Maar wanneer de krant weer vol staat over een gekantelde truck, of een collega die door wat voor oorzaak ook achterop een file is gedoken zijn de commentaren van de automobilisten niet van de lucht. Waarop door ons als chauffeurs weer geheel verontwaardigd gereageerd word, en op vriendelijke of minder vriendelijke toon tekst en uitleg gegeven word dat het allemaal wel meevalt, en dat vooral de automobilisten de oorzaak zijn van alle ellende op de weg. Vandaag sinds lange tijd besefte ik weer eens hoe en wat een simpele automobilist ervaart in het verkeer tussen die grote jongens. Bellen, slingeren, rood licht, inhalen, een middelvinger op de koop toe.... wat moet een gewone burger en automobilist daar nu van denken? Let daar allen op, we zijn altijd in beeld en een voorbeeld voor de rest!!
  6. 24 points
    Ja wil jullie mededelen dat naar een jaar rijden ik moet zeggen het is best nog te doen ook op latere leeftijd. Had voor een klein bedrijf gereden in Heerlen dwars door Europa maar helaas was ik te duur en dit terwijl hij loon achter liep, En naar een jaar eindelijk een week vakantie had maar hoefde niet terug te komen of ik zou op de Duitse loonlijst dan mocht ik blijven. Naar 30 jaar op Nederlandse loonlijst en altijd 110 procent ingezet was dit blijkbaar niet voldoende dus hup de ww in. naar verschillende uitzendbureaus en bazen gesolliciteerd te hebben . Was ik denkelijk toch te oud of te duur had ik de stap maar gezet en een ondernemer plan geschreven . naar enkele contacten van vroeger gesproken te hebben , en vaste contracten waren te krijgen op jaar basis km prijs naar gereden km en niet computer en diesel clausule waren we aardig op weg om weer zelf te starten . Toen het belangrijkste nieuw of toch tweedehands trekker kopen . Heb er de kosten op los gelaten en toen toch maar een tweedehands trekkertje gekocht En moet zeggen was de beste beslissing tot op heden Verder als onderhoud en kleine reparaties loopt deze als een trein . naar de eindbalans over 2015 ben ik zeer tevreden en moet zeggen dat een baas winst moet draaien okay maar ik heb een heel mooie eindbalans Dit had ik veel eerder moeten doen Verder voor er Commentaar komt ja ben ook verzekerd voor ziekte en arbeidsongeschiktheid kost wat ongeveer 400 euro per maand Het werk is zeer divers ene week op Schotland dan Frankrijk en Engeland soms Benelux Nou hoop dat jullie ook fijn werk hebben ik ben ieder geval weer Europa onveilig aan het maken hahaha
  7. 23 points
    Zo, aangezien ik nu de startdatum weet: vanaf aanstaande maandag start ik als internationaal chauffeur bij Verhoek in Genemuiden. Ik heb zo vaal geroepen dat ik dat toch wilde proberen, ik moet het nou ook maar doen. Verstuurd vanaf mijn SM-A520F met Tapatalk
  8. 23 points
    Ik nog maar een poosje bij Van der Vlist blijf rijden, heb vandaag een handtekening onder een contract voor onbepaalde tijd gezet.
  9. 22 points
    Een wijs besluit eind juni zat ik bij de bedrijfsarts aan het bureau, hij stelde de vraag "hoe is het ermee"? Ik begon te vertellen dat ik was afgevoerd met de ziekenauto en het hele verhaal daaromheen, die blik van de bedrijfsarts vergeet ik nooit meer, er kwam een diepe zucht van hem en begon te praten tegen mij op een toon dat het min of meer mijn eigen schuld was. Nu was ik er helemaal klaar mee met die man, ik vertelde hem dat het belachelijk is dat ik een reintegratie moet beginnen met 8 uur per dag. Normaal zou je eerst 2 tot 3 uurtjes werk doen per dag en dat 2 dagen in de week, maar zo werkt dat niet in het transport zei hij. Gewoon 8 uur... en erachteraan zei hij nog "take it or leave it". met andere woorden, ben je het er niet mee eens dan donder maar op, zo kwam het over. ik was helemaal verbouwereerd. "Ja maar mijn werkgever heeft soms werk voor 8 uur, maar het loopt altijd uit", " Dan laat je de auto maar staan onderweg en laat je je maar ophalen of met de trein naar huis". ok zei ik... begrepen. Ik was er wel klaar mee met de ziektewet, ik wilde weer aan het werk, alleen werkdagen van 12 tot 15 uur werken dat trok ik nog niet. Ik zat nu 7 maanden thuis en het werd er alleen maar slechter op, tenminste zo leek het. Ik werkte drie dagen in de week, meestal 8 tot 10 uur per dag. als ik had gewerkt dan voelde ik mij dodelijk vermoeid, was ik thuis voelde ik mij prettig maar moest wel bijtanken van de voorgaande dag. Ik moest iets verzinnen, want zo kon ik het niet volhouden en ging op zelfonderzoek uit. Waar ligt het aan vroeg ik mijzelf af, vind ik het nog leuk, nee zeker niet, maar lag dat aan de werkgever dan, of aan mezelf. ik kwam erachter dat het aan de werkgever lag, die maakte afspraken met mij maar kwam ze niet na. Ik ben in vaste dienst van een uitzendbureau, dus gegarandeerd altijd werk. Er was lzv werk beloofd maar dat kwam niet van de grond. Er werd mij een opleiding voor de mobiele kraan beloofd, maar dat liep ook spaak, werk met een kooiaap dan... nee toch niet sorry. Ik stond de laatste drie jaar overal voor open, reed voor wel 15 opdrachtgevers, maar elke keer als ik zei "leuk hoor, heb het goed naar mijn zin" mocht ik er niet meer rijden. Als laatste vaste opdrachtgever reed ik groenten en fruit in November van 2015... toen ging het licht uit. Tijdens mijn reintegratie werd ik bij diverse bedrijven geplaatst, een kraanbedrijf uit Tilburg met exceptioneel transport of een tuinder met 1 auto, beide bedrijven vroegen of ik niet bij hun vast wilde werken, 2 dagen op de auto en dan de rest van de week wat andere werkzaamheden binnen het bedrijf, daar had ik wel oren naar... totdat ze hoorden dat ik bezig was met een reintegratieproject en dat ik momenteel dus in de ziektewet zit. maar beide bedrijven waren hier niet van op de hoogte... "ja maar ik rijdt toch voor jullie via het uitzendbureau... en die hebben er nooit over gesproken met jullie?" Ik besloot mijn werkgever te bellen, na het bezoek eerder die dag die ik aan de bedrijfsarts had gebracht. Ik ga mijn werkgever maar eens duidelijk maken dat het tot hier is en niet verder en dat het hun schuld is dat ik niet beter wordt, en maar meer en meer achteruit ga. Ondertussen liep ik ook bij de psycholoog, die concludeerde dat het iets psychisch was en wel in de vorm dat gemaakte afspraken niet na werden geleefd en dat ik dus wel kon uitrekenen dat als ik in de ochtend begon met werken ik normaal kon zeggen dat ik acht uur later klaar was... maar helaas dat was dus nooit zo, het werd altijd meer dan 8 uur en dat ik daardoor gefrusteerd en vermoeid werd. Je hebt een volle accu voor 8 uur, maar je moet er 10 tot 12 uur mee doen dus je loopt continu in het rood. De volgende dag schoof ik aan bij de HR medewerker van mijn werkgever, ik deed verslag van het bezoek aan doktor horror de dag ervoor. ik vertelde over het feit... take it or leave it, dat ik overal voor open stond, desnoods het onkruid op de parkeerplaats wieden of de leaseauto's wassen, maar schei uit met 8 uur per dag, geef me werk voor een paar uur. of desnoods een lange tijd bij een opdrachtgever die weet wat ik mankeer en mij divers werk kan aanbieden voor 8 uur per dag, mijn herstel is gebaat bij vast werk en vaste tijden. Het antwoord was dat ze geen werk voor 8 uur hebben op een dag, ik noemde wat bedrijven op waar ze dat wel hadden. ook had ik wat voorwerk gedaan en een kennis gesproken die planner was bij een transportbedrijf, mijn werkgever zond bij dat bedrijf ook chauffeurs uit voor vaste ritten. In de avond om 19:00 uur beginnen en dan 2 keer op een avond naar Eindhoven heen en weer pendelen met een trailer. De kennis vertelde dat ze meerde chauffeurs hadden gehad, de ene reed met het kopschot een lantaarnpaal eruit de andere wist eindhoven niet te vinden dus ze waren op zoek naar iemand die blindelings het werk kon doen. Dit verhaal gaf ik aan bij de HR manager dat er dus WEL vast werk was met vaste tijden, ja dat wist zij niet... ik zal de planner bij het gesprek roepen. Na enkele minuten schoof de planner aan, ik begon te vertellen hoe ik er tegenover stond en wat ik er van dacht. Ook vertelde ik dat ik ze ervan betichte dat ik gewoon meedraaide in de gewone planning, en dat als het meer dan acht uur werd op een dag ik gewoon pech had. Dit werd mede veroorzaakt door personeelsgebrek, ik vertelde dat ik de auto maar moest laten staan na acht uur, maar eigenlijk was mijn werkgever er voor om mij in bescherming te nemen en die moet de opdrachtgever duidelijk maken dat ik na acht uur weer terug op de zaak moet staan met de truck, valt het niet in te plannen... dan gaat het gewoon niet door. ik eiste daar aan tafel dat als jullie geen werk binnen acht uur kunnen garanderen ik niet vertrek. De planner begon zich eruit te praten en vertelde dat er werk genoeg was binnen of maximaal acht uur, hij noemde zo 5 bedrijven op, de HR-manager keek met grote ogen de planner aan, ze zei niets maar ik zag ze denken... nu wel???? Ik vertelde over het vaste werk waar mijn kennis het over had... ze zouden het bedrijf van mijn kennis telefonisch benaderen die middag en mij laten weten hoe of wat. nooit meer iets van gehoord, alle beloftes en afspraken kwam men gewoon niet na. Ik had er nog steeds weinig vertouwen in, en bood aan om eventueel ander werk te gaan doen, magazijnwerk of op de heftruck, "ja je hebt wel ervaring op de heftruck maar geen certificaat"... 'nou dan geef maar een cursus voor de heftruck" (werkgever geeft ook opleidingen). ik dramde door, met als gevolg dat ik de volgende dag in het leslokaal zat, later die dag liep ik de deur uit met mijn heftruckcertificaat. ik dacht mooi... volgende week zullen ze wel met magazijnwerk komen... tuurlijk niet, ze belden wel op om te vertellen dat heftruck stukken minder verdiende, dat intereseert me niet zei ik nog, leuk werk is belangrijker dan geld, ja ik ga er maandelijks 600 euro op achteruit, maar ik kan het financieel hebben, dus kom maar op met het werk. Een dag later belde het uitzendbureau weer, ze hadden mooi werk voor mij, op de vrachtwagen, vaste tijden vaste adressen. De volgende dag zat ik met de planner in de auto onderweg naar het bedrijf, daar een gesprek gehad en ik had er zin in, het zag er goed uit wat ze vertelden. 4:45 uur vertekken met een bakwagen met linnengoed naar Amsterdam, op het Rembrantplein om 6 uur bij een hotel lossen en laden, dan naar krasnapolsky op de Dam en aan de achterkant van het hotel op de gracht lossen en laden, dan weer naar huis en om 10 uur einde dag. dat klonk goed. Er werden nog wat instructies gegeven, achter Krasnapolsky op de gracht mag je niet lossen, maar er is een parkeervak speciaal voor het laden lossen van Krasnapolsky, en daar pas jij precies in als je je laadklep laat zakken, denk eraan dat je niet op de weg lost want dan loopt alles vast. De volgende dag vol frisse moed de truck door de poort naar buiten en op naar Amsterdam, eerste hotel ging vrij soepel, op naar krasnapolsky, achteruit de straat in op de gracht, in het parkeervak neergezet... ligt het nou aan mij... wat liep ik te prutsen om die bakwagen in het parkeervak neer te zetten, het moest toch passen zeiden ze... na geklungel stond ik in het vak. Zo even lossen en laden en de dag zit er weer bijna op, ik loop naar achter om de laadklep te laten zakken... dat is raar... achter de truck heb ik een meter over, even naar de voorkaant van de truck lopen, nee de bumper staat al strak tegen de lantaarnpaal aan... huh!!!!!! Ben ik nou debiel. verderop was ook geen parkeerplaats dus ik stond in het goede vak, ook het bordje gaf aan dat ik bij de laad en losdeur stond van Krasnapolsky, de laadklep wilde een halve meter open en kwam toen al tegen een boom aan. Toch maar even aanbellen bij krasnapolsky, de deur ging open en ik zag de waskarren al staan 50 stuks... ik sprak iemand aan van de housekeeping hoe ze hier normaal lossen. "Normaal staan ze aan het begin van de straat met de truck om te lossen, zo'n 30 meter verderop en wandelen dan 50 keer heen en weer, dat doen ze omdat de auto te lang is voor het parkeervak"... ik snapte er geen ruk van. Ik besloot dat zeker niet te gaan doen, er was nog maar 1 optie... op de weg lossen, op de stoep ging ook niet want er staan overal Amsterdammertjes. alarmlichten aan en de weg op, laadklep zakken en net doen of je gek bent, na twee minuten stond er al een auto achter... "hee teringlijer hoelang duurt het nog", ik zei "50 karren eruit en 50 erin, dus een uur ben ik zo verder en als je gaat schelden ga ik ook nog koffiedrinken". na een half uur stonden er al 15 auto's achter, ik besloot om tussendoor even in het parkeervak te gaan staan met de truck, dus alles weer dicht en de auto achteruit het vak in om de auto's te laten passeren, daarna de auto weer de weg op en verder met de werkzaamheden, na 5 minuten stonden er weer 3 auto's, ik dacht bekijk het maar, eerst ik en dan jullie. Maar daardoor ga je wel harder lopen, loop je drie keer teveel, vergeet je soms een kar op de rem te zetten enz. na het lossen was ik 3 liter zweet armer en helemaal naar de kloten. Maar... taak volbracht, daar ging het om. op de zaak aangekomen sprak ik iemand die vroeg hoe het was gegaan, ik legde het verhaal uit... ja zei hij "ze sturen al jaren een te lange auto die kant op, maar niemand zegt er iets van ze klooien maar wat aan". Deze rit was op een zaterdag, ik kwam thuis en was er helemaal klaar mee, het transport is ziek, en het maakt het personeel alleen maar zieker. Ik sprak erover met mijn vrouw en kwam tot de conclussie... ik ga nooit meer achter het stuur zitten van een vrachtwagen, na het gebeurde in Amsterdam was het de druppel die er toe deed. Als chauffeur wordt er tovenarij van je verwacht, dit was al het zoveelste bedrijf waar je op pad werd gestuurd en zoek het maar uit hoe je het regelt, achteraf had ik in Amsterdasm de auto dicht moeten laten en naar huis moeten rijden. Maar dat doe je niet, tenminste ik had in mijn 17 jaar buitenlandcarriere geleerd om altijd een oplossing te zoeken. Ik had mij die dag als een echte "uitzendkracht" moeten gedragen en gewoon naar huis rijden. Maar ik was er dus klaar mee, ik ga uit het transport had ik besloten, de huisarts de psych hadden het al maanden tegen mij gezegd, de rest van mijn vrienden en familie ook al... "jongen ga nou dat transport uit". nu was het moment dat de knop bij mij ook omging. Ik ging gelijk op zoek naar heftruckvacatures... vond er zo 5 stuks binnen een paar minuten, maandag bellen nam ik me voor. Ondertussen vertelde mijn vrouw... ze had het al vaker gezegd... dat er bij haar werkgever personeel werd gezocht voor in de productie, mijn vrouw werkt bij een leerlooierij in Dongen, ja die... daar waar het stinkt. Maak er even een babbeltje had ze gezegd. Na dat babbeltje besloot ik naar mijn huidige werkgever te gaan en ontslag in te dienen, mijn vrouw haar werkgever wilde mij wel hebben. Mijn werkgever keek verrast toen ik zei dat ik ander werk had, "ja maar als je ontslag wil indienen dan moet ik je beter melden vanuit de ziektewet en dan moet je nog een maand doorwerken voor de volle 100 procent", ik stond erop om met wederzijds goedvinden uit elkaar te gaan, ze ging akkoord, ik vertelde waar ik ging werken en wat ik ging doen, ze waren nog verbaasder (is dat goed nederlands?), ja wat had je dan gedacht... dat ik weer ergens anders op de wagen ging zei ik tegen de HR-manager. Ik kreeg een beetje het gevoel van... oh je was dus al die tijd echt ziek. Ik vroeg om een getuigschrift... ik moest de HR-manager eerst uitleggen wat een getuigschrift was, nu wist ik het zeker... hier wilde ik niet langer in dienst zijn. Ik heb 2,5 week bij de nieuwe werkgever gewerkt, en heb nu vakantie van 3 weken. Het ruikt wat vreemd daar, maar na 3 dagen ruik je het niet meer. Men is wel happy met mij, de eerste dagen was ik simpel werk aan het doen. dag 4 kreeg ik uitleg over de grote tonnen waar de koeiehuiden in worden gewassen, die bedien ik nu, vrachtwagens die met verse huiden komen, die los ik met de heftruck en er is ook een mobiele kraan die de grote tonnen vult, ook daar heb ik al een paar uur mee mogen spelen buiten. om te oefenen, ook het inboeken van orders hebben ze al uitgelegd, na de vakantie willen ze mij dus ook gedeeltelijk op kantoor inwerken. Na 2,5 week werken maak ik de balans op hier op de camping (ja bedrijfssluiting voor 3 weken), ik ben helemaal happy, elke dag begin ik om 6 uur, en 's middags om 15:00 uur ben ik klaar, vaste pauze tijden, hele leuke collega's leuke groep mensen waar de klik goed mee is. Heb het er erg naar mijn zin, soms is het een beetje vies werk, maar dat boeit me echt niet, zelfs dat vind ik leuk. Financieel ga ik er op achteruit, maar ik ga weer fluitend naar mijn werk, en dat is me veel meer waard. ik had het 5 jaar eerder moeten doen, en de vrachtwagen... die mis ik totaal niet, het voelt als een opluchting, ik heb weer nieuwe uitdagingen in mijn werk en hele leuke collega's en een sociaal bedrijf. Eind Augustus beginnen we weer, heb er nu al zin in, de last van het transport is van mijn schouders, ik denk dat ik een goede keus heb gemaakt na 20 jaar achter het stuur te hebben gezeten. Mijn angst van de eerste werkweek was er om weer volledig een volle week aan het werk te gaan... en het is me meegevallen zelfs, heb 's avonds zelfs weer energie om iets te ondernemen. conclusie... ik weet niet wat me overkomt, nieuwe energie en de burn-out is spontaan verdwenen, en als ik in de middag om 3 uur naar huis rij en die vrachtwagens zie rijden denk ik maar 1 ding... dadelijk even lekker in de tuin zitten met een ... werken jullie nog maar even door. Uiteraard zal ik jullie op de hoogte houden van het wel en wee hoe het verder gaat. Eerst nog even mijn vakantie afmaken.
  10. 22 points
    Het is al weer een poosje geleden dat ik hier wat post. Ik zit nog steeds bij Boonstra Haulerwijk en die rijdt nog steeds als charter voor Holtrop van der Vlist . Ik rij alweer 3 jaar in het zwaar transport en het bevalt mij nog prima. In die 3 jaar al veel gezien . De meeste tijd van de week zit ik in Duitsland met af en toe een uitstapje naar Denemarken , Zwitserland , Belgie en Frankrijk. Ik ben afgelopen zondagmiddag vertrokken naar Parijs waar aankomende week een beurs is. Ben zondag laat in de middag aan gekomen bij de laatste pomp bij Bladel voor de grens met Belgie. Aangezien dat je op zondag niet met zwaartransport Belgie in mag heb ik daar mijn 9 uur rust gemaakt. Maandagmorgen om half 4 vertrokken om helemaal binnendoor naar de Franse grens. Vanaf hier onder begleiding via Laon de N2 over naar Villepinte naar de Expocenter. Net achter Soissons nog Politiebegleiding voor een Baustelle. Ik was mooi on kwart over 1 op mijn losadres. De mensen voor wie ik de kraan had waren er ook net. Zonder veel problemen het beursterrein op gekomen , want ik had vrijdag al een papier mee gekregen dat ik zo het beursterrein op kon. Mooi op mijn gemak de kraan met toebehoren gelost. Na een telefoontje met de planning moest ik maar weer richting de grens gaan. Ik ben tot achter Laon gekomen. DINSDAG. Dinsdagmorgen op tijd geladen in Gosselies voor Duitsland. Hier een kraan van 30 ton geladen voor Bad Wunnenberg. Rond half 9 was ik vol dus mooi via Maastricht en de Napoleonbaan naar Venlo om hier Duitsland binnen te gaan . De reis liep mooi voorspoedig was om 15:00 uur in Bad Wunnenberg. Hier de kraan zelf gelost. Het lossen gaat vrij vlot binnen 15 minuten is hij van de trailer af. Dan nog effe de spullen op ruimen de verbreding en zo. Intussen was er op mijn laptop mail binnen gekomen van de planning. Ik kon in Bielefeld een shovel laden. Deze was door de klant al buiten de poort gezet zodat ik hem na sluitingstijd hem nog kan laden. Maar er was nog iemand tegen 17:00 uur dus snel even de papieren in orde maken en dan maar laden . Het laden ging vrij vlot dus kon nog binnen mijn uren op Autohof Lauenau komen. WOENSDAG Vanmorgen om half 6 begonnen. De shovel gaat naar een Alumminumfabriek in Harzgerode voor een demo. Het laatste stukje naar Harzgerode gaat met S-bochten naar boven. Zo rond half 9 was ik op mijn losadres. Na een bakkie koffie de shovel snel gelost nu nog even de trailer weer opbouwen en dan naar mijn laadadres in Nordhausen. Hier kan ik een asfaltmachine lade voor Wijchen Het laden gaat weer mooi vlot. Mooi voor de middag vol. Nu eens kijken of nog in Wijchen kan komen. Jammer het gaat niet lukken om binnen mijn uren in Wijchen te komen. Ik bedenk me dat het al weer jaren geleden is dat ik bij Arizona stop in Nieuwe Bergen ben geweest. Vroeger zat ik er 2 tot 3 maal in de week daar maar het is nu wel 15 jaar geleden dat ik er voor laatst er ben geweest. Je hoorde onderweg de vreemste verhalen dat ze gesloten waren en nog alleen in het weekend open zijn. er toch maar naar toe gereden. Om 19:00 uur de auto op de parking gezet en maar eens binnen kijken. Het was mooi weer dus maar op het terras kijken. Marianne kijkt mij eens aan ze zegt een bekend gezicht en op eens herkent ze mij weer en zegt dat is lang geleden Gerrit dat je hier was. Ik heb er weer heerlijke gegeten en we hebben nog met een collega van mij van Boonstra en nog een forumlid die mij kent van het forum. Nog lekker met Marianne op het terras nog over de oude tijden gehad dat het hier s'avonds altijd vol stond. Ach ja die goeie oude tijd dat je nog geen mobiletelefoon had . Track en trace er nog haast niet was. en dat digipas nog niet bestond.. DONDERDAG Mooi optijd was ik in Wijchen er was nog niemand daar . Dus rustig de kettingen los gemaakt na een kopje koffie de asfaltmachine gelost. Effen een belletje met planning mag ik naar Witten bij Bochem. Daar krijg ik een veegauto voor Antwerpen Was er mooi tegen half 11 . Het laden ging soepel en stelde niks voor. Nu nog even langs de Duitse Zoll voor een T1. Nu de koers naar Antwerpen gezet om daar om 15:00 uur op Kaai 1333 aan te komen. het aanmelden ging vlot het lossen maar de controleur liet op zich wachten. Nog even gauw een collega geholpen met lossen van Bulldozer. Na dat de controleur er was geweest gebeld met de planning. Nu kon ik weer naar Gosselies om daar morgen optijd een shovel te laden voor Hamm. VRIJDAG Vrijdagmorgen al vroeg naar binnen om de shovel te laden. Om half 9 stond ik weer klaar om te vertrekken naar Hamm. De reis gaat via Maastricht en de Napoleonbaan naar Venlo om daar weer Duitsland in te gaan. Bij Duisburg krijg ik een telefoontje van mij planner dat mijn retour niet door gaat. Maar ik kan gelijk op losadres ook weer laden en dan naar Assen . Net met 4,5 uur was ik in Hamm . Effe lossen en laden binnen een uurtje . Na dat de papieren waren geregeld mooi om kwart over 2 de neus richting Assen En als ik dit dan weer zie dan weet ik dat ik weer bijna thuis ben. Met dikke 3350 kilometer was de week om 17:30 uur weer om en begint het weekend .
  11. 21 points
    Als je 3 zevens op de cabine hebt en wetende dat 7️⃣ in het algemeen als geluksgetal bekend staat. Dan prijs ik mij een gelukkig man met ons gister geboren derde kleinkind😊😊😊
  12. 21 points
    Ooit in een ver verleden mijn chauffeursdiploma gehaald via het SLW leerlingwezen, en dan moest je stage lopen als bijrijder,heftruckchauffeur,loods en magazijn medewerker en wat ze allemaal nog meer uitvinden om aan goedkope arbeidskrachten te komen. Daar is het ritselen en rommelen mij aangeleerd : Onderweg tanken als bijrijder,hang de slang er maar in slome,ik ga ff koffie halen en niet meer als 270ltr erbij gooien ? Chauffeur komt terug en ik krijg een mooie jas,hier slome hadden gij ook eens wat ! Nou bedankt het chauffeur,heb je dat gespaard met punten of zo,ge mot oe kop dicht houden jonge en blij zijn met wat ge krijgt lomperd ,snapte gij toch niks van slome ! Eerste keer naar Duitsland tankschein ff invullen bijrijder ! Eeeeuuuuu watte, ,,nou das een briefje waarop staat hoeveel diesel we bij hebben ok we hebben net getank dus vol he chauffeur ? Nee lul dan kost het onze baas geld !! En we hebben ronde tank en die kutmof snapte er toch niets van !! . Zo terug in de vrachtauto,aan de grens Bergh autobaan, zo heb je wel eens een schijf ingevuld,ik heel trots ja toevallig net geleerd op school haha,mooi zo vul maar eens in slome ! Met de naam van de baas bij de bestuurder (alleen de achternaam slome !!! Dan gaat een van de vier broers die containers wel ff opzetten in Emmerich. Aangekomen bij een klein container/spoor terminal in Emmerich hier heb je 5 mark geef die ff aan die kraandrijver,ok ik gedaan,5 min later komt het ventje aan gelopen en zegt jullie moeten eerst,want jullie hebben gevaarlijke stoffen en die bak mot eerst weg !! Ik zeg tegen chauffeur maar wij gaan toch keukens rijden ? Kop dicht slome en twislocks vastzetten, zo wij weg naar 5 min, komen bij eerste klant, hè slome rij jij ff de vrachtauto achteruit de dam op ! Ik sta daar te hannese met mijn 16 jaar met een schamelaanhanger,lukt niet natuurlijk loop naar binnen,chauffeur zit aan de koffie,hé slome staat hij er al ? Eeeeuuuuu nee lukt niet chauffeur,ge kunt ook niks hé slome ! Hij springt erin rijdt het hele spul zo naar achter,moet jij ook gaan leren slome, anders neem ik je niet meer mee !! Ok chauffeur,ik mezelf de pestpokke geschouwt. Zit weer op mijn stoel en krijg 22,50 in guldens van mijn chauffeur ik denk dat gaat goed,Eeeeuuuuu u chauffeur waar zijn die van ? Motte ze niet slome ? Jawel dankjewel, ik heb die vent/klant 50 gulden laten betalen want hij wilde zijn handel snel hebben,en ik heb gezegd dat kost 50 gulden om rap de container te krijgen bij de terminal ! Staan 's, avonds bij een groot chauffeur café in het oosten van het land ,ik sliep achterin de container (ja was heel gewoon want die KUT Renault had maar 1 bed en geen standkachel,dus het maakt toch niet uit waar je ligt zij die baas) en ik hoor de chauffeur zeggen tegen een andere chauffeur van ons bedrijf (die uit Hamburg kwam met een volle trailer hardhout en naast ons stond) ik mot die slome er wel bij betrekken want die ligt achterin te slapen,ik hoor de andere chauffeur nog zeggen maakt me geen zak uit ik heb 1 pak hardhout teveel geladen dus jullie Motte da meenemen snapte ! En die slome mot zijn bakkes mar dicht houden ! We zien wel nadat ik dat hoorde sloeg de andere chauffeur de stalen spanbanden om het hout kapot en met een vreselijk kabaal vielen er een dikke 40 hardhouten balken tussen de twee trucks,1 minuut later stonden er wel 10 chauffeurs alle wakker geworden van het kabaal mee te laden,tja ikan sliep op de hard houten balken die nacht,die loste we vrolijk ergens bij een bekende houtboer (archanelakade Amsterdam) en de slome kreeg ook 100 gulden ! Verkeerde schijven gingen vrolijk in het rolgordijn, met een passer werden er streepjes gezet op de schijf enz enz. Onderweg een gesprek die chauffeur was ook mijn Leermeester voor de opleiding,gij bent een goei ventje slome,gij krijgt van mij overal een tien voor als ge oe bakkes mar dichthoud.Oja bij de volgende klant staan we naast een stapel lege Euro pallets die motte er ff rap een stuk of tien ingooien dan ga ik wel ff de bon af laten tekenen ondertussen.Zo ook weer de man 25 gulden verdient. Veel gesproken met de chauffeur top weekje gehad en lekker gegeten en gedronken, en hij had ook nog een glazen fles met een krant erom met koude thee erin zij hij altijd die lag in het vak bij zijn deur,toen hij ergens binnen was en ik weer aan het prutsen om ergens achter in te komen,ff aan die fles geroken Eeeeuuuuu uur rare thee. Op donderdag avond staan we op het Haarlemmerplein in Amsterdam (naast de methadonbus ik nog nooit van gehoord natuurlijk en sliep achterin met de deur dicht gebonden,chauffeur riep als ze aan oe deur zitten gewoon mee oe DKV Klompen schuppe hé menneke) Maar sliep als een roosje want bij café Zus ging hij kaarten om bier en hij speelde altijd vals maar kon goed kaarten en daar zat ik dan met mijn 16 jaar naar 15 volie bierflesjes te kijken,kreeg van de kroegbaas wat guldens om te gaan piepen ! Luikje gaat naar beneden,en ik roepen godverdomme da zijn echte vrouwen,ja slome gij mot nog heul veul leren voor ge chauffeur bent !! Vrijdag morgen Eeeeuuuuu chauffeur ik moet mijn urenstaat invullen (school/stichting betaalde de overuren en transport bedrijf een vaste vergoeding aan de school) zo manneke en hedde nou al iets geleerd zo de eerste week,ikzelf ja veul sjouwen, da klopt slome kom maar eens hier mee oe dagstaat en vulde doodleuk 20 uur per dag in !!! Ik zeg chauffeur das toch veel te veel ,niks mee te maken slome,als die consulent van school komt zal ik ut hum wel ff uitleggen dat wij hier gewoon hard werken en weinig slapen (werd achteraf gewoon betaald want ging via een hoofdkantoor in Rijswijk) Hee slome het is nu vrijdag he, ge bent nou vanaf dinsdag mee geweest en zometeen kom je op de zaak in de middag he,wij niet zo vroeg hoor want er is toch bier zat in de kantine (daar werd echt elke vrijdag een pallet bier gehaald)en dan motte gij langs de boekhouder voor oe builtje mee nachtvergoeding, hoeveel nachtjes zij we weggeweest slome ? Eeeeuuuuu drie chauffeur want we zijn vier dagen weggeweest !! Slome die boekhouder is ladderzat om een uur of 5 ge zegt gewoon 5 nachten da hebben de meeste hier want die buitenland chauffeurs staan ook aan het loket ,bij die zuiplap,tja ik naar huis met een hele mooie zakcent en 5 nachtvergoedingen! Veel geleerd de eerste week,en de ritsellaar,rammelaar, en hoe. ...........loper was geboren zeg maar. Mooie tijd,die schijven tijd, en dichte grenzen en lekker vrijmaken in Italië enz enz toen kon er nog eens iets.
  13. 21 points
    ZO simpel zit de financiële wereld in feite in elkaar Het is september in een dorpje aan de kust van de Zwarte Zee. Het regent en het dorpje lijkt verlaten. Het is een moeilijke tijd. De inwoners hebben allemaal schulden, en leven op krediet. Plots verschijnt een rijke toerist ter plaatse ... en stapt het enige hotel van het dorpje binnen. Hij legt een bankbiljet van €100 op de balie, en gaat naar de eerste verdieping om een kamer uit te zoeken. De hoteleigenaar pakt vlug de €100, en rent naar de slager om zijn schulden te betalen. De slager pakt die €100 aan, en gaat spoorslags naar de varkensboer om zijn schulden te betalen. Op zijn beurt rent die naar de verpachter, en betaalt zijn schulden af. De verpachter haast zich naar de enige prostituee in het dorp die, vanwege de crisis, haar diensten op krediet aanbiedt... en betaalt haar zijn schulden. De prostituee haast zich naar het hotel, en betaalt de hotelier de kamerhuur. De hotelier legt de €100 weer op de balie. Op dat moment komt de rijke toerist naar beneden, neemt de €100 van de balie, omdat hij niet tevreden is over de kamer. Niemand heeft iets verdiend, er is niets veranderd, maar het hele dorp is wel schuldenvrij… De wereldeconomie teruggebracht tot de basics. Moet je daar nu jaren voor naar de universiteit ! [emoji848]
  14. 21 points
    Kijk, eindelijk weer eens gereden.... Niet ver, maar toch. Dat is de truck van Gerard, Caelan hier op t forum.
  15. 21 points
    . Luud's laatste groet. Het begon allemaal begin dit jaar. Mijn vriendinnen wilden op mijn verjaardag weer high-tea. Dat hadden we vorig jaar ook gedaan bij het peperdure Hiltonhotel in Antwerpen omdat ik toen 50 werd. Daar ik niet elk jaar mijn verjaardag duur wil vieren koos ik dus dit jaar gewoon de high-tea thuis. Maar dan moest ik wel al die kleine hapjes gaan oefenen om te maken want ik ben alles behalve een keukenprinses als het over zoete dingen gaat. Een klein probleem deed zich voor doordat je niet 1 cupcake maakt als oefening. Nee, dat worden er minstens 6 of soms zelf 12. Nu hoef je er aan het eind van het bakproces maar eentje te proeven en dan weet je of de boel gelukt is. Maar wat doe je dan met die andere 5 of 11? Daar ik eind vorig jaar een maagverkleining onderging was zelf opeten dus niet te doen. De rest moest ik dus keer op keer uit gaan delen, maar aan wie? Nu wil het toeval dat er dit jaar op het parkeerpleintje voor mijn huis ook een schaftkeet van de WVS staat. Daar rusten elke middag de tuinmannen die onze buurt zo mooi op orde houden. Zouden die misschien wat brouwsels van mij lusten? De eerste keer dat ik er met mijn dienblad met cupcakes naar toe liep was ik dood nerveus. Maar het dienblad kwam leeg terug. Niet alleen die keer maar ook de keren er na. Altijd werd ik hartelijk bedankt en zo maakte ik die mannen en mezelf blij. Enfin mijn verjaardag kwam en ik kreeg veel complimentjes over mijn bakseltjes in alle kleuren en smaken die ik zo fijn had kunnen oefenen met behulp van de WVS-ers. Natuurlijk ging het overschot van de verjaardag ook weer naar de schaftkeet en dat had het einde van het verhaal kunnen zijn. Maar ik was het ondertussen leuk gaan vinden om voor die club in hun oranje vestjes te bakken. Ze lieten me op een manier ook terug denken aan Luud. Luud was een goede vriend van ons gezin. Op zijn dikke Harley kwam hij bij elk van ons over de vloer en we lagen vaak dubbel van het lachen om zijn humor. Als je hulp nodig had met het een of ander hoefde je het hem niet eens te vragen; hij stond gewoon altijd voor je klaar. Het enige minpuntje wat Luud had was dat hij een bloedhekel aan werkgevers had. Nergens hield hij het lang uit of hij had er weer knallende ruzie. Nadat hij zowat bij heel de omgeving hier al eens ontslagen was werd hij te werk gesteld. Bij de WVS. Ook hij moest in zijn oranje vestje plantsoenen bij gaan houden. Voor hij er aan zijn eerste dag begon gruwelde hij er van. Maar later was het misschien wel zijn fijnste werkplek die hij ooit gehad heeft. Want al werkte hij weer voor een baas hij kreeg er te maken met collega's. Fijne collega's die net zoals hem allemaal een klein probleempje hadden. Soms zat dat in het karakter, soms in iets lichamelijks of iets geestelijks. Hoe dan ook het waren meer werkvrienden dan collega's. Luud had zijn plek gevonden in de maatschappij. Eindelijk. Hoe jammer was het dan ook dat Luud zo maar van de ene op de andere dag stierf. Ons gezin en alle andere vrienden en familie waren er kapot van. Hij was nog maar 46. Bij die begrafenis waren ook de mannen van de WVS. Ik heb ze zien snikken van verdriet want ze raakten een vriend kwijt. Sindsdien kijk ik ook anders tegen plantsoendiensten aan. Al werkte Luud niet met die ploeg in mijn buurt, uit respect voor hem ben ik dit jaar blijven koken voor de WVS. Eens per week of eens per twee weken huppelde ik met een vol dienblad naar de schaftkeet. Dan weer eens met taart. Dan weer eens met een verse pan erwtensoep. Verse rijstepap of broodjes hamburger en gehaktbal. Alles werd opgegeten en altijd bedankten ze me hartelijk. Maar vandaag was de verrassing eens niet van mij. Die kwam van de WVS. Met tweetjes stonden ze voor mijn deur. De ene had een groot kerstbloemstuk bij en de ander een gigantisch kerstpakket. Die waren voor mij omdat ik een heel jaar voor ze gekookt had. Ik moest er gewoon van slikken; zo lief! Het meest vreemde is nog dat het vandaag 17 december de sterfdag van Luud is. Net alsof ik een groet krijg uit de hemel omdat ik voor zijn collega's in een andere plaats zorg. Luud ik vergeet je niet, net zo min als ik jouw fijne werkplek vergeet. Met liefde en plezier kookte ik dit jaar en volgend jaar ga ik daar weer gewoon mee door. Bij deze wens ik jullie ook allemaal fijne feestdagen, die van mij kunnen al niet meer stuk! .
  16. 20 points
    Vandaag verder overlegd met Wilbert en dit is er besloten : Het forum blijft in ons beheer (sorry). ECHTER.. er gaat hoop ik wel het 1 en ander veranderen. Wij zullen de komende maand(en) de tijd nemen op het forum op een stuk goedkopere doch minstens zo snelle VPS onderbrengen. Wij gaan op zoek naar 1 of 2 personen die het adminteam willen/kunnen versterken en in overleg met de huidige admins iemand hiervoor zoeken al dan niet door vragen of eigen aanmelding (wat de voorkeur geniet). Ook gaan wij op zoek naar iemand met een beetje technische kennis om het forum indien nodig weer van de nieuwste update te voorzien en eventuele plugins (bijv tapatalk) in stand te houden. De reclameblokken zullen een stuk minder worden en alleen nog wat adsense zal er komen (om in elk geval de kosten nog iets te drukken). Zowel Wilbert als ik zullen discussies niet of nauwelijks volgen en ook ingrijpen op uit de klauwen gierende topics zullen we ons zo weinig mogelijk mee bemoeien. Echter als men helemaal uit de bocht vliegt en er geen admin online is zullen wij op passende wijze zoals men van ons gewend is ingrijpen (met de botte bijl zeg maar). Even voor de duidelijkheid, zonder aansziens des persoons zijn wij in staat om iedereen van het forum af te gooien of de hemel in te prijzen. Dit deden we vroeger al en die lijn zal niet anders zijn. Verhalen als voortrekkerij of vriendjespolitiek of meer van dat soort vrolijke uitingen doen wij gewoon naar het land der fabelen verwijzen daar wij geen vrienden op het forum hebben maar het voor ons allemaal leden zijn.. niet meer en niet minder. Wat doen Wilbert en ik dan wel ? Zo weinig mogelijk. We zoeken nog steeds naar een manier om slapend rijk te worden, maar dat is zo langzaamaan wel een utopie geworden. Wij zullen ons zeer actief bezig houden met de VPS om die zo up to date mogelijk te houden en eventuele aanpassingen hierop te doen. Ook zullen wij al het mogelijke doen om de VPS zo veilig mogelijk te houden opdat criminelen er niet veel mee kunnen. We hopen zo wat duidelijkheid te hebben verschaft in de toekomst van het forum. Dan nog even over opgestapte leden.. Sommigen hebben verzocht hun account op te zeggen en ervoor gekozen om alles wat naar die persoon is te herleiden te verwijderen.. Hieraan voldoen wij uiteraard ten alle tijde, hetgeen niet direct betekend dat ook alle berichten verwijdert zullen worden. Meer willen we hier niet over kwijt en namen gaan roepen of plaatsen hebben wij ook geen enkel belang bij en die berichten zullen dus ook verwijdert worden met de eventuele nodige bijwerkingen voor de plaatser van deze namen. --== Freddy ==--
  17. 20 points
    Voorruitfoto's...hoeveel ik er afgelopen week gemaakt heb weet ik niet, maar ik werkelijk kwam ogen tekort. Een rit die begon in Vitrolles boven Marseille, mij via Toulon over de toeristische D559 naar de tweede klant voerde in Rayol-Canadel-sur-Mer, en mij vandaar via Saint-Tropez naar Nice bracht. De dag erop nog een adres in Grasse, nét boven Cannes en vervolgens weer via Flassans-sur-Issole en een paar klanten op de terugweg rond Vienne en Dole terug naar huis. Een half jaar geleden begon ik -na 18 jaar bij dezelfde werkgever- aan een nieuw avontuur, en de foto's nu kijkende denk ik steeds maar één ding: dit is waar ik het allemaal voor gedaan heb. Puur genieten, iedere week weer! Een greep uit de mooisten van afgelopen week....en eeh ,vergeef me: het zijn er een paar meer geworden... De Frankrijkrijders op dit forum herkennen het wel: na een dikke rijdag en 's ochtends vroeg uit de veren begint het op dit punt altijd pas écht leuk te worden, links- of rechtsaf: Zuid-Frankrijk! Via Aix-en -Provence richting Toulon Toulon-Hyères Richting Saint-Tropez en m'n klant in Rayol-Canadel Praatje bij het plaatje.. Het eerste stukje zit erop, en ik kom bij de klant in Rayol-Canadel-sur-Mer. De straat waar ik moet lossen in dat dorp komt precies uit op deze toeristische D559 die loopt van Le Lavandou tot bijna aan Cannes, pal langs de kust. Omdat ik niet rechtsaf kan slaan in de straat waar ik moet lossen, besluit ik om even te gaan lopen om te kijken waar de klant zit. Al snel heb ik hem gevonden, hij zit bovenaan, dicht tegen de D559 dus ik kan hem van de hand af achteruit insteken en een meter of 40-50 naar achteren rijden. Helaas weten de werklui niets van mijn komst en zal moeten wachten op de uitvoerder die pas na een uur kan komen. In mijn beste Frans overleg ik met hem via de telefoon en mag uiteindelijk toch zelf lossen. Wanneer ik terugloop naar de auto staat er politie bij mijn vrachtwagen, en vraagt mij wat ik aan het doen ben en waarom ik langs de weg geparkeerd sta. Even de situatie uitgelegd, en deze wijkagent is zo behulpzaam om mij even 'te gaan helpen' met gidsen vanaf de D559 achteruit die straat in . Het tafereel wat zich daarna afspeelde zie je alleen maar in films van Louis de Funés, werkelijk hilarisch... Maar een lang verhaal kort: na veel vijven en zessen vond hij uiteindelijk dat ik met die vrachtwagen niks te zoeken had daar want ik blokkeerde z.g. alles op dat kruispunt, terwijl er wel twee vrachtwagens langs elkaar konden en verzocht mij daarom om te vertrekken. Opnieuw weer uit proberen te leggen dat ik niet op dat kruispunt maar amper 50 meter verder achteruit in die straat moest zijn, maar hij was onverbiddelijk: volgen!! Nog maar eens contact met de uitvoerder gezocht en toen de politieman het zelf maar uit laten vechten die uitvoerder, even later werd ik inderdaad bevolen om hem te volgen en buiten het dorp op een parkeerplaats te blijven wachten, totdat de uitvoerder met een busje zijn handel bij mij kwam overladen. En als we er dan toch staan...dan maar gelijk even profiteren van 'het moment'! Een uurtje later zijn we klaar en we vervolgen de weg weer richting Saint-Tropez... Via Saint-Tropez en Saint-Maxime de D25 op richting A8 Nice De wereldbefaamde "Cote d'Azur". 's Avonds het routiertje maar weer eens opgezocht in Carros boven Nice, aan de voet van de Franse Alpen. Schitterende vergezichten... De dag erna heeft er niet anders uitgezien dan regen, regen en nog eens regen. Weinig eer aan te behalen dus, dus de rest bespaar ik jullie maar... Voorruitfoto's... het zijn er toch weer veel meer geworden als ik in gedachte had... Ik overweeg wel eens om mijn oude verhalentopic opnieuw onder het stof vandaan te halen en daar m'n rverhalen weer neer te zetten, maar daar gaat echt teveel tijd inzitten. Zie het daarom hier maar als een soort ritverslag voor een keer, en natuurlijk heb ik niet iedere week dit soort ritten. Als ik weer iets leuks heb gehad dan post ik het hier wel.
  18. 20 points
    daar ben ik weer, ben nu 12 weken onderweg... en heb het nog steeds naar mijn zijn in de fabriek. Eerst even mijn gezondheid, die gaat beter... maarrr, ik merk dat ik voorlopig nog niet de oude ben, de burn -out is verdwenen. Maar ik moet leren om te gaan met het verdelen van mijn energie, Wat vandaag niet kan dat doen we morgen dan maar. Een paar week terug werd mij de vraag gesteld of ik niet ingewerkt wilde worden op kantoor, in geval van ziekte of een vrije dag kun je de floormanager vervangen, heb je er belang bij en zou je het leuk vinden om dat te doen? Nu zit ik dus op kantoor, In 2 weken het werk geleerd, vorige week was de floormanager met vakantie, en hield ik de fabriek draaiende, planning maken, goederen ontvangst, het in en uitboeken van materiaal in het magazijn en transporten regelen. In het begin dacht ik dat ik het nooit zou leren, maar door schade en schande wordt men wijs. Heb nu het belangrijkste en het merendeel onder de knie, het vergt nog enige oplettendheid, maar eens komt het moment dat het net zo makkelijk wordt als het rijden met een auto. Heb een eigen kantoor midden in de hal, radio en verwarming en airco erbij, en dicht bij de koffiemachine . Ben nu assistent Floormanager... het klinkt heel wat... maar ben niks meer dan mijn collega's, met z'n allen doen we het. Vind het wel leuk, een mooie uitdaging en aardig wat geleerd, vooral met computers. maar mocht de nood aan de man zijn zoals afgelopen week dan kruip ik ook zo weer op een heftruck of de kraan, een beetje multifunctioneel zeg maar. Dat maakt het leuk, de sfeer is goed en gezellig. Morgen is het vrijdag en dan werken we tot 13:45 uur, elke vrijdag heerlijk vroeg weekend, Het chauffeuren mis ik niet, soms denk ik er aan, maar ga voor geen goud meer op de wagen, de gezondheid gaat voor. Morgen dus nog even werken en dan weekend, prettig weekend allemaal
  19. 20 points
    Komen ze net brengen. Is van de klant van de klant waarvoor ik onderweg was. Vind het netjes
  20. 20 points
    Toen ik 15 jaar was ben ik begonnen met werken In de metaal Rijbewijzen gehaald op een leeftijd van 18 jaar Binnen 4 maanden had ik ze allemaal Heeft toen ongeveer 250 gulden gekost Heb nog motor gereden examen zonder helm Heb ongeveer een jaar melk gereden maas waal gebied Melk fabriek in Arnhem Ik werd 20 jaar ben toen de wijde wereld in gegaan En nog wel op zee De eerste rijs was naar Afrika Olie boring Het was een werk schip met alles er op en er aan Ook duikers aan boord Na dit avontuur de wilde vaart op En twee jaar weg geweest Kwam in de eind jaren 60 al vrij veel in het midden Osten Daar na ben ik weer op de vrachtwagen op gegaan Eerste bedrijf Joosten Tweede bedrijf Weys Inteer Europa En Vos de bulk Vrij veel Oostblok gereden Nu zit ik heerlijk thuis Doe nu nog het een en ander voor het FNV En nog in de participatie raad Inkomen en schuld hulp gedoe Ga wel eens een dag hier heen met openbaar vervoer of het vliegtuig Is goed koper als een auto En reis tijd maakt niks uit Voor ik het vergeet heb nog een vriendin die is geboren in Suriname Maar wel meer dan 30 jaar in Nederland En is 15 jaar jonger Heb drie kinders En 7 klein kinders 2010 gescheiden En met alles op nieuw moeten beginnen Ben totaal meer dan drie maal de wereld rond geweest Heb ook zwaar transport gedaan En slepers En schepen weg gebracht zowel nieuw als tweede hands Dat is een beetje mijn loop baan En ik ben te vrede met wat ik heb en inkomen Wel het een en ander in moeten leveren Maar dat moet je zien Het is voor een goed doel Huub
  21. 20 points
    Hen die me een beetje in de gaten houden weten wel waarom. Kreeg vandaag de brief van de sociale dienst. Krijg een uitkering... Was echt super blij, eindelijk gaat er eens wat goed. Het is niet echt veel, maar genoeg als je een beetje je verstand gebruikt. Het is $1721.00 per maand. In januarie verhogen ze het meestal, met net zoveel % als de inflatie is. Echt een groote last van m'n schouders. Mag trouwens ook gewoon erbij gaan werken, geen rijden natuurlijk. Tot 25.000 per jaar is het belasting vrij. Daarboven betaal je dus. Kan ook gewoon vrijwel overal op deze planeet wonen. En met m'n 65ste heet het geen disability meer maar pensioen en blijft het precies hetzelfde. Oh... voel me zo supergoed.
  22. 19 points
    Dokus bedankt voor je mooie bijdrage in deze, je raakt gelijk het punt waar het eigenlijk omgaat. Je moet Ron niet en je laat geen moment voorbij gaan om dat duidelijk te maken. Wat ik helaas niet begrijp is dat toen er werd aangegeven dat het forum zou worden gestopt, jij niet gelijk ben opgesprongen en had aangegeven bij Freddy dat je het forum wilde overnemen. Dan had je waarschijnlijk in deze Ron er direct afgegooid. Echter heb je dat niet gedaan, en heeft Ron dat wel gedaan, doet zijn prive geld er in voor de kosten te dekken, heeft duidelijke afspraken gemaakt over wie er bepaald wie een ban krijgt etc, ondanks dat hij nu al een tijdje uit de tent word gelokt, zijn vriendin erop aangesproken word inmiddels, hij alles moet accepteren, hij zelf dus niet ingrijpt, daarmee laat zien dat hij de afspraken respecteert. Het is een feit dat je nooit allemaal met elkaar overweg kan, maar het is wel van de gekke dat mensen niks deden toen de stekker eruit zou gaan, dat er dan een aantal wel wat doen, nu de eigenaar zijn en nu dagelijks uitgezogen worden door een aantal leden, die hopen dat ze een ban krijgen rechtstreeks van een van de eigenaren. Ik zeg alvast gaat jullie niet lukken, maar ik vind het echt beschamend hoe jij durft te schrijven dat je iets te triest voor woorden vind.
  23. 19 points
    Net zo een 10+ pagina's bij gelezen hier. Als iemand je niet aanstaat kun je toch gewoon verder scrollen. Of eventueel op de negeerlijst zetten. Als je in een cafe zit ouwehoer je toch ook niet met iemand die je niet mag? Ik laat me door niemand weg jagen.... Ben wel weinig aanwezig wanneer ik in NL ben, heb dan zoveel leuke dingen te doen. Maar nu weer thuis. Morgen miss Piggy ophalen en gewoon genieten van t leven.
  24. 19 points
    Nieuww tuut. Kunnen we weer 10 jaar vooruit.
  25. 19 points
    Ach vroeger,,,,,,,,,,,,,,,,, ik ben pas 50 dus wat is vroeger ! Maar ondanks dat ik begrijp wanneer je in een mooie superspacecab rond rijd in het mooie Frankrijk,op de meest idyllische plekjes komt en daarnaast gebruik kunt maken van snelle communicatiemiddelen mocht er iets zijn,en je s,avonds nog steeds een gezellig routiertje kunt vinden is er wat mij betreft niet zo heel veel veranderd Pierre ! Maar rijd je bijvoorbeeld in het natte NEEderland en heb je te maken met enorme file,s strakke computer planning en een adres of 15 op een dag met 450 kilometer. Dan kan ik me voorstellen dat je met weemoed denkt aan de tijd van 1 brienenoordbrug of knooppunt Deil met stoplichten,de berg af op de volgens mij toen N50 om bij gebr Meindel aan een houten hokkie een bal gehakt te halen,of dwars door Zevenbergsehoek om op de A16 te komen.Of lekker met de pont van Vlissingen naar Breskens. Bladgeveerde auto,s starre drieassige trailers,een stuurwiel zo groot als je reservewiel (heb ik nog steeds hoor) bevroren remmen waaronder je een vuurtje moest stoken,een versnellingbak die niet gesynchroniseerd was,een kachel die de voorruit met moeite schoonkreeg,diesel die nog wel bevroor,overuren in het zwart uitbetaald krijgen,bij terugkomst naar een week gewoon bier in de kantine,elke avond feest onderweg,analoge tachograaf,overal chauffeurscafe,s ,weinig communicatie middelen,en inderdaad als je een lekke band had stopte er gewoon een man of drie,grenzen waar je vrij moest maken,klanten waar je altijd eerst koffie moest drinken en waar je gewon over het terrein mocht lopen of door de fabriek,nu moet je eerst op cursus van een halve dag en zit je met een helm op in je auto hahaha. Nee ik ben geen azijnpisser ook geen zeurpiet ben gek van trucks en transport,maar vind het absoluut niet vreemd dat we geen chauffeurs meer vinden,romantiek avontuur en gezelligheid is echt minder en het salaris klopt mijn inzien nu ook niet als je het vergelijkt met andere beroepen. Geloof ook niet dat je nog NEEderlandse chauffeurs gaat vinden die een heel weekeind op de parkeerplaats gaan staan aan de snelweg !! Tja vroeger was een weekeind weg gewoon lekker wat uurtjes maken voor de €€€ (guldens) maar ook verzekerd zijn van een mooi plaatsje aan de kust of in het centrum van een stad waar je moest vrijmaken of zo. En waarom geen studiebeurs voor een aankomend chauffeur zodat het rijbewijs code huperdepup en adr eigenlijk gewoon betaald word door de staat,gezien dat er nu ook gewoon studieschuld word weggescholden en deze jongelui wel direct een goed betaalde baan hebben.En een beginnende chauffeur eerst zelf maar heel zijn rotzooi moet bekostigen. Tja ik ben echt blij dat ik hobbymatig wat rondrij,heb enorm veel respect voor een ieder die nu in het o zo mooie beroep werkzaam is en hoop dat ze elke dag genieten van hun werk. Maar als ik realistisch kijk naar de investering die de jeugd moet doen om een stuur aan te raken en wat ze er voor terug krijgen vind ik het absoluut niet vreemd dat er steeds minder mensen komen met een groot rijbewijs. En ja ik ga weer ff dromen over vroeger.
  26. 19 points
    Ik ben mama geworden dus vandaar dat ik ff uit de running was. Hopelijk ben ik na mijn verlof weer helemaal de oude en zie ik jullie weer onderweg! Groetjes
  27. 19 points
    Inderdaad is de overname nog een kwestie van kleinigheidjes (uitwisselen van inloggegevens en daadwerkelijk overhevelen van de VPS naar de nieuwe groep eigenaars). Wij zullen vragen van de nieuwe eigenaars uiteraard de komende tijd proberen te beantwoorden. Het is niet eenvoudig om een compleet besturingssysteem en forumsoftware zomaar van de 1 op andere dag aan de gang zien te houden. Wij willen de nieuwe eigenaren HEEL VEEL succes toewensen en hopen dat ze het met net zoveel plezier gaan doen als wij de afgelopen 15 jaar hebben gedaan. Ook willen wij de leden en oud-leden bedanken voor alle berichten en andere dingen die ze gedaan hebben om het forum te maken tot wat het is. Wij zullen als forumlid zo nu en dan ons gezicht nog wel eens laten zien. --== Freddy ==--
  28. 19 points
    ... ik een geweldige en onvergetelijk fijne en leuke week gehad heb met mijn ventje waar geen betaalde vakantie tegenop kan. Samen genieten van een rit Zuid-Frankrijk, samen lekker eten in de routiers, samen lachen, luisteren naar elkaars verhalen, samen een duik nemen in de Rhône... En beiden weer een hoop wijzer geworden. Hoop dat het snel weer schoolvakantie is, dit zijn dé momenten!
  29. 19 points
    Mijn nieuwe werkpaard, ben er blij mee!!
  30. 19 points
    Dit is natuurlijk een beetje appels met peren vergelijken en hoort niet thuis in dit topic maar vooruit. U moet vooral uw hoofd in ons vaderlands aarde blijven steken en net doen of er niets aan de hand is. Lekker liberaal blijven denken en vanuit uw comfort-zone de zaken vanaf de zijlijn bekritiseren. Mijnheer Wilders -overigens niet helemaal mijn kleur- word weggezet als een populist, maar verteld exact wat mijn vader 20 jaar geleden al vertelde; "ik gaat het niet meer meemaken, jij zal er niet heel veel last van hebben, maar jou kinderen en kleinkinderen gaan nog wat beleven met al die uitvreters hier". Het begin is er al, nu bijvoorbeeld Kerstvieringen op basisscholen verboden worden vanwege andere allochtone minderheden die zich zogenaamd storen aan onze gebruiken. Een oer-Hollands en eeuwenoud gebruik als het Sinterklaasfeest is uitgelopen tot een internationale rel door een paar idioten waarvan een leeghoofd als Sylvana Simons haast nog bijval krijgt door haar een mogelijkheid te bieden plaats te nemen in de landelijke politiek. Over 5 of 10 jaar doet jou kleinkind verplicht mee aan de Ramadan en viert het Suikerfeest op school i.p.v. Pasen. Noem mij maar gek....
  31. 19 points
    Ik mij vanmiddag best een trotse vader voelde tijdens de bachelor uitreiking aan mijn zoon[emoji106] [emoji2]
  32. 19 points
    Ibo, ik ben het deze keer niet met je eens. Je suggereert dat een baan als chauffeur funest is voor je gestel. Te zwaar, een hartaanval, nooit thuis etc... Ik snap dat je er op zo'n manier over praat nu, zeker begrijpelijk maar tegelijkertijd denk ik ook dat er eigenlijk nog een belangrijke andere reden debet is aan hoe jij er nu in staat, namelijk hoe je aan de kant gezet bent door je werkgever. Ik kan het verkeerd hebben, maar mijn indruk is dat dat de reden is. Waar ik dat op baseer is omdat ik vele malen eerder mee heb gemaakt dat mensen er mee stopten - om wat voor reden dan ook- en dat vanaf dat moment het hele transport één grote kutzooi was en de werkgever een nog grotere klootzak, niks dan negativiteit eigenlijk. Dit terwijl ze een paar maanden tevoren nog eeuwige trouw zwoeren aan hun bestaan als beroepschauffeur, zeker wanneer ze met een rit naar zuid-Spanje konden. Vanaf de dag dat ze een avond in de week thuis waren of een rit kregen die niet geheel naar de zin was, was het kommer en kwel en 'huilen met de pet op' bij hun werkgever. Een typisch verschijnsel en in die geest lees ik jou verhaal ook.... En eigenlijk lees in grote lijnen ook eenzelfde teneur in dit topic van Bert; even vluchtig het topic gelezen is het op de eerste pagina's enkel euforie, mooie en leuke ritje naar Duitsland, Frankrijk, lossen op de Champs-Elysées geloof ik, etc. Afijn, geen berg te hoog voor Bert, er komt zelfs een nieuwe auto en er is niets dan ook niets wat hem zijn carriére als internationaal chauffeur in de weg staat, ook al deed hij dat al wat jaren. Bert kan zijn geluk niet op en deelt zijn ervaringen graag op dit forum. Dan gaat de boel failliet, firma word overgenomen er gebeurt het één en ander en Bert houd het voor gezien. Wil om persoonlijke redenen 's avonds thuis zijn, gaat een LZV-certificaat halen en begint wat rond te zwerven bij de diverse firma's maar schijnbaar kunnen ze hem niet bieden wat hij wil. Heeft of krijgt wat problemen thuis, gaat tot overmaat van ramp aan het werk bij een uitzendbureau die op de één of andere manier een loopje met hem nemen en is nu dus weg uit het transport en op een leerlooierij. Dit tot zijn grote blijdschap, terwijl het 5-6 jaar geleden nog zijn grote passie was. Het hele gebeuren omtrent Bert is niet leuk en gun je niemand, maar om daar 'onze beroepsgroep' de schuld van te geven is niet correct. Het hele topic even in een paar regels samengevat, Bert had er om bepaalde redenen geen zin meer in en dat kan natuurlijk. Maar er word hier en in andere topics naar mijn mening te vaak gesuggereerd dat het hele transport één grote teringbende is die gedomineerd word door een stel criminelen, dat er nergens iets van deugt, dat je er haast aan dood zou gaan en dat 'de wereld van transport' je gezin en je sociaal leven ten gronde richt. Ik ben het n.l. niet helemaal eens met deze zienswijze. Om te beginnen hoeven dagen of weken van huis helemaal niet funest te zijn voor je relatie en/of je gezin. Tal van forumleden en collega-chauffeurs zijn tot hun oude dag met alle plezier altijd onderweg geweest. Uiteraard heel blij dat ze het op een dag niet meer hoeven, maar dat geldt net zo goed voor de schoenmaker die na 45 jaar niet meer om 7 uur 's ochtends op de fiets naar de schoenfabriek hoeft. Bedenkelijk is dat ik eigenlijk alleen maar chauffeurs hoor klagen over dat onderweg staan. Ik heb in mijn kennissenkring een piloot, mensen in de off-shore, militairen en uiteraard ook beroepschauffeurs die het hele jaar door weken zelfs maanden aan een stuk van huis zijn, die hoor je nooit over deze problematiek, niet in hun eigen situatie en ook niet binnen hun beroepsgroep. Ergens komt dit vandaan dus, maar omdat er evenveel mensen zijn die er -zowel zelf als hun partner of gezin- totaal geen moeite mee hebben is er dus geen eigenlijk geen maatstaf en moeilijk te bepalen waar dit soort onvrede vandaan komt. In mijn optiek ligt het aan de individu zelf. Dat een chauffeur soms niet lekker in zijn vel kan zitten bevreemd mij ook niet. Om gelijk maar jou punt van overgewicht aan te halen, ik zie dagelijks gasten van nog geen 40 jaar haast letterlijk uit de auto rollen en zwetend en hijgend naast de auto staan, nog geen stap gezet of nog geen deur losgemaakt. Amper 30 jaar oud, 1.75 groot en zo'n 120 kilogram zwaar, iedere verhouding buiten proportie dus. Dat is niet alleen te wijten aan het werk als beroepschauffeur Ibo. Steevast hoor het excuus dat ze 'hele dagen zitten' en aan het sturen zijn maar ook die dooddoener gaat niet op. Ik zie namelijk net zo veel jongens die in de winkel -of fijndistributie zitten die ook kampen met veel te veel overgewicht. Lange dagen, lekker -en vet eten en drinken en 's avonds thuis de fut niet meer hebben om nog iets te gaan doen.Hun probleem word afgedaan met dit soort excuses, maar het heeft niks meer te maken als een klein beetje zelfdiscipline. Mensen vergeten vaak dat hun lichaam iets heel kostbaars is, zie het als een blok ijzer die je glimmend moet houden, steeds weer moet polijsten. Als je niks doet gaat het roesten, je zal steeds weer aan de gang moeten om hem glimmend te houden, in het geval waar ik het nu over heb gewoon "bewegen" dus. Iedereen kiest zelf wat hij op zijn bord gooit en iedereen kan twee of drie keer per week een half uur of een uur aan zijn lichaam werken, voor mijn part een uurtje gaan wandelen. Dat je daar geen zin in hebt is begrijpelijk na een lange dag werken, het excuus dat er geen tijd voor is daar geen antwoord op. In het weekend een rondje hardlopen, zwemmen, met de vrouw een middag fietsen, door de weeks een wandelingetje maken door een dorpje, iedereen heeft ergens in de week wel de tijd om iets aan zijn lichaam te doen. Alleen je moet die discipline voor jezelf op kunnen brengen, en ik refereer hier op geen enkele manier aan mijn achtergrond als oud-marinier of sporter al werkt dat tot op de dag van vandaag wel in mijn voordeel, dat ontken ik niet. Verstandig eten, matig met suikers en vetten en vooral regelmatig lichaamsbeweging, klinkt allemaal cliché maar niets minder dan de waarheid. Je bent nu veel afgevallen, alleen maar goed natuurlijk maar zoals je zelf dus al zegt; je begon na je ziekbed kleinere porties te eten, je ging lopen en bewegen. Hulde! En ik weet het, het valt niet mee, maar met een beetje ijzeren discipline had dit ook gewoon tijdens je werkbare leven gekund. Vergeet ik er haast nog ééntje in dit rijtje; roken! Omdat dit jou -hoe betreurenswaardig ik het ook vind- niet onbekend is Ibo wil ik ook daar nog iets op zeggen. 50% Van alle hartaanvallen zijn chauffeurs zeg je. Dat vind ik een te algemene uitspraak, ik vraag me daarbij dan af hoeveel van die 50% daarvan rokers zijn? De discussie over wel of niet roken is al eens gevoerd op dit forum, onnodig om hier weer al te lang op in te gaan maar feit blijft dat roken ontzettend ongezond is en het risico op hart- en vaatziekten alsmede longkanker erg verhoogd. Dat is wetenschappelijk bewezen en is niet te ontkennen. Onnodig dus om uit te leggen hoe de combinatie van slechte voeding, teveel vet en alcohol, te weinig beweging en (teveel) roken funest worden voor je gestel en zelfs fataal kan worden. Hoe je zelf een gevaar voor jezelf word achter het stuur, maar zeker ook voor je medeweggebruikers. Een heel verhaal, ik heb uitgelegd hoe ik dit soort dingen zie en dat niet altijd de schuld kan worden toegewezen aan de dagelijkse beslommeringen die ons werk als beroepschauffeur met zich meebrengt. Een klein beetje zelfdiscipline zoals ik eerder heb beschreven bevordert lichaam, geest, eigenwaarde en bevordert vooral een positievere kijk op de alledaagse dingen. Dat iemand er dan geen zin meer in heeft is een ander verhaal en kan allerlei redenen hebben, maar dit geldt voor net zoveel andere beroepsgroepen, getuige de timmerlieden, bouwvakkers, automonteurs, ICT'ers enz. die het na een jarenlange carriére voor gezien houden en op dit forum informatie opvragen voor omscholing tot beroepschauffeur. En daar waren lange dagen, weken van huis of een karig salaris ook niet altijd de reden toe...
  33. 19 points
    Vandaag 09-11-2014 is het dan zover, het chauffeursforum bestaat 10 jaar. En wat voor 10 jaren hebben we gehad. Van alles is hier al wel eens de revue gepasseerd, velen hadden niet gedacht dat het cf zo'n succes zou worden. 10 jaar geleden als werkloos jonge (ahum) gozer zat ik thuis met mn net behaalde rijbewijzen en chauffeursdiploma en dacht ? EN NU ? Werk krijgen was niet zo simpel en na een hele waslijst aan bedrijven rond gaan dacht ik : Als ik het werk niet kan vinden, dan moet het werk mij maar zien te vinden. En het chauffeursforum was geboren. Ik had toen een zeeaquariumsite (zeeaquaria.nl) en ben van daaruit een subsite aangemaakt die klonk als : zeeaquaria.nl/chauffeursforum .. Uiteraard toen gedaan waar we nu boetes voor uitdelen , en dat is SPAMMEN op sites waar veel chauffeurs komen.. en het duurde dan ook niet lang of de eerste leden meldden zich al aan en het begon vorm te krijgen. Nadat het best wel goed begin te lopen moest er een eigen domeinnaam komen en de keuze was ook niet zo moeilijk.. www.chauffeursforum.nl en www.chauffeursforum.be moesten de kar gaan trekken en het zag er op 12 maart 2005 dus zo uit : Het ledenaantal mocht er toen ook al zijn : Dat allemaal in zeer korte tijd. De groei zat er goed in en het forum ging eigenlijk best wel lekker.. Ik was toen al door een forumeigenaar van een zeer groot forum gewaarschuwd dat naarmate het leden aantal groeit ook het aantal meningen zal groeien.. En dat deze meningen zouden gaan botsen zou ook een vaststaand feit zijn. Dit is uiteindelijk op het CF niet anders geweest. Als beheer hebben we al een paar keer ingegrepen en berichten verwijderd, dit werd natuurlijk niet door iedereen gewaardeerd, maar in de loop der tijd ben ik me goed gaan realiseren dat je het nooit iedereen naar de zin kan maken en zij we daarin dus behoorlijk harder geworden. Berichten verwijderen en bannen ging ons helaas steeds beter af en dat doen we als het moet ook nu nog steeds zonder enige vorm van moeite.Het wordt nooit in dank afgenomen en ook dat is altijd de schuld van het beheer of de admins.. :D . Maar het moet nu eenmaal gebeuren.. Het is niet anders. Ondanks alles is het toch een zeer informatief en zeer goed bezocht forum geworden in de 10 jaar dat we bestaan. Het is jammer dat sommige leden zijn afgehaakt om wat voor reden dan ook, maar de aanwas van nieuwe leden gaat gestaag door. Wij zullen ervoor gaan om gewoon de volgende 10 jaar ons weer in te zetten voor het forum. Onze dank gaat dan ook uit naar ALLE admins die we hebben en gehad hebben, zonder hun was dit waarschijnlijk nooit geworden tot wat het is. Ook al zijn sommigen niet meer aanwezig.. Toch bedankt voor de inzet De admins in de loop der jaren (mocht ik iemand vergeten zijn.. Sorry..) Marcel, Koos, Rufus, Taunus, Jilleroo, Alex, Belinda, Sjoeke, Midweek, Bonny, Hallowed, Schots en Scheef, Marnix, Teddybeer, Marotrans, Knoalster, Wilbert, ............En meer weet ik zo even niet..) De afelopen 10 jaar hebben Wilbert en ik best wel veel geleerd over hard en software.. We zijn begonnen met een hostingpakketje voor 1 euro per maand.. Dit is later overgegaan in een dedicated server (huurserver) ergens in Duitsland .. Na veel geklier door de toenmalige provider zou het forum toen ineens stoppen te bestaan omdat hij voor een jaar vooruit betaald wou hebben.. Dat was toch ff 600 euro.. SLIK... De leden hebben toen een inzameling gedaan en verdomd, dat was de stap die nodig was om het voortbestaan van het chauffeursforum te kunnen garanderen. Wij hebben toen een server gekocht en die moest in een datacenter komen.. PFFFFFF.. Dat viel niet mee.. Dat plaatsen was een eitje, maar het leren omgaan met serversoftware was ff slikken...Inmiddels zijn we met de 2e server bezig en daar hebben we een VPS met linux op lopen. Daar draait apache (nee, niet die indiaan) op met mysqld en Wilbert schept er genoegen in om die zo te hooi en te gras te updaten opdat we wel up to date blijven. Ook hebben we ons moeten verdedigen tegen mensen die zich weer eens beledigt voelden door jullie.. .. De 1 wou geld omdat er een foto zou staan, de ander wou geld omdat zijn naam werd genoemd, weer anderen wilden ons voor de rechter slepen en alles wat er bij hoort...Dit heeft ons doen besluiten om dan maar een abonnement te nemen bij 1 van de bekendste advocatenkantoren aangaande internet recht.. En wel ICT-Recht van Arnoud Engelfriet en co. Oke, het kost wat, maar dan hebbie ook wat.. .. Als er nu een brief o.i.d komt, dan sturen we die door en voilla we horen er niks meer van.. Al met al dus een hele onderneming om het forum online te houden. Gelukkig hebben wij sponsors achter ons staan waarvan wij alles kunnen betalen. En daar gaat dan ook zeer zeker onze dank naar uit. Uiteraard worden we er geen miljonair van (al gelooft niet iedereen dat ), maar we kunnen er in elk geval het voortbestaan van het forum de komende tijd wel van bekostigen. Dan rest me nog 1 ding en dat is IEDEREEN bedanken die de afgelopen 10 jaar op wat voor manier dan ook heeft bijgedragen aan het forum.. Leden, gasten, sponsoren, admins en iedereen die we vergeten zijn.. HULDE.. Op naar de volgende 10 jaar. --== Freddy ==--
  34. 19 points
    . Lichtjesavond Al drie jaar was ik van plan de lichtjesavond eens bij te wonen in het dorpje waar ik nu woon. Dan weer was er storm, dan weer wilde een vriendin liever thuis bij de kachel blijven zitten. Dit jaar lukte het dan toch. Samen met de overbuurvrouw naar de lichtjesavond. In de krant hadden we vaag iets gelezen over een eredienst voor overledenen in het algemeen. Haar moeder stierf twee jaar geleden en mijn ouders zijn er al een poosje langer niet meer. Een goed team dus om dit evenement te bezoeken. Bij aankomst keken we onze ogen uit. Heel het park waar de grote kerk in staat was met fakkels verlicht. Zelfs de oude begraafplaats naast de kerk. Eerst was er een kerkdienst waar niet alleen wij maar zowat het halve dorp ook bij was. Natuurlijk kwamen de slachtoffers van Parijs ook ter sprake. Voor die arme nabestaanden moest heel die zware taak van rouwverwerking nog beginnen want deze lichtjesavond was amper vier dagen er na. Dan besef je nog weinig. Die mensen zijn nog in shock. Het vreselijke gemis komt later, en harder...veel harder.. Als de pastoor zijn laatste woorden spreekt, stoot ik mijn buurvrouw aan. 'Ik hoor een doedelzak' fluister ik naar haar. 'Jij bent gek' mompelt ze terug. Maar ik spits mijn oren en ik hoor duidelijk een doedelzak buiten de kerk. Doedelzakmuziek hoor ik heel heel graag. Zo graag zelfs dat ik samen met mijn moeder evenementen bezocht waar dit mooie instrument te horen was. Taptoe's, Highlandgames, zelfs de wereldkampioenschappen doedelzakspelen in Swifterband bezochten we. Natuurlijk moest er bij de begrafenis van ma ook doedelzakmuziek bij. Wij kozen voor Amazing Grace. Na de kerkdienst dus naar buiten, waar een partytent stond en we gratis een warm drankje kregen. Daar stond ze. In de regen en wind met haar mooie Schotse kleding doedelzak te spelen. Het eerste nummer kende ik niet maar bij het tweede liepen de tranen al over mijn wangen. Amazing Grace tussen al die mensen en al die fakkels en kaarsen. Mijn avond kon niet meer stuk. We genoten van ons drankje en wat gesprekjes met andere dorpsgenoten. Aan de overkant stond nog een klein tentje waar alle mensen een gedenkkaars mochten gaan halen. Men mocht zelf kiezen of je die op de begraafplaats of in de Heilige Mariagrot wilde zetten. Je mocht hem ook mee naar huis nemen. Nu we er toch waren hebben we ook maar het nieuwe mortuarium bezocht. Koude rillingen bij de waakkamers. Dus snel weer naar buiten. Nu stonden we voor de poort van het kerkhof wat er zo mooi uit zag met al die kaarsjes en fakkels. Ook de doedelzakspeelster liep daar rond en ik wilde haar weer van dichtbij zien spelen. 'No way dat ik hier in het donker dat akelige kerkhof op ga' sprak mijn buurvrouw ferm. Ik moest er om lachen. Voor mij was het even de mooiste plek op aarde en mijn metgezel vond het superspooky. Gelukkig voor mijn buurvrouw kwam de doedelzakspeelster naar ons gelopen en we spraken even met haar over hoe je zo'n instrument kunt bespelen en hoe lang dat wel duurt. Toen vroeg ze zal ik nog iets voor jullie spelen? Waarop ik zei; 'Je hebt al voor mij gespeeld daarnet, Amazing Grace welke ze ook draaiden bij mijn ma's begrafenis. 'Dan ga ik het nu nog een keer spelen' zei ze, 'speciaal voor jou en je moeder!' Daar stonden we dan met ons drietjes bij de poort van een kerkhof alsof het een stukje film was uit een mooi dagboek. Die muziek, al die lichtjes, die prachtige kleding van haar. Het was gewoon helemaal AF! Tranen van ontroering en mijn ma voelde even zo heel dichtbij... Geweldig! Mijn buurvrouw en ik hebben genoten. We vonden het een mooi eerbetoon aan onze ouders. Laten we hopen dat de gebedjes voor de nabestaanden in Parijs een beetje zullen helpen. Enne... mijn kaarsje nam ik mee naar huis. Dat ga ik morgen eens voor jullie aansteken. Want voor ik dit stukje ging schrijven zag ik dat ik 50.000 lezers hier heb gehad. Vijftigduizend keer hebben mensen even tijd gemaakt om mijn brouwsels te lezen waarvoor ik jullie zeer dankbaar ben. Ik hoop dat mijn kaarsje jullie stuk voor stuk geluk zal brengen of jullie zal behoeden voor alle kwaad wat nu in deze wereld aan de orde is. Van lichtjesavond naar een klein, welgemeend, lichtje voor jullie, bedankt lieve lezers! .
  35. 19 points
    dat we vanmorgen een keuze hebben gemaakt. om het buurmeisje in huis ten nemen. haar vader moet naar een verzorgingshuis en daar zal die helaas niet meer levend uit komen. en we willen dat linda verder gaat in deze omgeving waar ze der eigen thuis voelt met vriendinnetjes en dat willen haar geven dat is toch het minste wat je kun doen. ik heb veel moeten praten met henri maar hij is overstag gegaan. om er mee in te stemmen om het toch te doen. gr gerda
  36. 19 points
    het buurmeisje heeft een heel zwaar jaar gehad. vorig jaar is haar moeder verongelukt. en met haar vader gaat het ook niet goed. en deze vakantie zou ze samen met haar vader gaan doen. maar die ligt al een week in het ziekenhuis. en zolang is linda al bij ons in huis. en ze vondt het helemaal niet leuk dat ze niet op vakantie gingen. en toen hebben we besloten dat wij met haar gaan. en linda vindt het hier hartstikke leuk. en ze lacht te hele tijd al .en je ziet haar echt genieten wat is er dan mooier. dat je haar 3 mooie dagen kunt laten beleven. en gelukkig hebben ze ook koud en nu zijn ze zwemmen en ik moest maar eten koken. en ik heb besloten dat we gaan uit eten . hoef ik ook niet af te wassen. en morgen vroeg eerst effen wat nieuwe kleertjes voor der kopen(is volgens mijn vrouw hard nodig) en daar na naar de zeehondjes kijken.
  37. 19 points
    Morgen is de laatste week van mijn vakantie, dan eindelijk weekend. doodvermoeiend dat vakantie vieren. een tijd geleden heb ik mijn lzv rijbewis dus gehaald zoals velen hier weten. Zal even het een en ander uit de doeken doen. Vorig jaar september kregen wij bij Basis transport te horen dat de toko op de fles ging. Dat was op een woensdag, dus het was over... nee we moesten nog twee dagen door rijden van de curator. Donderdag ben ik vertrokken naar het buitenland en vrijdag kreeg ik telefoon dat ik me moest melden vrijdagavond 19:00 uur op de zaak. Ja leuk maar dat ga ik niet halen, de reden was er is een overnamekandidaat. Zulke belangrijke dingen, en ik was de enige die er niet bij was. Iedereen wist wat er ging gebeuren behalve ik, want ik was onderweg naar Nederland aan het rijden. Laat in de avond rond 10 uur was ik op de zaak en moest gelijk in gesprek met de directeur van v.d. Linden transport. Hij wilde dat ik mee over ging. Dus dat werd Maandag gewoon weer rijden, ik zou in dienst komen voor een uitzendbureau (logistic force) en vast bij FLOW rijden. Flow was een tak van v.d. Linden dat was opgezet en dat dus meubeltransport ging doen. Alle rotte appels, van de 15 chauffeurs gingen er 7 mee, werden er uit gegooid. (zo noemden ze dat ) Keihard, maar zo werkt het. Gelukkig hebben alle chauffeurs die zijn buitengezet weer werk gevonden. Auto's werden overgespoten en we hadden nog werk, maar ja wel in dienst van het uitzendbureau, dus eigenlijk kon het zo elke vrijdag afgelopen zijn. echt druk was het nog niet, maar regelmatig reden we ook voor v.d. Linden zelf, maar ja... ik was inmiddels al klaar met het buitenland, had het na 17 jaar wel gezien. Alle ritten naar Oostenrijk kwamen te vervallen, Zwitserland kwamen we nog wel, maar dat was 1x in de maand, dus het ging niet verder dan de ruhr. Waar waren de ritten van Zuid Frankrijk gebleven? die werden uitgeschaterd. Inmiddels ging de Rooij uit Waalwijk ook failliet, v.d. linden nam de meubeltak daar ook over, we kregen er zomaar werk bij. Maar dat waren merendeels binnenlandse ritten, hee maar dat was lekker...er kwam een periode dat ik dagritten had, en elke avond thuis was. voor mijn gezin vrienden en minnaressen veranderde er dus ook van alles, en die vonden dat heerlijk. nadat er rond de kerst het één en ander was gebeurt in de privesituatie waardoor ik toch aardig van de kaart ben geraakt, was dit heerlijk die dagritten. Mijn gezin had mij nodig en ik was elke dag thuis, het was perfect. Maar goed, werken is leuk, maar zo af en toe wil je ook wel eens een keer vroeg thuis zijn, dus maar een verlofbrief ingevuld dat ik vrijdag rond een uur of 3 in de middag thuis wilde zijn, vrouwlief en ik hadden ons een weekendje weg getrakteerd. Wat schetst mijn verbazing, kreeg gewoon een rit met 25 adressen. Oh dat lukt je wel werd er gezegd, de planner waar je altijd voor klaar stond 5 jaar lang naait je nu even een oor aan. nou dat hebben ze geweten, stond om 5 uur middags nog in Harderwijk en ben met nog een kwart auto naar de zaak gereden, ja zo ben ik dan ook wel weer. een paar week later viel mij op dat ik op vrijdag altijd de dikste ritten had, terwijl iedereen in de middag om 4 uur de schijf eruit trok deed ik dat 's avonds pas om 9 uur. en 1x is niet erg, maar het was elke vrijdag raak, en steeds vaker stond je bij een klant met manco's of schades, op de loods hadden ze een blik polen opengetrokken en die kwakten alles er zo in en de chauffeur kon het oplossen. Was er klaar mee, om de haverklap klopte er weer iets niet en heel vaak wilde je om 5 uur 's morgens vertrekken, lagen de papieren nog in de loods. en daar hadden we geen sleutel van dus dan kon je de planning weer uit het nest bellen om te komen opendoen. ondertussen kregen we een contract bij v.d. linden, maar ja, was er al klaar mee, zo af en toe mocht ik tussendoor bij v.d. linden met de kooi aap op pad, dat was leuk, maar ja dat werk was er niet dagelijks. Nu ben ik niet achterlijk en zag steeds meer lzv's rijden, dat is de toekomst. Dus maar even bij mijn vrienden van logistic force gaan babbelen. daar dus de lzv papieren gehaald op eigen kosten hoor. bij v.d. linden heb ik ze op de hoogte gebracht waar ik mee bezig was en waarom, als ik mijn papieren heb dan ben ik vertrokken hier. Ik behaalde het rijbewijs...een paar dagen later werd ik benaderd door zandbergen of ik even wilde komen babbelen. Ik kon daar beginnen op de lzv, dus ontslag ingediend bij v.d. linden, een compliment voor dit bedrijf hoor. Kreeg alle medewerking. De allerlaatste dag dat ik bij v.d. linden in dienst was reed ik bij FLOW, 's morgens al 2 uur later vertrokken omdat de papieren weer eens in het magazijn lagen. Maar goed het was de laatste dag, en het waren maar 4 adressen. 1e adres eruit gegooid en op naar de 2e, dat was in Doetinchem, maar er zaten geen papieren bij, en in de truck stond geen lading voor Doetinchem. nou gebeurde het wel vaker dat er papieren niet bijzaten omdat er iets gecanceld was, dus dan maar door naar de 3e en de 4e klant, auto helemaal leeg maar er stond nog 1 pakket in voor Arnhem. Maar ja, daar had ik geen papieren van, ondertussen belde de planner, of ik al in Doetinchem was geweest, nee want ik heb geen papieren en spullen in de auto. DAT MOET!!!! een vloek hier en een vloek daar. luister vriend ik heb geen papieren, liggen die toevallig nog in de loods of zo? en ik heb 1 pakket voor Arnhem, is die soms verkeerd geladen? DAT PAKKET IS VOOR DOETINCHEM!!!! EN NEE HIER LIGGEN GEEN PAPIEREN!!!! hee vriend rustig he, er staat Arnhem op. Weet dat ik op dat moment in Venray stond. Ok ik rij naar Doetinchem het is nu 4 uur 's middags dus dat wordt heel laat terug op de zaak, oh en als ik het dan niet red met mijn rij uren, dan moet ik overnachten, alleen vandaag is mijn laatste dag in dienst, hoe gaan we dat oplossen. Het volgende werd mij gezegd, daar heb ik geen boodschap aan, rijden jij. lang verhaal nog langer, ik kende het adres dus reed er heen, kom ik daar aan, zegt die man...dat is voor Arnhem ons ander filiaal, maar weet je wat gooi het er hier maar uit dan nemen wijzelf het morgen wel mee. Dus op naar de zaak, op de zaak was niemand meer natuurlijk, kon nog geen fatsoenlijk afscheid nemen van mijn collega's, dus maandagochtend heel vroeg naar de zaak om de collega's dag te zeggen, kon ik gelijk de spullen inleveren zoals sleutels en ander spul. Ik dacht, ik ben niet meer in dienst nu...dus over vrijdag zal ik het maar niet meer hebben met de planner, komt er een loodsmederwerker aan, uhh waarom liggen er papieren van Doetinchem in de loods????? ik zag de planner wit wegtrekken, nog geen sorry kon er naar mij af. Ik juichte van binnen dat ik op het juiste moment ontslag had genomen. De volgende dag ben ik begonnen bij Zandbergen voor de Coca Cola, ik was aangenomen als lzv chauffeur, dus eerst 2 dagen mee op de lzv, na ingewerkt te zijn mocht ik op pad...met een trekker oplegger, ja lzv zit er binnenkort nog niet in, ja duh...wtf krijgen we nou, ik investeer in mezelf maar schiet er geen ruk mee op. Diezelfde week wordt ik door meerdere transportbedrijven benaderd voor lzv, iets met netwerken heet dat. Cornelissen transport uit Nijmegen zocht er ook 1, deden mij een bod wat ik niet kon weigeren. dus maar weer ontslag ingediend bij zandbergen na 2 week, of ik nog een week langer kon doorwerken, tuurlijk joh, geen probleem. na die week had ikzelf dus vakantie gepland, dus bij zandbergen vertrokken en over 3 week bij Cornelissen beginnen, dat houdt in 3 week geen inkomen, geen probleem, hoef ik ook niemand dank je wel te zeggen. Al wel in de vakantie een dag mee op pad geweest met een chauffeur van Cornelissen, dat beviel goed. vaste routes, vaste adressen, en met een lzv, precies wat ik zoek, en je kunt nog aardig wat uurtjes maken als je wilt. A.s. Maandag gaan we beginnen, morgen even werkkleding halen en dat soort zaken. Mijn standplaats wordt Tilburg en het wordt dus voor de Appie rijden. Dat is dus wat er het afgelopen jaar is gebeurd. Heb er zin in. Velen vroegen wat er nu was gebeurd waarom ik de ene dag nog daar reed en de andere dag daar. dit is het verhaal
  38. 18 points
    Een tijdje geleden al besloten dat ik hier ook maar eens een eigen verhaal moest gaan schrijven. Heb er elke dag aan gedacht maar schijn van horen zeggen last van uitstelgedrag te hebben dus het elke dag weer vooruit geschoven. Nu is mijn werk eigenlijk helemaal niet spannend genoeg voor een verhaal maar goed dan hebben jullie in ieder geval weer wat te lezen. Vele van jullie hier of ik denk zelfs iedereen hier heeft geen idee wie ik ben dus zal me eerst eventjes voorstellen. Ik ben dus Lars Timmers, 27 jaar oud en woonachtig te Tilburg. Ik werk bij Colsters logistics met een vestiging in zowel middelbeers als in het voormalige oost-duitsland, Apolda om precies te zijn. Dit verklaard ook meteen het duitse kenteken, we hebben in totaal 9 wagens lopen waarvan 7 op duits en 2 op nederlands kenteken. Ons werk bestaat voor 80% uit het vervoer van oude kleding, dit wordt onder andere in Apolda gesorteerd en klaar gemaakt voor eventuele 2ehands/kringloop winkels of in balen geperst voor oost europa of afrika. Alles dat niet geschikt is voor verdere verkoop wordt verwerkt tot poetsdoeken of gaat de verbrandingsoven in. Ons werkgebied beslaat geheel duitsland met een uitschieter naar oostenrijk. Wij rijden met wisselbakken en hebben op dit moment op zo’n 90/100 locaties in duitsland 1 of meerdere bakken staan. Genoeg geluld zou ik zeggen en tijd voor een paar foto’s. De eerste foto is van vader en zoon bij autohof Berg, bekend van de serie asphalt cowboys. De tweede foto is tijdens een inzameling, dan zetten we meestal op zaterdag ergens de aanhanger weg en dan een paar dorpen verder de motorwagen en dan gedurende dag komen ze met busjes, tractoren en van alles en nog wat de zakken oude kleding brengen. Derde foto is een foto van de lading, alles behalve diefstal gevoelig😂
  39. 18 points
    Wij hebben duidelijken afspraken gemaakt zodat indien een admin dat wenst wij ook een ban kunnen ontvangen. Wij verwijderen en passen geen postingen aan daar hebben wij hele goede admins voor die veel tijd en energie in dit forum steken. Kwik Kwek en ik Kwak hebben het forum opgepakt anders was het weggeweest, alle kosten zijn door ons inmiddels gedragen zonder probleem van ons enkel en alleen om dit forum in de lucht te houden, en het zou mooi zijn als wij elkaars mening eens zouden respecteren in discussies, iedereen heeft een mening en die moet hij kunnen ventileren ongeacht wat een ander daar van denkt.
  40. 18 points
    Sinds deze week met deze, een Scania S730. Verstuurd vanaf mijn SM-G965F met Tapatalk
  41. 18 points
    Ik vandaag gehoord heb dat ik een nieuwe auto krijg en dat hij volgende week zaterdag in Zweden geproduceerd wordt? Het span gaat er zo uitzien. Sluiten
  42. 18 points
    Dat ik afgelopen maandag eindelijk de sleutels heb gekregen van mijn nieuwe huis. Dat dat huis een helft van een boerderij is incl 2 schuren en dat daarmee een levenslange droom uitkomt. Dat ik de komende 5/6 jaar mijn vrije tijd kwijt ben aan het klussen om het van deze tijd te maken maar dat heb ik er graag voor over Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk
  43. 18 points
    Uitslagen gehad godzijdank geen epileptische aanval, soort van tijdelijke black out geweest.. Gister onderzoeken naar ADHD gehad positief getest op hyperactief/impulsief maar die zag ik wel aankomen. Krijg ik medicijnen voor, proeffase van 2 weken om te kijken hoe me lichaam er op reageert en daarna op advies van de psycholoog rustig aan beginnen met 3 dagen in de week werken[emoji123] okdoei[emoji870]
  44. 18 points
    Mijn jongste zoon vandaag zijn scriptie heeft verdedigd met als cijfer een 8,en nu de titel MSC(master of science) mag voeren. Ik daar heel trots op ben[emoji106][emoji106][emoji106][emoji106][emoji106]
  45. 18 points
    Op basis van mijn ervaring durf ik hardop een eenduidig antwoord te geven; nee! Nu zeg ik hier niet dat de laksheid in dat soort dingen ook opgaat voor Gerrit en zijn collega's of werkgever, maar over het algemeen duurt het vaak een hele tijd voor iets simpels als een 'lampje vervangen' gebeurt is,. Pietje constateert op donderdagochtend dat ergens 'een lampje' defect is; pffff...lange dag gehad, doen we morgen wel en zet de auto klaar voor de chauffeur die er 's avonds mee weg moet. Jantje stapt 's avonds op en constateert hetzelfde euvel; eeeh ja daag, dat moet de vaste chauffeur maar doen, niet mijn auto. Vervolgens ziet de baas zelf 's ochtends zijn auto met het defecte lampje de werft oprijden en denkt; mmmh...en duikt weer verder in zijn administratie. Dan is het vrijdagochtend, Pietje kruipt weer op de auto, maakt model zijn rondje rond de auto () en ziet tegen de vrijdagavond dat zijn lampje nog steeds niet gemaakt is. Pietje heeft het eigenlijk helemaal gehad en denkt; ...bijna weekend. Volgende week weer een nieuwe week, de groeten ermee. Vervolgens moet Kareltje er op vrijdagavond nog een keer mee weg, ziet dat een lampje niet brand en zoals we Kareltje allemaal kennen; Kareltje die maakt het, al moet het blok uit elkaar. Helaas weet Kareltje het lampensetje en het juiste gereedschap niet te vinden en kan het lampje niet repareren. Wel schrijft Kareltje keurig een reparatiebriefje voor een defect lampje, en voegt dit bij zijn papieren die hij op zaterdagochtend na zijn nachtrit op de balie legt. De nieuwe week is weer begonnen, Pietje start op maandagochtend op het meest onchristelijke tijdstip en ziet dat na drie dagen zijn lampje nog steeds niet gemaakt is. "Verdomme...niemand die de moeite neemt om dat lampje een keer te repareren, vloekt hij. Vanmiddag dan zelf maar even doen als ik pauze maak. Maar onverhoopt komen er een paar spoedklusjes tussen, Pietje heeft geen tijd meer om het lampje te repareren -voor zover hij er eigenlijk nog wel aan gedacht heeft- werkt zijn rit af, parkeert zijn truck op de zaak en gaat met de tong op zijn schoenen naar huis... Vanwege de drukte lopen er sinds een paar weken ook een paar uitzendkrachten rond, waarvan Willem er één is. Willem -van het uitzendbureau- gaat direct verder op de auto van Pietje en ziet dat één van de lampjes niet brand. "Nou ja" denkt Willem..."dat zullen de andere chauffeurs ook wel gezien hebben". steekt nog eens een peuk op en gaat doodgemoedereerd verder met zijn rit. Inmiddels is het reparatiebriefje wat Kareltje op zaterdagochtend in heeft geleverd eindelijk boven water gekomen bij de dames van de administratie en verdwijnt zoals dat meestal gaat ergens op 'de grote hoop'. 's Ochtends gaat Pietje weer van start, ziet dat het lampje nog steeds niet brand, verbaast zich over de laksheid van zijn collega's en denkt bij zichzelf; "sterf ook allemaal maar, als jullie te lam zijn om een keer iets te doen, dan doe ik het ook niet. Die auto rijd zonder lampje ook wel", en Pietje maakt er zich niet meer druk om. 's Avonds komt Pietje op de zaak en word aangesproken door zijn baas of Pietje toch wel weet dat er een lampje defect is op 'zijn' auto? "Ja dat weet ik" zegt Pietje. "Maar ik moet ik dan verdomme alles alleen doen?", snauwt Pietje; "auto aftanken, auto schoon houden en dan ook nog de boel repareren terwijl Jan Rap en z'n moer op die auto zit?" "Nee nee", verontschuldigt de baas zich. "Vul maar een reparatiebonnetje in, dan laten we dat wel een keer maken als hij voor onderhoud de garage in moet". Pietje gaat weer met hangende schouders naar huis. Jantje de avondchauffeur maakte zich er al helemaal niet druk om. Willem de uitzendkracht denkt bekijk het maar, en Kareltje neemt een kruiskopschroevendraaier mee van huis om het lampje alsnog te kunnen repareren maar het bleek de verkeerde te zijn. De reparatiebonnetjes lagen ergens tussen de grote stapel, de auto ging negen weken later voor onderhoud de garage in en daar hadden ze geen opdracht gehad om het lampje te repareren, dus reed Pietje na bijna drie maanden nog steeds met zijn kapotte lampje... Leuk was het wel! Pietje werd een begrip. Van heinde en verre en overal waar Pietje met zijn Scania reed werd er geseind en getoeterd. Iedereen herkende hem aan die éne verstraler op het dak.
  46. 18 points
    doen ze bij ons ook bij een nieuw adres Eerst sturen ze mij, (ik zie ook wel een een paaltje over het hoofd) Dan hebben mijn collega's veel meer ruimte om er te komen later
  47. 18 points
    Ik vrijdagochtend gebeld werd door iemand op kantoor. De vraag luidde 'je contract moet verlengd worden, en de afspraak was dat je nu een vast contract zou krijgen. Ga je daarmee akkoord?' Vrijdagmiddag doorgesproken en ondertekent :)
  48. 18 points
    Vandaag eens iets heel anders. Even een stukje geschiedenis over hoe en bij wie ik het vak geleerd heb. Na enkele keren met een vriend te zijn meegeweest op een vrachtwagen heb ik besloten om zelf ook maar mijn rijbewijs en papieren te gaan halen. Dit had ik allemaal in 1988 voor elkaar en ben ook in dat jaar begonnen met rijden bij en charter uit Beilen die voor de Firma Beens uit Stadskanaal reed. Hier heb ik het vak echt geleerd. Het waren voornamelijk blokvrachten en we reden voornamelijk op Frankrijk, Italie en een beetje Scandinavie. Na 5 jaar had ik in een vlaag van verstandsverbijstering besloten om de bouw in te gaan om meer thuis te zijn. Ik heb een jaar op school gezeten en nog een jaar in de bouw gewerkt en er toen toch uiteindelijk achter gekomen dat er diesel in mijn bloed zit. Mij aangemeld bij het GPDW in Beilen en via hun ben ik terecht gekomen bij Hazelaar in Coevorden, een prachtig bedrijf met goeie collegas en super sfeer onderling. Hazelaar werd overgenomen door die andere grote uit Coevorden, Transportgroep van der Graaf, die een paar maanden later weer werd overgenomen door Penske. De Hazelaar-jongens hadden hier allemaal snel bekeken en een voor een zijn ze vertrokken, ook ik... Omdat ik zin had in het échte chauffeurswerk heb ik gesolliciteerd bij Vos in Oss en werd aangenomen. Wederom was het ook hier weer een geweldige tijd om te rijden. Ik heb door heel Europa heen gezworven maar ondertussen kregen we gezinsuitbreiding en wilde ik toch meer thuis zijn, want ik was nu maar 1x in de 2 á 3 weken een dag of 2 thuis. Mijn overbuurman werkte in de wegenbouw, of dat niet wat voor mij was... Ik sta altijd open voor iets nieuws en dus zat ik ineens op een kleefauto bij de Firma Ooms in Avenhorn. Hier werkte ik met een speciale asfaltmachine die zelf de kleef opbracht. Mijn taak was het om die asfaltmachine te voorzien van bitumen. We werkten door het hele land samen met de machinist van de asfaltmachine. Wij waren dus altijd met zijn tweeen en werkte dan samen met verschillende asfaltploegen door het hele land. Ook hier was ik de hele week van huis, maar in de wintermaanden was ik 3 maanden thuis, dat was wel heel fijn. In de laatste winter, werd de winter-ww afgeschaft en moest ik maar wat onderhoudswerkzaamheden doen in Avenhorn. Omdat dit ook niet de bedoeling was, ben ik daar uiteindelijk maar weer vertrokken............. "kruimeltje". Via een of ander duister uitzendburo ben ik terechtgekomen bij de Firma Wetro in Woudenberg. Ik had, behalve op de kleefwagen natuurlijk, nog nooit op een tankwagen gereden, maar we deden gewoon of ik enorme ervaring had en dat ging prima....... wel met de nodige zweetdruppels. Hier werd na 1 jaar mijn contract niet verlengd en ben ik bij Randstad Transportdiensten in Emmen terecht gekomen. Hier werd ik aan verschillende bedrijven uitgeleend en dan vooral veel distributie voor supermarkten en veel voor van den Brink in Hardenberg. Op een gegeven moment werd ik uitgeleend aan de Firma Staalduinen in Maasdijk en dit zou alleen voor het seizoen april t/m september zijn. Ik ben daar uiteindelijk het hele jaar blijven hangen. Van Staalduinen is een verhaal apart. DIt is een zeer net en sociaal bedrijf waar ik eigenlijk opnieuw van alles moest leren. Het was vooral tankwerk met verschillende compartimenten met dus ook veel verschillende produkten. We hadden dus soms wel 8 verschillende produkten bij ons. Je begrijpt dat dit niet in 1 week te leren is. Ik heb er in het begin dus eigenlijk gewoon de volle bakken gereden. Op een gegeven moment werd mij gevraagd of ik opgeleid wou worden tot distributiechauffeur en zou ik bij hun een vaste aanstelling krijgen. Mijn reactie hierop was niet zo heel snugger want ik zei NEE en waarom? Omdat mij de afstand van Beilen naar Maasdijk te ver was. Ik ben toen gaan rijden bij van der Sluis in De Wijk en ook hier ook weer een hele mooie tijd gehad. We reden stukgoed voor DSV van Denemarken naar Frankrijk, maar het grote nadeel was, dat ik hier héél weinig thuis was. Zaterdags thuiskomen en zondags weer vertrekken. Dus na een tijdje ook hier weer afscheid genomen, want het was me teveel weg. Dus, maar weer op naar Randstad in Emmen en die waren dolblij dat ik er weer was. En wat denk je, de Firma Staalduinen had toevallig geinformeerd of Randstad wist waar ik uithing. Ik werd dus direkt weer uitgezonden naar Maasdijk. Na ongeveer een half jaar kwam van Randstad de vraag of ik bij hun in vaste dienst wilde komen. Vrijwel op hetzelfde moment had ik een gesprek met de baas van Van Staalduinen en die vroeg mij wederom of ik voor hun wilde komen werken. Ik zou dan opgeleid worden tot distributiechauffeur. Ik zou de auto bij huis krijgen en dit was voor mij voldoende reden om naar van Staalduinen te gaan. Hier heb ik 6 jaar met volle tevredenheid gewerkt. Het is een uitdagende baan met heel veel afwisseling. De drang om zelfstandig te worden was bij mij enorm groot, dus heb ik in 2013 de stap genomen en ontslag genomen bij Staalduinen om aan een volgend avontuur te beginnen, die hier al uitvoerig beschreven is. Al met al, veel beleefd en veel geleerd in 28 jaar transport en ik blijf het een geweldig vak vinden.
  49. 18 points
    Dat vind ik een ferme uitspraak eerlijk gezegd. Ik kan me voorstellen dat iemand het op een gegeven moment een bepaalde gang van zaken zo beu is dat hij het even voor gezien houd of misschien door de forumleiding gewieberd word, dat kan zomaar. Dan krijg je een ban, of ga je even in de leesstand en na verloop van tijd doe je weer gewoon mee. Iemand die zijn account opzegd wil een bepaald statement maken, namelijk dat hij het zat is. Maar om dat duidelijk te maken is een account opzeggen helemaal niet noodzakelijk. Sterker; vrijwel iedereen die eerder opgezegd heeft leest daarna gewoon het hele forum nog mee, zelfs in een nog veel hogere frequentie als voorheen om toch zeker niets te missen wat er allemaal geschreven word over 'zijn of haar' vertrek. Daar hoef je geen psycholoog voor te zijn, zo steekt de mensch nu eenmaal in elkaar. Ik betreur het vertrek van Hans ten zeerste, wat Cor betreft evenzo. Niemand hoeft hier het veld te ruimen maar als ze die keuze zelf maken dan valt daar weinig aan te doen. De toedracht naar zo'n vertrek is een andere discussie. Soms word er wel eens iemand op de korrel genomen, en misschien heb ik me daar ook wel eens schuldig aan gemaakt, in ieder geval nooit zonder reden of argument. Is het aanval naar mij toe, dan verdedig ik mezelf in woord en geschrift maar ga mijn account niet opzeggen om vervolgens vanaf een anonieme server of ander account de hele dag te gaan volgen wat er allemaal speelt op dit forum. Maar het hoeft hier ook geen 'lieve jongensclub' te worden.... Niemand hoeft geschoffeerd te worden en ik ben er van overtuigd als werkelijk iemand zijn boekje te buiten gaat, dat daar de admins hun maatregelen op toepassen door die persoon daarop aan te spreken en in het uiterste geval een ban te geven zoals in het verleden al diverse keren gebeurd is. Maar je mag -en moet soms elkaar de waarheid kunnen zeggen. En als dat de persoonlijke kant op dreigt te gaan dan is daar ergens ooit aanleiding toe gegeven. Iemand die dag en nacht op een forum zit en dit forum overstelpt met een overdaad van zijn reacties, iemand die b.v. zijn hele hebben en houwen en al zijn privézaken op een openbaar forum gooit of iemand die de hele dag met een belerende vinger anderen terecht wijst op hun fouten moet er niet versteld van staan dat hij ooit afgerekend word op zijn uitspraken of de bal terugkrijgt die hij eerder gekaatst heeft. Denk een paar keer na bij wat je plaatst en schrijft. Accepteer je verlies of ga vol in de aanval maar ga niet lopen janken achteraf, we zijn volwassen mensen- geen kinderen. Ga ook geen account opzeggen, het lost niks op want niemand laat het forum definitief voor wat het was en komt later altijd weer schoorvoetend om de hoek kijken.
  50. 18 points
    Hoi allemaal. Het is nu vrijdag ochtend, wat vroeg, maar begin me al een stuk beter te voelen. Ook al die slangen waardoor je nergens heen kunt zijn weg. Hou het nu kort, maar wilde iedereen zo zeer bedanken voor alle beste wensen en gewoon medeleven en interesse. Vorige week rond deze tijd kreeg ik gewoon geen lucht, dat is zeer beanangstigend, maar ben er nog. Schrijf later meer.


×
×
  • Nieuwe aanmaken...