Spring naar bijdragen

Pierre

Reclamevrij
  • Aantal bijdragen

    7210
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

  • Gewonnen dagen

    92

Over Pierre

  • Rang
    Vriend van het chauffeursforum.
  • Verjaardag 13-05-1969

Profile Information

  • Gender
    Not Telling

Recente profielbezoeken

21027 profielweergaven
  1. Pierre

    zij instromen

    Nou ja, dat vind ik dan meer een beetje de boel moedwillig frustreren. Als er de avond tevoren of dezelfde ochtend nog een ander op die rit gezet kan worden en jij alsnog op tijd thuis kan zijn met een andere rit, waarom zou je dan bewust de zaak in het honderd laten lopen? Ik geloof niet dat dit de werksfeer onderling ten goede komt, uiteindelijk betaal je met gelijke munt terug. Is het puur 'opvoeden' omdat ze telkens weer dit soort fouten maken, dan zou ik daar een gesprek met de directie over gaan hebben. Daar heb je ze harder mee dan dat je een paar klanten mee terugbrengt.
  2. Pierre

    zij instromen

    Dan hebben ze op de planning hun werk niet gedaan, ik vertrok er niet eens mee.
  3. Nostalgisch chauffeurscafé vreest McDonald’s en Subway niet Decennia lang waren de uitbaters van het fameuze Amersfoortse chauffeurscafé De Tweede Steeg de enige ondernemers in de weilanden aan de rand van de stad, maar na de komst van industrieterrein de Wieken krijgen zij volgend jaar een grote foodcourt voor de deur ‘Zorgen? Nee, we zullen het wel zien’. Tachtig jaar geleden begon mevrouw Van de Grootevheen met het serveren van een kopje koffie in de woonkamer van haar boerderij, omdat ze tegen haar man zei dat ze ‘alleen van de boerderij niet kon leven’. Daar in het niemandsland, omringd door weilanden en dieren, op de kruising van de Barneveldseweg en de Hogeweg met slechts één straat voor de deur, zette mevrouw Van de Grootevheen rond 1940 de deur open voor reizigers en richtte ze een pensionnetje in huis in. Een pruttelende koffiepot en een plek om te zitten. Meer was het niet. Ze kwamen zelfs met paard en wagen. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Het was het begin van de pleisterplaats voor de vermoeide chauffeur, ver van huis. In de acht decennia die volgden veranderde chauffeurscafé de Tweede Steeg van een kopje koffie naar thuishaven voor vrachtwagenchauffeurs. En daar is eigenaresse Marga van Hamersveld (65) trots op. Volgend jaar ziet het uitzicht van de chauffeur boven zijn bord verse groente, aardappelen, bal gehakt en jus er anders uit. De Amerikaanse grootmacht strijkt er neer. Fastfoodketens McDonald’s, Kentucky Fried Chicken, Subway en het Aziatische sushirestaurant Shabu Shabu hebben hun oog laten vallen op een zogenoemde foodcourt dat voor 2,6 miljoen pal tegenover het chauffeurscafé wordt gebouwd. 12.000 vierkante meter met op elke hoek een restaurant, een parkeerterrein van 150 parkeerplaatsen en een 30 meter hoge reclamezuil. "Dat truckers dik zijn, onder de tatoeages zitten, elke dag gehaktbal­len en patat eten. Dat is het beeld en dat vind ik jammer." -Marga van Hamersveld, eigenaresse- Marga lacht en haalt haar schouders op. ,,We zullen het zien. Ik dacht eerst: jammer, maar nu denk ik dat het ook kansen kan bieden. Wij hebben het beste van twee werelden. Aan de ene kant natuurgebied de Schammer, aan de andere kant industrie en leven in de brouwerij. We wachten het af, misschien versterkt het elkaar juist wel.’’ De zoon van mevrouw Van Grootevheen nam het over van zijn moeder en maakte er een horecagelegenheid van. Marga kwam als 18-jarig meisje via haar vriendje bij de Tweede Steeg en ging er nooit meer weg. Zij nam het stokje over van haar schoonouders en bestiert inmiddels de tent al 47 jaar. Samen met 24 vrouwen én twee mannen. ,,Ja, emancipatie is hier allang geen ding meer.’’ Om 05.00 uur gaan de deuren van de Tweede Steeg open. Aan de buitenkant heeft het restaurant iets weg van een boerderij. In het rookhok zijn de laatste resten van het oude woonhuis goed te zien. Een oud kacheltje houdt daar de verstokte roker warm. Schot in de roos Marga besloot in de jaren 80 om haar gasten warm eten te serveren en dat bleek een schot in de roos. De kleine woonkamer van de Tweede Steeg werd te klein en was aan verbouwing toe. Elke avond schuiven er honderd gasten aan voor een bordje warme prak. Ze delen de tafels, zitten bij mannen (en vrouwen!) die ze niet kennen en praten over het nieuws, de files, de kinderen. Marga wijst naar de muur. ,,Alle chauffeurs die vader worden, geven mij een foto van het kind en ik geef hen een shirt van de Tweede Steeg. De muur hangt er vol mee. Laatst was er een jongen en die zei: ik hang hier aan de muur. Hij was een van de baby’s en nu zelf ook chauffeur. Dat is toch mooi?’ Het nieuwe foodcourt aan de A28 met een McDonalds, KFC, Subway en Shabu Shabu. Op deze artist’s impression staat nog een La Place ingetekend. © Reggestede Projecten Volgens Marga bestaan er veel vooroordelen over truckers. ,,Dat ze dik zijn, onder de tatoeages zitten, elke dag gehaktballen en patat eten én barsten van de vieze praatjes. Dat is het beeld en dat vind ik jammer. Het zijn vriendelijke, eerlijke en loyale mensen. Ook de meisjes die hier werken worden gek aangekeken. Dat ze hier durven te werken. Want de chauffeurs staan hier toch op de tafels, zuipend en vechtend. Ik heb hier in al die 47 jaar nog nooit trammelant gehad. Ze zijn altijd lekker zichzelf. Hardwerkende mensen. Ik neem mijn petje voor ze af. Ze worden gezien als de paria van de weg, maar eigenlijk zou elke bestuurder van een luxe auto voor een dag een vrachtwagen moeten besturen. Dan brommen ze wel anders.’’ "Deze mannen zijn lang van huis, die willen eten zoals ze thuis eten. Alles word in de keuken klaarge­maakt volgens eeuwenoud recept." -Marga van Hamersveld, eigenaresse- Dagelijks hebben de parkeerwachters in gele hesjes een hele kluif aan de puzzel om alle chauffeurs en hun vrachtwagens op het terrein achter het restaurant kwijt te kunnen. Als er geen parkeerplek meer is, hebben sommige chauffeurs er een boete wegens wildparkeren voor over, om toch een plekje aan een van Marga’s tafel te bemachtigen. In 2009 werd haar gehaktbal, gemaakt naar geheim familierecept, door het befaamde chauffeurstijdschrift Truckstar uitgeroepen tot de beste bal van Nederland. Maar ook de schnitzel Tweede Steeg, rolladeschijven, stamppotten, biefstuk met jus, rabarber, peertjes, andijvie, bloemkool of witlof doen het goed. Hollands eten ,,Het was een tijdje geleden een hype in horecaland om terug te moeten gaan naar de basis. Dat hoeven wij niet te doen. Ik vergelijk het maar zo. Als ik een week of langer op vakantie ben geweest en terugkom, dan snak ik naar een bord Hollands eten. Aardappels, groente en vlees. Ouderwets op een goede manier. Deze mannen zijn lang van huis, die willen eten zoals ze thuis eten. Alles word in de keuken klaargemaakt volgens eeuwenoud recept. Soms denk ik: moet ik niet moderniseren, zeker met die nieuwe formules voor de deur? Maar ik denk juist dat we dat niet moeten doen. Sushi bij ons op de kaart? Zie je het al voor je.’’ Of Marga het allemaal nog wel volhoudt? ,,Ik vind het nog veel te leuk. Soms denk ik aan pensioen. Maar wat zou ik moeten doen? Ik las in de krant laatst een artikel over een 93-jarige vrouw met een wolwinkel. Toen dacht ik: waarom zou ik stoppen? Een vriend zei: je zit op een rotonde en moet een afslag nemen. Ik zei hem: ik neem gewoon geen afslag. Ik rij die rondjes wel.’’ Bron: https://www.ad.nl/amersfoort/nostalgisch-chauffeurscafeneacute-br-vreest-mcdonaldenrsquo-s-en-subway-niet~a47682af/
  4. Pierre

    M'n ouwe schoenendoos met foto's ingescand

    Dat is het vandaag de dag nog steeds!
  5. Pierre

    Weekendrust mag niet meer in de cabine

    Als dat zo is -en ik geloof je meteen- dan kan zo'n weekendje wel eens duur uitpakken voor een chauffeur zelf. De werkgever verstrekt de mogelijkheid en middelen (betaling) om de wet na te leven en de chauffeur zijn wekelijkse rust van 45 uur niet in de cabine door te hoeven laten brengen maar in een hotel. Als je dan als werknemer gelazer aan je deur krijgt en je mag aftikken, kan ik me voorstellen dat die werkgever er ook zijn handen vanaf trekt.
  6. Pierre

    zij instromen

    Dat kun je nu wel roepen maar je hebt niet altijd alles zelf in de hand, en ook de planning kun je niet altijd de schuld geven als je niet op tijd terug bent. Als je onderweg of tijdens het laden of lossen grote vertraging oploopt door plotselinge problemen die zich voordoen, of in een onverwacht lange file terechtkomt op weg naar huis. Legio voorbeelden te noemen... Ik herken ergens wel het verhaal zoals Rini dat vertelt. Daarom plan ik al mijn afspraken altijd op maandagochtend. Mits het écht zeer dringend en noodzakelijk is en er écht geen andere mogelijkheid is dan ergens halverwege de week overdag die afspraak te plannen, dan neem ik een snipperdag. Schoolavonden en andere minder belangrijke zaken regelt mijn vrouw, daar kom ik niet speciaal voor naar huis. Zaken zoals ouderavond op school en dat soort zaken regelt mijn vrouw alleen. Daar kan ik n
  7. Pierre

    zij instromen

    Wat een martelgang moet jou leven als chauffeur geweest zijn... Uit je verhaal kan ik slechts één ding opmaken: je hebt echt bij de verkeerde werkgevers hebt gezeten, of je hebt jezelf gruwelijk voor de gek laten houden. Ik kan me voorstellen dat je blij bent dat je er vanaf bent. Dit hield ik zo nog geen half jaar vol...
  8. Pierre

    zij instromen

    Voor jou gevoel misschien, maar dat hoeft absoluut niet zo te zijn.
  9. Pierre

    Fnv in zwaar weer.

    Gezopen ja? Teveel Ricard trek jij niet ouwe... Gaat naar je nest, en rap!
  10. Pierre

    zij instromen

    Ik krijg hier toch weer een beetje een nare bijsmaak van... Je vind dus blijkbaar dat Rini68 groot gelijk heeft dat hij het chauffeursvak achter zich heeft gelaten om het -in jou ogen- vies tegenvallende salaris. Ik weet het niet zeker, maar volgens mij ben je ook al heel wat jaren, misschien je leven lang al zelf chauffeur. Iedereen die als chauffeur in het beroepsgoederenvervoer werkzaam is, weet dat het netto basisloon niet bijster hoog is en dat men het vooral van de overuren en eventuele toeslagen moet hebben. Dat is niks nieuws en is al jaren niet anders. Is er in die hele lange carrière van je dan nooit een moment geweest dat je gedacht hebt; ik laat me niet langer voor de gek houden voor dat beetje geld en ik ga wat anders doen? Met andere woorden; je doet je dingetje maar leeft eigenlijk al jaren in onvrede met het feit dat je vind dat je te weinig verdient? Ikzelf weet dat m'n basissalaris niet heel hoog is, maar draai m'n hand niet om voor wat uren extra om zodoende toch een goed salaris te hebben iedere vier weken. Had ik problemen met overuren, lange dagen of het lage basissalaris dan was ik allang iets anders gaan doen. Ondanks de wetenschap dat we geen hoog salaris hebben en veel langer aan het werk zijn dan de gemiddelde arbeider in loondienst ben ik zeker niet van plan om te gaan switchen. Ik heb nog steeds veel plezier in mijn werk en vind nog steeds dat we een schitterend beroep hebben waar je een goede cent bij elkaar kan rijden als je wil. Dat is mooi als dat zo kan.Toch geloof ik niet dat jij dit je leven lang zo al doet... De werkdagen van 15 uur, vervolgens halfdood op de bank thuis neerploffen en halve nacht weer onderweg zijn ook jou niet vreemd, daar ben ik van overtuigd.
  11. Pierre

    zij instromen

    Nou ja, ook niet altijd hé. Er zijn dagen genoeg dat het ook later word, maar zeker ook dat je om 17.00/18.00 aan de gesloten poort komt en een boerennacht kunt maken bij één of ander routiertje, die Fransen beginnen meestal niet voor 08.00... Wat je stelt over distri binneland klopt helemaal. Ik heb zelf ook jarenlang distributie binnenland/benelux gereden en ik herken dan ook zeker wel hetgeen wat Rini68 stelt in zijn reactie: iedere ochtend halve nacht je nest uit om vervolgens -na 12 tot 15 uur gewerkt te hebben- 's avonds halfdood thuis op de bank neer te ploffen, snel effe eten, douchen en verders eigenlijk nergens geen tijd meer voor hebben omdat je 's ochtends om 03.30 weer in je auto stapt op weg naar je werk, waar behalve alles en iedereen als enkel de vrachtwagens zelf krap aan 9 of 11 uur rust hebben gehad. Het probleem zit hem vaak in dat dagelijkse ritueel voor -en na werktijd bij het dagelijks vertrekken vanaf standplaats: opstaan, naar je werk rijden, aankoppelen etc., meer dan de klok rond werken, terug op de zaak, afkoppelen papieren etc., terug naar huis rijden, eten-douchen-wippen-snurken en weer om 03.00 uur je bed uit. En dat iedere dag weer opnieuw, jaar in jaar uit...dat breekt je vroeg of laat op. Ik heb er voor gekozen om de hele week onderweg te blijven. Een sporadische overnachting die ik zelden maakte werden er meer, en ik ervoer de rust die dit automatisch met zich meebrengt. Bij mijn huidige werkgever betekend dat doorgaans 4 tot 5, soms 6 nachten of sporadisch een weekend onderweg, wat dan wel betekend dat het dikwijls op zondag vertrekken of zaterdag thuiskomen is. Dat moet je willen...niet iedereen zoekt dat. Wel of niet iedere avond thuis, dat is en blijft voor iedereen toch altijd een heel persoonlijke keuze. Het bevalt mij meer dan goed en ik zou voorlopig niet anders meer willen, ondanks dat ik het distributiewerk binnenland ook altijd met plezier gedaan heb.
  12. Pierre

    zij instromen

    Nou nou wat een haast allemaal, snel eten douchen en vroeg opstaan. Sta over het algemeen toch wel ergens tussen 18.00 en 20.00 stil. Het is alleen eerder 02.30 voor ik er onderhand weer eens in lig...
  13. Pierre

    Teddybeer ontmoet Abraham

    Gefeliciteerd Abraham!
  14. Pierre

    Domitra stopt in eens

    Zonder hier direct naar de chauffeur in kwestie te wijzen: sommige mensen zoeken bewust dat soort bedrijven en ellende op. Hoe, wat of waarom begrijp ik ook niet, dat is niet uit te leggen. Ik ken zelf wel een paar van die figuren. Werken 3 maanden bij één of ander vaag baasje, krijgen ze trammelant over geld. Gaan solliciteren bij het volgende bedrijfje, gaat een half jaar later weer failliet. Lopen vervolgens een half jaar in de WW, vinden weer ergens een transportbedrijfje waar niks van deugt en zo gaan die gasten maar door, van de regen in de drup. Steeds maar weer. Goed aangeschreven bedrijven schreeuwen om personeel, maar om de één of andere reden gaan ze daar dan niet werken, of willen er niet werken. Uiteindelijk selecteert het zichzelf wel: normaal werkvolk komt en blijft doorgaans wel bij de betere werkgevers, de 'cowboys' onder ons zullen altijd zoekende blijven...
  15. Pierre

    wist je dat

    Dank je wel, ik had het idee dat dit alleen maar gebeurde, door het langdurig remmen in afdalingen, waardoor het oppervlak van de remvoeringen veel te heet en de wrijving (en dus remwerking) minimaal wordt. En zo is dat natuurlijk ook. Denk eerder dat Jan een typfoutje gemaakt heeft. Het heeft te maken met de smerende deeltjes die in een remvoering zitten, en naar de oppervlakte komen en oplossen zodra er langdurig geremd word en de remvoering op deze manier te heet word. De remvoering gaat 'glazuren' en de remmende werking neemt daardoor af. Men noemt dit ook wel 'fading'. Het is daarom beter om de motorrem zoveel mogelijk te gebruiken en af en toe kort maar stevig bij te remmen in een afdaling. Een retarder gebruiken is nóg beter en het meest ideale om bij te remmen -ook in het gewone verkeer-, alleen die moet je wel een hebben natuurlijk.
×