Spring naar bijdragen
Gast Hallowed

mobiele sneeuwfoto's 2010

Recommended Posts

Daar lijkt het wel op ja.

Wij hebben wat sneeuw gehad, 3 centimeter misschien.

Dit is het weer bericht voor de volgende 10 dagen.

0C is 33 F

50F is 10 C:bey:

http://www.weather.com/outlook/driving/interstate/weather/tenday/USKY1096

bewerkt door corydon
Knippen en plakken lukt niet.....

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ik heb die dag zeker 4 keer een berichtje gekregen van mijn coordinator (die hulpdienst die ik smste)

Dat ik er niks aan kon doen en dat ik juist gehandeld heb.

Je werkt wel bij een goed bedrijf.

En zo leren we iedere dag wat, meestal kleine niets zeggende dingen, een enkele keer een les die je niet over wilt doen.

Was het die boer zijn dochter?

Zat van de week zo te denken, is er niet een app, zo noemen ze dat toch, dat jij kunt praten, en de andere partij typt dan iets terug?

Dat versnelt de communicatie aanzienlijk, zeker in koud en nat weer.

Dat de rest van de winter maar saai mag zijn, niks te vertellen, dus niks gebeurt.:ja:

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Sneeuw hoogte deze nacht gevallen. Wel niet mobiel genomen, ben gelukkig thuis vandaag:D Thijdens een val me vastgegrepen met als gevolg een gespierde scheur.

[ATTACH=CONFIG]24784[/ATTACH]

Auw, dat doet zeer. Net als een gescheurde spier.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Gast Hallowed
Zoals zo vaak zie je dat als je een soort van shock moment beleeft hebt dat dit wel een tijdje blijft hangen , zo,n moment zal best nog wel een aantal keren door je hoofd schieten maar maakt je aan de andere kant ook sterker als mens omdat het gelukkig geen lichamelijk letsel en schade aan het materiaal tot gevolgen had.

En een shock was het. Ik ben iemand die dat lang, te lang met zich mee draagt. Ik schud het niet zo van me af en ga door.

Afgelopen weekend was een drama. Maar we zetten door, we vechten door, maar ik merkte wel dat ik een heel eind aan mijn tax zat.

Wat je niet kapot maakt, maakt je sterker.

Of ik kom sterker uit deze winter, of ik kap er mee. Maar kappen is geen optie, we geven niet op, dus ik moet er wel sterker uit komen!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Gast Hallowed

Vrijdag 24-12-2010 begon ik met dagdienst.

Er lag te veel sneeuw, het was zo gevaarlijk op plekken.

Je bunderde door flinke sneeuwhopen heen, het had echt hard gesneeuwd, leeg was een drama om te rijden, je gleed alle kanten op, je moest wel een beetje vaart/tractie houden, maar je had zo weinig te zeggen over de wagen. Gelukkig ging het remmen nog goed, dank zij die banden, maar als je stil kwam te staan was je nog niet weg.

Ik begon een beetje voor 7 met rijden.

Het was echt slecht, de sneeuw lag hoog, er was nog weinig aangereden.

De eerste boer, daar kun je rondrijden, als je aan komt kun je precies bij de tank stoppen, je hoeft niet te keren of niets. Ideaal, om weg te komen heb je wat gewicht nodig op je trekas, dat krijg je meteen bij die boer.

Om daar te komen moest ik een sneeuwpad door. De bomen die er staan zorgen er voor dat het niet helemaal vol ligt, maar je gaat over een extreem drempelpad. Een sneeuwdrempelpad. Rare gewaarwording.

De bocht daar maken, normaal is die krap omdat je niet over het gras wilt ivm het gevaar dat je in de modder blijft steken. Nu zag je de bocht amper door de sneeuw.

Goed, die boer ging toch vrij hendig er in, de volgende is wat steekwerk, dat ging wat lastiger, maar het ging. Boer 3 sloeg ik even over (ik liep toch al achter) want voor hem wel ik wat meer asdruk hebben. Boer 4 zit er vlak naast, dus daar ging ik eerst heen.

Dat liep allemaal goed.

Met genoeg asdruk naar boer 5 en 6. Om niet van de hand af te hoeven (wat met gewoon weer simpel is hier) draaide ik die ook om.

Berichtje op de boordcomputer. Alles wat niet vertrouwd is of niet veilig laten zitten. Nummers doorgeven en door gaan.

Geweldig, daar was ik blij mee. Ze laten ons beslisen. Ik stuur meteen een berichtje terug met het nummer van de boer waar ik vast heb gezeten. Of ze daar kunnen bellen en vragen of ik er kan komen.

Ik krijg een bericht terug dat de boer gaat schoonmaken en dat hij denkt dat het dan wel kan. Hoe laat kan ik er zijn?

Over een half uurtje.

Oke, prima krijg ik terug.

Mooi, daar ga ik dus eerst heen. Als je eenmaal dat paadje inrijdt is er geen weg terug meer. Je kunt daar niet steken, al zeker niet met dit weer. Je moet er ook met een heel wijde boog in en dan nog haal je het maar net.

Ik rij voorzichtig over dat pad en ga de bocht naar rechts omlaag, langs de wei (die ligt een kleine halve meter lager, rijkelijk voorzien van prikkeldraad (niet vergeten). Die wei daar heeft in een ver verleden al een keer iemand in gestaan met de wagen melde ik al.

Die boer staat met zijn tractor op het einde van het paadje. En rijdt niet weg. Ik rem een beetje en laat rollen, maar hij rijdt nog steeds niet weg. Hij wil wel, maar hij kan niet. Hij zit echt flink vast. Shit shit shit, ik moet stoppen dus. Op een plek waar ik dat niet wil en waar ik dadelijk vast en zeker weer niet weg kom.

Met zijn tweeën kregen we zijn tractor na een 20 minuten eindelijk van de plek.

Ik stap in de auto en probeer het. Nope, vast op zijn plek. Niet ingegraven, maar gewoon geen grip, geen tractie, niks.

Zand onder de wielen, sneeuw weggraven, zout, 6 emmers heet water per wiel, geen beweging in te krijgen.

Dat prikkeldraad, ik sta er naast in een halve meter sneeuw, voel dat ik mijn evenwicht kwijt raak, ik kan me nergens vast grijpen en ik ga onderuit.

Richting prikkeldraad. Ik rol over die draad heen zo omlaag de wei in.

Nee, daar heb ik geen foto's van!

Uit die wei geklommen, mij flink afgeklopt (verschrikkelijke sneeuwman was er niks bij)

Er lijkt niks kapot op een scheurtje in de broek na. ('s avonds onder de douche blijk ik toch wel wat schrammen op mijn been te hebben, dat schrijnt dan zo lekker als er schoon water over heen komt, je weet ze dan stuk voor stuk te vinden.)

Er komt een zwaardere tractor van familie van hem.

Maar die krijgt er geen beweging in.

Sterker nog, ik kom nog slechter de staan, met de trekas in het prikkeldraad richtig die wei.

We laten druk op de spanbanden staan en er wordt een graafmachine gebeld.

Dat duurde een uurtje. Even binnen zitten wachten, de schoenen bij de kachel en een bak thee.

Die graafmachine probeert met zijn arm mij eruit te trekken. Ongelooflijk wat een kracht die dingen hebben. Maar het lukt hem niet. Hoe hij het ook probeert.

Of hij gaat zelf bijna om, naar voren of naar achteren. Met die schuif er voor probeert hij zich muurvast te zetten. Maar op het moment dat hij echt serieus begint te trekken schuift die hele graafmachine naar mij toe, met een bult sneeuw, ijs en grond er bij.

Er komt een tractor bij (er staan er nu inmiddels 5) die gaat met een ketting aan die graafmachine.

Nog steeds krijg hij me niet los. Sterker, hij sleurt die tractor mee naar mij toe.

Die graafmachine graaft zich zelf een beetje in, dan komt er nog een tractor bij, tegen zijn wielen aan.

En zo krijgt hij mij een halve meter vooruit. Precies genoeg om het op nieuw te proberen.

Maar de bocht daar is erg krap en ik wil niet met de tank door de bomen en door de palen heen.

Ik moet een wijde bocht maken, maar dat lukt niet.

De boer heeft dus flink aan zijn bomen gezaagd en alles paaltjes die in de weg stonden verwijderd. Tja, het is niet anders! Liever wat struiken en kleine boompjes weg dan een deuk in de tank.

Nu gaat het gemakkelijk. ik merk zelfs dat ik grip krijg. Die graafmachine gaat aan de kant, en op eigen kracht zet ik hem voor de tank.

Daar wegkomen, levensgevaarlijk. Vol spinnend en glijdend de bochten door, maar ik haal het wel en ik ben er schadevrij uit.

Met een gigantische achterstand ga ik verder met de dag. Daar ga ik zo over verder, nu even wat foto's.

post-1906-1394783206,3124_thumb.jpg

post-1906-1394783206,4668_thumb.jpg

post-1906-1394783206,5938_thumb.jpg

post-1906-1394783206,7164_thumb.jpg

post-1906-1394783206,8532_thumb.jpg

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Gast Hallowed

Ik loop die dag gigantisch achter. En ik ben 1 boer aan het uitstellen. Ik durf niet. Nee, echt ik durf echt niet. Het loopt daar een beetje omlaag in een draai tussen 2 bomen door. Normaal is dat al een adres wat maar net aan kan en nu met toch wat schrik in de benen en een bult gladheid durf ik echt niet.

Ik stel die uit tot het laatst. We zien wel. Ik zal er wel langs rijden, maar als het maar een beetje glad lijkt ga ik er niet in! No way!

Het wordt echt laat, om half 6 moet ik er nog twee. Normaal zit ik dat thuis al gedoucht en al achter de frikandellen :D.

De eerste van de twee is een vrij smalle oprit over een beekje. Met voor de uitzwaai een klein stukje berm met een beek.

Die boer heeft zijn erf redelijk sneeuwvrij gemaakt, maar het is er wel glad door geworden en alle sneeuw heeft hij in die berm en beek geschoven. Je ziet geen beek op een stukje na, maar waar die beek precies begint, ik weet het niet.

Ik krijg hem er niet in en op het moment dat ik wil steken heb ik geen grip meer. Om grip te krijgen zijn we al een half uur bezig. Wat een drama! Ik! Wil! Naar! Huis! Heb de buik er meer dan vol van! Ik ben het echt kotszat. Het is genoeg geweest!

Dan krijg ik grip en probeer ik heel voorzichtig de bocht te maken om eruit te komen. Er in gaat niet, eerst moet die sneeuw uit de berm.

Maar met dit weer volgt de trekas niet de stuuras. Ik maak dus geen korte bocht, maar ik schuif een beetje naar links en vooruit.

Die beek zie ik niet, maar ik merk dus wel dat ik te ver zit.

Mijn rechtervoorwiel hangt in die beek.

Alle heiligen daar boven moeten wel opgeschrikt zijn door mij op dat moment. Ik kan nu hier weer aardig wat krachttermen neer zetten om weer te geven hoe ik mij op dat moment voelde.

Degene die na mij moet rijden hangt al de hele tijd aan de telefoon, nou, die kan dus komen. Mag hij me hier aflossen en de coordinator van de auto mag ook mee komen.

De shovel van die boer kon niet op de weg komen (anders had ik hem mij ook weg laten trekken voor ik de beek in ging) maar met een extra lange band en ketting kan hij het vanuit zijn grasveldje wel denkt hij.

De hulptroepen arriveren. Eerst even kijken of er wat kapot is. Dat lijkt mee te vallen! Pfoeh!!!

Met die shovel en een verse chauffeur trekken ze de auto uit de beek. Met veel moeite krijgen ze hem op het terrein zodat we naar de tank kunnen.

De andere chauffeur gaat verder, wij gaan richting huis.

In de auto heb ik nog even een gesprekje met de coordinator. Ik geef aan dat het mij op de zenuwen begint te werken en dat ik ernstig aan mij zelf begint te twijfelen. We hebben er een goed gesprek over, maar het zit me niet lekker. Thuis ook niet, ik heb een rot avond (nou ja avond, van 20.30 tot 22.30 en dan slapen).

Ik slaap slecht die nacht en eerder dan mij lief is gaat de wekker.

Zaterdagmorgen. Eerste rit begin ik met een volle auto. Ik ga lossen en reinigen bij de fabriek. Dat gaat probleemloos en ik rij naar de eerste boer.

Die weg, het begin is vrij netjes en schoon. Maar halverwege kom ik weer van die sneeuwduinen tegen. Ik kom er, leeg, amper door. En halverwege die weg na een bocht ligt een bult sneeuw waar je misselijk van wordt. Ik kom er niet door heen, hij smoort me gewoon.

Ah man, ik word gestoord hier!!!!

Ik stuur meteen een bericht dat ze een tractor bellen. Daarmee kom ik er hier wel door heen.

Begin ook alvast sneeuw te scheppen en te ruimen. Donder een keer nog op mijn kont, grrrr wat een klote zooi weer!

Er stopt een auto van het CRV. Die doen insimineren en zo. Die dame achter het stuurt is een beetje chagerijnig (kerst werken is altijd leuk) en wijst naar de weg achter mij. Ze moet daar heen.

Ja, sorry, ik zit vast, moet je maar even omrijden.

Ze is vasthoudend, nee, ze moet daarheen, of ik niet een beetje aan de kant kan? Nee, als dat kon zou ik dat graag doen hoor, maar dat gaat niet.

Nee, nee, ze moet echt daar heen en het is een kleine moeite om aan de kant te gaan!

Nou mevrouw, ik blijf hier lekker staan, wat je ook zegt, al is het maar om jou te pesten!

Zij boos weg! :D

Komt bij de boer waar ze moet zijn, begint daar heel boos te vertellen waarom ze later is en dat die verdraaide chauffeur de auto niet aan de kant wil zetten!!

Die boer kijkt en pakt meteen zijn spullen. Doos, die auto zit vast, die kan niet eens weg.

5 minuten later heb ik dus de eerste tractor bij me staan. Maar die staat aan de verkeerde kant en heeft niet echt veel kracht.

De weide waar ik langs sta, daar de eigenaar van staat een paar minuten later er ook. Met een grotere tractor. Hij baggert effe lekker door zijn wei, zet hem voor de auto.

We leggen banden en ondertussen komen tractor 3 en 4 ook even kijken. Zo, dat is nou eens noaberschap!

Ik ben vlot los en alle kanten opglijdend en schuivend ga ik door naar mijn eerste boer. Daar krijg ik flink gewicht op de trekas en gaat het al wat beter.

Ik heb er eentje bij, die is echt moeilijk. Daar heb ik zeker een kwartier werk gehad om de wagen er in te krijgen. En nog minder ruimte dan normaal, gelukkig wel wat grip, maar niet zoveel dat je hem er vloeiend in krijgt.

Met 30 ton melk erin ga ik naar de fabriek en kom ik weer van die sneeuwduinen tegen. Daar ga ik zonder moeite door heen. Niet te hard, niet te zacht, door blijven ploegen!

Rit 2 doe ik andersom. Eerst gewicht er in en dan naar de moeilijkere adressen.

Ik moet daarvoor over een verschrikkelijk sneeuwpad. Je ziet geen berm, je hebt 2 sporen, je weet dat er een beek ligt, maar die zie je amper, je weet dat je de bocht ruim moet maken, maar dan moet je door een halve meter sneeuw. Het glibbert alle kanten op, dood en dood eng!

Maar we kwamen weer heelhuids aan!

Gisteren ging het op het begin van de dag weer zo slecht. Niet vast gezeten, niet eens de emmer met zand nodig gehad, maar je glijdt en glibbert. Het is echt dood eng af en toe. Ik ben blij dat ik niet in Noord Holland rij, waar Laura haar adressen had. Met al die vaartjes. Oke, dat gaat met een andere wagen, maar ik vond die beken hier al vaak genoeg dichtbij komen.

Gistermiddag zette de dooi een beetje in en kwam ik op adem. Kreeg zelfs wat tijd voor onspanning tussen door. Even wat forummen, even een spelletje doen op de telefoon terwijl je staat te pompen.

Een boer kwam me een flink stuk chocoladetaart brengen. Arme melkboer moet werken met de kerst... inderdaad ja!

Vanavond moet ik weer werken. Het lijkt nu wat beter, ik hoop ook echt dat het zo is.

We zullen het zien!

Ik sprak ook wat collega's. Bijna iedere auto heeft wel een keer of meerdere keren vast gezeten. Het ligt niet aan mij, het is gewoon extreem. Sommige rijden met hun sleepoog er nog op. Collega die dit werk al meer dan 30 jaar doet had in 2 dagen tijd meer vast gezeten als daarvoor in die 30 jaar.

Het was nie normaal nie, en het is nog lang niet over. Maar we wennen, we leren.

Foto's zijn van de beek... Je ziet daar ook wat we allemaal al weggeschept hebben.

post-1906-1394783206,9756_thumb.jpg

post-1906-1394783207,1857_thumb.jpg

post-1906-1394783207,3294_thumb.jpg

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik kan me goed voorstellen dat je bekaf bent na zo'n dag/nacht "knooien". Alleen al het feit dat je geweldig achter loopt op je schema, zeker zonder dat je er zelf wat aan kan doen, vreet energie. En dan nog eens dat geregel en getrek in de sneeuw, dat slurpt dubbele energie. Al hebben wij dan (gelukkig) geen nachtdiensten, ik ben blij dat ik vacantie heb met dit weer.

Maar je ziet wel weer dat het boerenwereldje klein is. 1 belletje en ze komen overal vandaan. :D Logisch want je komt wel hun inkomen ophalen, maar toch..........

Voordeel van het glibbergeval bij de boer in de bos is dat hij nu misschien die bocht iets ruimer zal gaan maken???

Maar als je de kans/keuze hebt, laat een shovel komen om te slepen ipv een trekker. Zeker met een volle bak (al snel 6 ton) heeft die veel meer trekkracht op een gladde ondergrond. En die kan evt zelf de weg of het pad tot op de verharding schoon krabben. Of veel gemakkelijker wat zand over het pad strooien, dan dat je het met een schep doet.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Gast edwin

Wat een verhaal zeg.En wat ben ik blij dat ik geen melkboer ben.Ik kan me goed voorstellen dat je het op een gegeven moment kotsbeu bent.Wel knap trouwens dat het nog steeds schadevrij gebeurt :ja::ok:

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Gast Hallowed

Grappige is, ik los net mijn collega af. Die vertelde me dat waar ik 1e kerstdag vast stond, gisteravond een andere auto van ons het zelfde had. Precies dezelfde plek...

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Gast Hallowed
Hij is aan het werk, in glibber omstandig heden, en dan nog op z'n mobieltje op t CF.......

Soms heb ik wel mijn bedenkingen.

Sta elke keer een minuut of 5 a 10 melk te pompen... Kan ook wel gaan staan lezen of zo hoor!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik had de meeste ritten in Zuid-Holland, maar dat was ook geen pretje met al die bruggetjes. En de meeste waren zo smal dat een oplegger er niet eens kon komen.

Ik moet je eerlijk bekennen dat ik erg blij ben dat ik dat niet meer hoef.

Zo vast als jij hebt gezeten heb ik gelukkig niet meegemaakt, maar ik heb wel een keer gehad dat ik weg wilde rijden bij de eerste boer 's morgens vroeg. Er lag toen ook een behoorlijke laag sneeuw.

Hij had een lang pad naar achteren en erop ging best goed, het pad was ook aardig maar toen ik terugkwam en stond te wachten om de hoofdweg op te rijden voelde ik de auto naar achteren glijden, richting sloot. Er kwam 1 auto aan en de hoofdweg was redelijk snotterig qua sneeuw. Ik heb m'n zwaailampen aangegooid en heb gas gegeven in de hoop dat ie naar voren zou gaan. Gelukkig pakte ie grip en ik kon de weg op rijden.

De volgende boer was langs een smalle dijk. Het erf oprijden was wederom geen groot probleem, alleen eraf lukte niet, het was te glad. En een vaartje maken om dat gladde stukje net over te komen kon op zich wel, maar ik wist niet of ik hem optijd kon stoppen om niet aan de andere kant van de dijk het water in te schieten. Of dat er net iemand op die dijk zou rijden die ik niet aan kon zien komen. Gelukkig had die boer een 2e oprit en kon ik met een klein gangetje de dijk alsnog opkomen.

Ik weet precies hoe je je voelt, als je die tijd steeds verder ziet tikken en je totaal niet opschiet door dat prutweer. Je word toch zenuwachtig, ook al weet je dat je er bar weinig aan kan doen en je je uiterste best doet om alles op te halen en jezelf en je span heel te houden.

Iedere boer weer hopen dat je erdoor kan komen en dat je niet wegglijdt. Ik heb vorig jaar ook een boer opgebeld, ik stond aan het begin van zijn pad maar durfde niet. Het pas nogal ijzig en totaal niet vlak. Beide kanten een sloot en een scherpe bocht om een paar bomen heen, en dan was de verkanting van de bocht nog precies verkeerd ook. Hij vroeg me wat ie kon doen en uiteindelijk heeft ie er zand op gegooid. Dat ging gelukkig goed en ik heb hem later op kunnen halen.

Ik wens je heel veel succes en ik duim voor je dat het weer je nu wat meer mee zal zitten!! (maar dat geldt voor iedereen)

Ik heb nog een fotootje van vorig jaar van de wagen, m'n collega was toen naast het pad geraakt. Hij kon het land totaal niet zien door de sneeuw. Het was een paadje, net iets breder dan de auto wat midden door het weiland liep. En daar moest je zo'n 200 meter achteruit naar toe.

(foto is met dank aan Michbosch ;) )

post-3908-1394783207,6653_thumb.jpg

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

richard wil je nu nog beweren dat je geen saaie kerstdagen had, je hebt in die twee dagen meer meegemaakt dan menig chauffeur in 2 jaar :D:D

maar toch is het kloten om dit steeds weer mee te maken.

en ja boeren, we doen wel eens lacherig over ze, maar als het erop aankomt staan ze altijd klaar om te helpen.

hulde voor deze mensen, want ook voor hun is het kerstfeest, en ze komen toch massaal met hun tractoren om in ieder geval te proberen om je weer vlot te trekken.

en richard er schijnt een systeem te zijn, een soort sneeuwketting in een buis.

ja klint raar, de naam is me ontschoten.

die ketting kun je in en uitschakelen, die draait rond en slingert een stuk ketting onder je band op die manier heb je eigenlijk steeds een stuk sneeuwketting onder je band liggen.

is dat mischien iets voor jullie in die omstandigheden.

het werkt mischien niet 100%, maar al zou hij er maar voor zorgen dat je 1x per dag minder vasstaat dan verdien je al!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Allereerst de complimenten voor het mooie verslag wat je hebt geschreven.

In één van de eerst echte winters die ik in bergachtig Oost-Europa meemaakte , redelijk te vergelijken met de omstandigheden die jij beschreef , een paar keer vastgestaan en met hulp van anderen het spul weer aan de gang gekregen hebbende had ik er na die dag er zo ook mijn zakken meer dan vol mee dat ook ik serieus overwoog dat dit gelijk mijn laatste rit zou zijn , met een body stijf van de adrenaline en de stress.

s,Avonds raakte ik als broekie in gesprek in een soort van dorpskroegje annex restaurantje met een ouwe rot in het vak , zijn tips zijn in winterse omstandigheden altijd mijn leidraad gebleven (hoewel sneeuw en ijs nooit mijn favorieten waren).

Tip 1 , maak je niet druk want dat helpt je toch niet verder.

Tip 2 , neem de omstandigheden zoals ze zijn , erover stressen is verspilde energie.

Tip 3 zorg voor een simpel stukje ketting met een sluiting , dit is meestal genoeg om net dat beetje grip te krijgen zonder volledige kettingen te moeten leggen, in een handomdraai vast te maken en open te maken.

Tip 4 maar eigenlijk nummer 1 , ga je je nachtrust maken zorg dan dat je bij een restaurantje staat omdat je nooit weet hoe het tijdens je rust gespookt kan hebben.

Tip 5 zorg dat je hulpmiddelen bij je hebt , sleepkabel , schep , zakje zand e.d.

==========================================

Richard, Je kan de natuur nu eenmaal niet dwingen , spanning en stress helpen niet , maken het zelfs erger voor je , dit weer geeft je echter ook een berg ervaring waar je de rest van je leven profijt van kan hebben , het is nu eenmaal onmogelijk om met deze winterse omstandigheden in dezelfde tijd je ritten te doen dan in de zomer , tracht die knop om te zetten en je zult zien dat hoe moeilijk de omstandigheden ook zijn je fluitend zonder stress je route kan doen.

Succes

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

SKF Lubrication Systems levert automatische sneeuwkettingen van het Duitse merk RÃœD, ook bekend van sjorkettingen. Deze automatische sneeuwkettingen bestaan uit draaiende mini-kettingen die onder de band worden geslingerd door een apparaat dat op de veerstang van de as is gemonteerd. Het inschakelen gaat met lucht of electriciteit. Met een knop in de cabine worden ze in- en uitgeschakeld. "Zodra je onder de 30 km/h rijdt, kun je ze inschakelen. Niet stoppen dus maar gewoon doorrijden. Ze vergen een flinke investering: 2000 tot 3100 euro per set, maar dat is wel inclusief montage. Nadeel: tussen bestelling en montage zit een doorlooptijd van twee weken. Dat komt omdat de bevestiging per merk en type verschilt.

vbg01.jpg

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Gast
Reageer op deze discussie...

×   Je hebt opgemaakte inhoud geplakt.   Opmaak verwijderen

  Only 75 emoji are allowed.

×   Je link is automatisch geïntegreerd.   In plaats daarvan als link tonen

×   Je voorgaande bijdrage is hersteld.   Tekstverwerker leegmaken

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Laden...

×
×
  • Nieuwe aanmaken...