Spring naar bijdragen
Gast Valkje

Stilte

Recommended Posts

Gast Valkje

Soms is het stil, in 1 klap.

Voor velen komt die stilte nooit, maar voor enkele komt die stilte wel.

Stilte voor het leed wat je hebt veroorzaakt, stilte voor de storm die nog gaat komen.

Een stilte die oorverdovend is.

Er word je gevraagd die stilte te doorbreken.

Maar hoe doorbreek je die stilte ?

 

Bij deze maak ik daarmee een start.

 

Op een dag in oktober 2016, een zonnige dag, echt nazomer weer, thuis op mijn vrije zondag, laten we eens de boel opruimen.

Ik woon simpel, huur 2 kamers, deel de rest van de bovenverdieping met mijn mede huisgenoten, kan het goed vinden met Frits, zogenaamd wij 2 de bewoners die daar de eer dragen daar onderhand bij de inboedel horen, kortom, we wonen er dus iets langer dan de overige 2 bewoners.

Dus die dag bezig met opruimen, buurman Frits komt ook even buurten en ach, we drinken wel samen vaker een pilsje, motto is, kende ff helpen, drinken we een pilsje erbij, muziekje aan, kortom, gewoon boel humor, maar toch bezig met opruimen.

En ach, buurman Frits is een top gozer, heeft het niet zo breed als ik, maar werkt elke dag met plezier, dus naarmate de dag voorbij ging, weet je wat Frits, ik rij even vlug naar de winkel, toeval is, de runderlappen zijn er in de aanbieding, ( lust dat vlees zelf graag, hij ook,mooiste compliment wat je kan krijgen als een beunhaas kok als iemand die ruim 12 jaar ouder is tegen je zegt, godverdomme Ron net zoals mijn moeder het vroeger maakte ) dan doe ik wel als dank wel even koken.

 

Ja, geheel onbewust en zonder enig benul, in de auto gesprongen richting de winkel.

Na de klap, nee, geloof mij maar, het was niet stil.

Ik wist direct, ik heb iemand aangereden.

Oorzaak: Ik heb daar een verklaring over afgelegd, direct na de aanrijding, spijtig genoeg waren er geen getuige die het ongeval daadwerkelijk hebben zien gebeuren, die dan wel mij kunnen tegen spreken, dan wel kunnen beamen wat ik heb verklaard.

Wat nog triester is, is dat het slachtoffer op weg naar het ziekenhuis is overleden.

 

Over de exacte toedracht of oorzaak ga ik niet inhoudelijk op in, wel dat er bij mij een alcohol promillage is vastgesteld geworden van 1, 34 promille.

Hoe iemand daarover wil oordelen, mij wil over veroordelen, serieus, van mij mag je gerust je gang gaan.

Geloof mij maar, misschien klinkt het bizar, maar de meest gehoorde reactie was, dat had mij ook kunnen overkomen.

Ik wil wel duidelijk maken dat ik vanaf de eerste minuut schuld heb bekend, niks heb ontkend en dat ik de veroorzaker was van het ongeval.

 

De stilte die ik wil doorbreken is tegen de mensen die net zoals ik, dat doet wat ik ook onbewust deed, duidelijk maken, zorg niet dat je zelf in die stilte valt die oorverdovend is.

 

Ik kan niet goedpraten, laat staan goedmaken het verdriet wat ik de nabestaanden heb aangedaan, hoe zeer ik dat ook zou willen.

Dat is de stilte die ik dagelijks bij mij draag, bij mij zou moeten dragen, en dat, na een zonnige dag, die goedbedoeld was.

 

Is getekend,

 

Ron Valk.

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Handig of niet je bent gewoon een klootzak en gelukkig hoeven wij niet voor rechter te spelen.

En mensen die zeggen had mij ook kunnen gebeuren ...... 

Denk dat we allemaal wel eens met een te hoog promillage gereden hebben.

 

Ron sterkte met het hele verhaal en laat het ook een les voor ons zijn 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Toen ik het las, was mijn eerste gedachte ook, moet je dit hier op het net zetten ?

Maar effe later denk ik meer, Ron is er nog steeds mee bezig in zijn gedachte

Ja je doet iets zonder er bij na te denken ( in de auto stappen met alcohol achter je kiezen).

Maar je rijdt niet iemand opzettelijk het leven uit, maar de gevolgen zijn wel voor jou.

Als je het terug kon draaien , zou je het zeker doen, maar helaas dat gaat niet

Verder ga ik je niet veroordelen of wat anders roepen, maar wens je veel sterkte met het verwerken van dit trauma .

Ik denk dat je misschien hulp nodig hebt , maar ook dat kan ik niet beoordelen

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Vind het heel beroerd voor je Ron, maar eerlijk gezegd nog veel erger voor de nabestaanden van het slachtoffer.

 

Ik heb respect voor het feit dat je meteen eerlijk bent geweest, wens je heel veel sterkte met de verwerking hiervan...

 

Het ongedaan maken en de klok terug zetten kan niemand, maar ik hoop dat je de draad weer kunt oppakken, kerel!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Tja Ron,heb ooit zelf zoiets gelijks gehad met gelukkig met alleen financieel boete doen en geen menselijk leed zoals bij jou wel het geval was.

Woorden die je idd vaak hoort: "had mij ook kunnen overkomen"

Je hebt er geen klote aan je haalt er niemand mee terug.

Jij bent idd ook gewoon een ontzettende grote lul maar toch ergens ook respect dat je je zegje erover durft te doen.

We zijn nu eenmaal mensen,gelukkig geen machines.

Mensen hebben vaak hun woordje klaar,terecht onterecht doet er ff niet toe. Ik denk altijd maar,zolang ze over je lullen ben je er nog.

Ondanks alles Ron,rug recht en kop omhoog!!!

groeten Wesley

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik hoef je inderdaad niet te veroordelen en gaat dat ook niet doen aangezien je dat zelf prima kunt. Toch wil ik wel even op het onderwerp drankgebruik door gaan als dat mag? Ik zelf ben op het gebied van alcohol een geheel onthouder dus misschien dat ik iets anders naar deze of andere alcohol gerelateerde zaken kijk. Ik vind dat dit een wake up-call is voor de dagelijkse doorsnee chauffeur die 's avonds in de kroeg per se een paar glazen bier, borreltje voor-na of een karaf wijn nodig heeft om een fijne avond te hebben of weet ik wat de rede achter het per se moeten nuttigen van alcohol is. Ik denk dat je er als chauffeur zijnde verstandig aan doet dat je ook doordeweeks niet of max. 1 alcoholhoudende consumptie zou moeten nuttigen aangezien je dat roze pasje voor je werk nodig hebt en je de gevolgen zoals in dit geval bij Ron echt niet wil meemaken. ik ben ook groot voorstander van een strenger alcoholbeleid voor wat betreft bestuurders, voor mij mag dit gewoon op 0,00000 promille worden gezet.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Gast Valkje

Het antwoord op de vraag, is dit nu wel slim om dit op het internet te plaatsen is doodnuchter, JA.

Ik ben inmiddels het punt allang gepasseerd om zelfmedelijden te hebben over een fout waar de basis ligt bij mij.

1,34 promille staat ongeveer gelijk aan ongeveer 6 glazen bier.

Pardon ????

Nou, ik heb die dag ongeveer 5 a 6 flesjes op, heb ik ook verklaard bij de politie, maar achteraf, helaas, dat zijn van die rare dingen die dan de revue passeren, dan komen de buurman en ik uit op 4 flesjes per persoon.

Ik ontken absoluut niet dat zoiets dus teveel is om dan toch in de auto te stappen om even naar de winkel te gaan voor een boodschap.

Maar gewoon om een stomme indicatie te geven, hoe snel je dus al aan dat promillage zit.

De eerste verhalen die ik hoorde, nadat ik mensen onder de ogen kwam, na het ongeluk:

Ja,ik heb gehoord dat je stom lazarus was en niet eens op je poten kon staan.
En dat, dat zijn dus ook verhalen, die de nabestaanden misschien horen en zich dus een mening vormen, net zoals andere dat deden.

Of die verhalen dan op waarheid berusten, dat is dus iets, waarbij ik dus alleen maar over diep kan zuchten.

 

Misschien vertellen daders daarom nooit hun kant van het verhaal, ik weet het niet.

Vandaar dat ik wel de stilte wil doorbreken.

 

Het enigste wat ik hiermee wil bereiken is mensen die zich herkennen in dit verhaal.

Uiteraard dan zonder dat noodlottig ongeval, maar wel over dat grijze gebied, van, ja, ik weet dat het eigenlijk niet mag,maar toch....

 

Zolang het goed gaat, dan zie je daar geen probleem in.

Totdat het gruwelijk fout gaat.

 

Denk daar gewoon eens goed over na, voor jezelf, niet voor mij, of voor je eigen reputatie, of wat dan ook.

Of dit een bepaalde stilte doorbreekt, weet ik niet, in elk geval probeer ik dat wel, ik oordeel of veroordeel niemand die ook achter het stuur kruipt in dat grijze gebied.

Respect aan de mensen die dat dus absoluut niet doen, maar de werkelijkheid is simpel, veel mensen die dit lezen, herkennen zich hierin wel.

Of ze dat eerlijk zullen zeggen, dat is uiteraard een ander iets.

 

Neemt niet weg dat ik toen op de BBQ was,de afterparty zeer gezellig was en mij netjes werd gevraagd om dan in elk geval lepeltje lepeltje te gaan liggen met iemand van hier.

Ik had toen ook alles kunnen negeren en ook naar huis kunnen rijden.

Dat is dus die grens die ik bedoel.

 

Al is het maar 1 persoon die ik misschien anoniem bereik, die daarover nadenkt en beseft, ja, handig dat de winkel open is, maar, laat maar gaan...

 

( Ter alle duidelijkheid,  getuigen hebben inderdaad bevestigd dat ik onvast op mijn benen stond, wat geheel te wijten was dat ik in schok verkeerde, dit hebben getuigen schriftelijk tegen de politie bevestigd en ikzelf ben in het bezit van die verklaringen. Dat toeschouwers dan hun eigen mening dan wel hun eigen uitleg daaraan geven, staat iedereen vrij, ook al is dat dus niet gebaseerd op feiten. )

 

 

 

bewerkt door Valkje

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Gast Valkje

De raad is er, de tijd om hier echt over na te denken, ruimschoots.

De gevolgen die hieruit voortvloeien, of al direct hebben plaats gevonden, uiteraard, die zijn volledig te wijten aan mijn adres.

 

Ik heb getracht om met de nabestaanden via slachtofferhulp in contact te komen.

Met alle respect aan de nabestaanden, stelden die hier geen prijs op.

Maar dan komt de juridische kant kijken:

Dan zegt je advocaat, ja, ongeacht wat, de rechter stelt het erg op prijs als je een berouw brief toch stuurt, ook al stellen de nabestaanden dat niet op prijs.

 

En dan knapt er binnen in mij iets.

Hier heb ik altijd alles gepost onder mijn naam, ik, mijn mening, hier leef en woon ik, daar werk ik en prima, ben je het niet eens met mij, top, maar doe volwassen en bespreek het gewoon als volwassen mensen onder elkaar.

 

Dus met een brief waarin ik mijn berouw toon, zou mijn zaak ten gunste komen, wat betreft de eventuele uitspraak, ongeacht de wetenschap dat de nabestaanden geen prijs stellen op mijn contact.

 

Dan toon ik liever op deze manier berouw, deel dit met jullie, waar iedereen, gewoon open en eerlijk zijn of haar mening daarover kan en mag uiten, mij noemen wat hij wilt, dan dat ik iets op papier moet zetten, wat ik misschien echt oprecht meen, maar dat niet juist aanvoelt, omdat ik dat dus voor een andere reden doe.

Dat voelt voor mij fout, ook al zou dat misschien zeer van invloed zijn bij de rechters.

Nee, dat zit dus niet in mij, vandaar dus deze discussie.

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Wat is veiligheid? Daarmee begin de opleider mijn dagje ladingszekering voor code95.

"Voorkomen dat er ongelukken gebeuren of dat er schade ontstaat, antwoorde ik.

Goed, maar hoe doe je dat? Goeie vraag maar ook daarop hebben we wel een antwoord klaar: "Uitkijken, nadenken, geen risico's nemen..."

Dat laatst was fout.

 

"Veiligheid is het bewust nemen van risico's", vertelde hij ons. Alles wat we doen, neemt een bepaald risico met zich mee. Dat geldt ook voor elke autorit. Iedereen kan een ongeval veroorzaken of overkomen. Geen idee of dit ongeval ook zonder alcoholgebruik wel gebeurt zou zijn, máár: Met alcohol op zit je sowieso fout.

 

Maakt je dat een klootzak? Ik durf daar geen antwoord op te geven, ook al drink ik nooit alcohol...

Één voorbeeldje maar: Wie van ons heeft er nu nog nooit met een vermoeide kop achter het stuur gezeten (vergelijkbaar met alcoholgebruik)? Zijn we dan niet allemaal......?

 

 

Ron: Goed dat je je verantwoordelijkheid neemt en hebt geprobeerd in contact te komen met de nabestaanden. Maar vooral dat hun standpunt respecteert en hen niet op aanraden van een advocaat tóch een brief te sturen als die mensen aangeven dat niet te willen.

(Wat je zou kunnen doen en ook goede wil toont, is doorgeven aan de rechter/OvJ, dat wanneer de nabestaanden zich bedenken, je bereid bent het gesprek aan te gaan)

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Hoi Ron,

Je bent best openhartig over wat je is overkomen wat ik best moedig vind maar wat ik mij afvroeg is wat gebeurt er nu eigenlijk allemaal met je, hoe ben je die 1.5 jaar doorgekomen, je moet toch in een hele andere wereld terecht zijn gekomen een wereld die velen waarschijnlijk niet kennen.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Gast Valkje

Een terechte vraag, die zeer moeilijk te beantwoorden valt.

Ongeval, ziekenhuis, politiebureau en 24 uur na het ongeval sta je op straat, mag je naar huis gaan.

Schaamte, is het juiste woord waar ik zo`n 2 uur over na moest denken sinds ik jouw vraag zag staan.

Schaamte om naar huis te gaan.

Je schaamt je om gewoon naar de winkel te gaan, even naar de frituur, noem het maar op.

Je schaamt je voor je vrienden, die allemaal hetzelfde beroep uitoefenen als ikzelf.

Je moet je werkgever onder ogen komen, die begrijpelijk mijn contract ontbond.

Invordering van het rijbewijs plus je auto die in beslag word genomen, voor nader onderzoek, de vrijgave daarvan en de afhandeling daarvan, dat je dus geconfronteerd word met je auto waarmee je een dodelijk ongeval hebt veroorzaakt.

Waar eerst de wereld aan je voeten lag, word je wereld ineens erg klein.

Maar de wereld draait door, je inkomen valt weg, de rekeningen lopen door, je krijgt ineens te maken met een uitkerende instantie.

Je krijgt te maken met het CBR, weer naar de rechtbank om te verzoeken voor teruggave van het rijbewijs, afwijzing, om begrijpelijke redenen, die ik gerust wil uitleggen, dat de rechter het niet kon verantwoorden omdat het slachtoffer uit de directe omgeving kwam en de rechter uit respect voor de nabestaanden het half jaar ontzegging aanhield.

Ikzelf heb hier volledig begrip voor opgebracht en was hierover dus ook niet over teleurgesteld, alhoewel dat dus wel gevolgen voor mij had, wat betreft het uitoefenen van het mooiste vak van de wereld.

Dan krijg je te maken met het CBR, terecht, opmerkelijk dat deze instantie zeer behulpzaam is, maar je beland dan in procedures, die gewoon wettelijk zijn vastgelegd, en dat resulteerde dat ik pas deze maand mijn rijbewijs terug krijg, dit had misschien eerder kunnen gebeuren, maar hier zitten de nodige kosten aan verbonden, die ik niet direct voor handen had, dus ik hier voor moest sparen.

In die anderhalf jaar werd ik in mei vorig jaar op de hoogte gesteld dat het onderzoek geheel was afgerond en alle stukken bij de rechtbank lagen en ik dan vanzelf een dagvaarding zou ontvangen wanneer de rechtszaak zou voorkomen.

Inmiddels heb ik deze maand de dagvaarding ontvangen en zal de rechtszaak binnenkort plaats vinden.

28 maart om 09.00 uur te Breda, openbare zitting, voor wie het graag wil weten, 14 dagen later de uitspraak, tenzij er onverhoopt een vertraging komt, dat de zaak word aangehouden, maar die verwachting is er niet.

 

De dingen die mij nu vooral bezighouden zijn, welke straf ga ik krijgen?

En ja, ook ik worstel met die vraag, welke straf is dus hier op zijn plaats, staat gelijk aan wat ik heb aangericht.

Krijg ik een lange gevangenisstraf ? 

Dan is de kans ook erg groot dat ik dan de huur moet opzeggen, aangezien ik niet even een paar of meerdere maanden huur vooruit kan betalen.

Dus dat zou inhouden dat ik na die daadwerkelijke gevangenisstraf  ik dus dakloos ben en dus helemaal opnieuw moet beginnen.

Wat word voorwaardelijk, onvoorwaardelijk, krijg ik misschien het begrip van de rechtbank dat ze mij dienstverlening als straf opleggen, met daarin een berg aan voorwaardelijke eisen ?

De eventuele schadevergoeding die ik moet gaan voldoen ( dit word je gevraagd, hier mag je zelf op antwoorden of je hiertoe bereid bent of niet, ik heb hier direct aangegeven om hierin mijn bijdrage aan te voldoen ), plus de overige sancties, geldboete uiteraard, omdat ik een overtreding heb begaan, plus misschien nog een vordering van de verzekeringsmaatschappij, die alle gemaakte kosten op mij eventueel verhalen, over dat laatste is tot op heden nog niks over bekend, maar hier mag een verzekeringsmaatschappij 5 jaar de tijd voor nemen, daarna vervallen alle claims.

 

Ja, soms dan stelde ik mij ook wel eens vraagtekens bij sommige uitspraken, gedaan door de rechtbank.

Maar nu is het omgedraaid en ben ik overgeleverd aan 3 rechters die mijn toekomst bepalen.

Dit is te wijten aan mijzelf, maar een fijn gevoel of gedachte is dat echt niet.

Ja, ik hoop er met 240 uur dienstverlening ervan af te komen, dat ik een berg voorwaardelijk krijg, ik met keihard werken mijn leven weer kan vervolgen en op die manier de kosten kan vergoeden, omdat ik zelf van mening ben dat er eigenlijk niemand bij gebaat is als ik door middel van een gevangenisstraf alles kwijtraak.

Maar daarnaast realiseer ik mij ook heel goed, dat ik iets heb weggenomen uit het leven van de nabestaanden, en dat ik dat nooit goed kan maken, alleen maar hopen dat ze mij dat ooit kunnen vergeven, maar kan ook indenken dat misschien de nabestaanden mij het liefst zien hangen aan de hoogste boom en geen straf genoeg voor mij kan zijn.

 

De schaamte die je voelt, die gaat langzaam weg, je durft weer een pilsje te kopen in de winkel, de blikken die mensen je geven, die leer je te negeren en door er dan een keer zelf openlijk erover te beginnen, dan reageren mensen ineens anders tegen je.

Het heeft 7 manden geduurd eer ik de moed op kon brengen om naar de plek te gaan waar het allemaal gebeurd was.

Regelmatig dan word ik nog wakker door beelden van het ongeluk, ze zeggen dat dit zal moeten slijten, maar vergeten zou ik dit nooit.

En misschien klinkt het vreemd, maar het wachten om te weten waar je aan toe bent, is nu voorbij, en dat zorgt ook voor een bepaalde opluchting.

Ongeacht de uitkomst daarvan, gewoon dat die onzekerheid weg is, dat ik dan vooruit kan kijken hoe het dan verder moet.

 

 

 

 

 

 

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Gast Valkje

Voor de personen die misschien reeds de uitspraak weten of toch graag van mij persoonlijk willen vernemen wat de uitspraak is, bij deze.

Samengevat komt het erop neer dat ze mijn rijbewijs ongemoeid laten en de straf wat mij opgelegd is geworden 240 uur dienstverlening en 3 maanden onvoorwaardelijke celstraf.

 

Ik laat iedereen vrij om hier zelf een oordeel over te vellen of dit een terechte straf is of niet.

 

Wat veel mensen niet weten, op een enkeling na die geheel inhoudelijk op de hoogte is van echt de gehele zaak, is de inhoud, bijvoorbeeld verklaringen van getuigen, mijn verklaring en het sporenonderzoek.

De inhoud van de hele zaak  word niet verteld in de krant als ook de motivatie van de rechter, waardoor hij tot deze uitspraak is gekomen.

 

Wat houd dit vervolgens voor mij nu in ?

Accepteer ik deze uitkomst ?

Tot op heden kan ik hier nog niet echt inhoudelijk iets over zeggen, ik heb hier tijd voor nodig en vraag advies aan mensen die inhoudelijk helemaal op de hoogte van alles zijn of een hoger beroep eventueel terecht zou zijn.

En ja, misschien zeggen mensen terecht, is dit alles ? en je gaat zelfs hier nog misschien over in hoger beroep ?

Zoals ik al eerder gezegd heb, voor de nabestaanden kan geen boom hoog genoeg zijn voor mij, ik denk andersom dat ikzelf ook zo zou reageren.

Alleen de wetgever, dat is dus onze regering, die bepaald de strafmaat.

Dezelfde wetgever bepaald dus ook, indien ik van mening ben toegedaan, dat de uitspraak niet op feiten gebaseerd is, persoonlijk het argument dat het mij zwaarder word aangerekend omdat ik een beroepschauffeur ben, ik dus een hoger beroep kan en mag aantekenen, indien ik het oneens ermee ben.

Het OM mag dit trouwens ook doen, indien het OM van mening is dat de strafmaat te laag is uitgevallen.

Daarom besloot ik dus ook dit verhaal te delen met jullie.

Een mening over iets hebben moet iedereen hebben, moet iedereen die vrij kunnen uiten.

Maar wat ik helaas heb gemerkt is dat mensen mij nu het verwijten wat de strafeisen zijn in ons land.

Sorry, ten eerste wilde ik helemaal al niet hier mee in aanmerking komen, om dat letterlijk mee te maken, maar ik heb die regels niet bepaald.

En hiervoor wil ik dus een voorbeeld zijn, hoe je in een situatie terecht kan komen, waar ik, inderdaad beter had moeten weten, maar ik dus echt onbewust een stap heb gezet, die wettelijk niet mag, met fatale afloop.

En dan praat ik niet alleen over alcohol, maar over al die dingen die even je aandacht kunnen afleiden van de rest van de verkeersdeelnemers.

Voel je niet onaantastbaar, denk nooit, zoiets gebeurd mij nooit.

 

Want op het moment dat het je wel gebeurd, dan heb je aan mijn verhaal misschien een boodschap.

 

Is getekend,

 

Ron Valk

 

p.s. Per 22 april weer volledig inzetbaar als chauffeur, ervaring te over, bulk, lengte, breedte, kraan, stukgoed (adr ). overnachten geen probleem.:p

Stuur maar een pm, LOL

 

mag dan dom zijn geweest, maar gevoel voor humor nog altijd hoor.

 

 

bewerkt door Valkje

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik bennwat dat betrefd vrij kort door de bocht. Het is gebeurd en daarvoor heb je straf gekregen, en daarna moet je door hoe hard of simpel (ieder voor zich) dat ook klinkt.

 

En verder lijkt het mij onnodig te zeggen of te denken dat je met drank op rijden wel uit je hoofd laat in het vervolg.

 

Ik wens je succes met solliciteren. Lijkt me op dit moment niet al te moeilijk, ze kunnen overal wel mensen gebruiken al zal het in jou geval misschien iets moeilijker zijn.

 

Ik zou er iig wel eerlijk over zijn maar iets in mij zegt dat jij dat wel bent.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Gast
Deze discussie is nu afgesloten voor verdere antwoorden.

×